Niniejsza strona internetowa wykorzystuje pliki cookie. Kontynuując jej przeglądanie wyrażasz zgodę na ich zapisywanie w pamięci urządzenia. Poprzez zmianę ustawień w przeglądarce internetowej możesz wyrazić zgodę na zapisywanie plików cookie lub je zablokować. Więcej informacji na temat stosowania cookies znajdziesz w polityce cookie. (Kliknięcie linku nie powoduje zmian w ustawieniach cookies). Więcej informacji można znaleźć w Polityce w sprawie Cookies. Więcej informacji można znaleźć w polityce w sprawie cookies, Akceptuję - nie pokazuj więcej tego powiadomienia!

Bractwo Kapłańskie Świętego Piotra

Duszpasterstwo wiernych Liturgii Łacińskiej

Polska

Fssp_sancti

28 czerwca - wigilia św. Apostołów Piotra i Pawła (2 kl., szaty fioletowe)

2016-06-27

INTROITUS:

Mówi Pan do Piotra: Gdy byłeś młodym, przepasywałeś się i chodziłeś, dokąd chciałeś; lecz gdy się zestarzejesz, wyciągniesz swoje ręce, a kto inny cię przepasze i poprowadzi tam, dokąd ty nie chcesz. A to powiedział zapowiadając, jaką śmiercią miałby uwielbić Boga.

J 21,18n

Dicit Dóminus Petro: Cum esses iúnior, cingébas te et ambulábas, ubi volébas: cum autem senúeris, exténdes manus tuas, et álius te cinget et ducet, quo tu non vis: hoc autem dixit, signíficans, qua morte clarificatúrus esset.

 

Ps. Niebiosa głoszą chwałę Boga, dzieła rąk Jego obwieszcza nieboskłon. V. Chwała Ojcu

Ps 18,2

Coeli enárrant glóriam Dei: et ópera mánuum eius annúntiat firmaméntum. V. Glória Patri.

ORATIO:

Prosimy Cię, wszechmogący Boże, spraw, by żadne przeciwności nie zachwiały nami, skoroś nas ugruntował na opoce wiary apostolskiej. Przez Pana.

 

Præsta, quaesumus, omnípotens Deus: ut nullis nos permíttas perturbatiónibus cóncuti; quos in apostólicæ confessiónis petra solidásti. Per Dominum.

 

LECTIO: Dz 3,1-10

W one dni: Piotr i Jan wchodzili do świątyni na modlitwę o godzinie dziewiątej. I wnoszono Pewnego Człowieka chromego od urodzenia: umieszczano, go codziennie przy bramie świątyni, zwanej «Piękną», aby prosił o jałmużnę wchodzących do świątyni. Ten ujrzawszy Piotra i Jana, gdy mieli wejść do świątyni, prosił ich o jałmużnę. A wpatrując się weń Piotr wraz z Janem rzekł: «Spojrzyj na nas». On zaś patrzał na nich, spodziewając się od nich coś otrzymać. A Piotr rzekł: «Nie mam złota i srebra, ale co mam, to ci daję: w imię Jezusa Chrystusa Nazareńskiego, wstań a chodź». I ująwszy go za prawą rękę podniósł go, a natychmiast umocniły się nogi jego i stopy. I zerwawszy się powstał i chodził, i wszedł z nimi do świątyni, chodząc, skacząc i chwaląc Boga. A wszystek lud widział go, jak chodził i chwalił Boga. Znali go bowiem, że on to dla jałmużny siedział przy «Pięknej» bramie świątyni. I ogarnęło ich zdumienie i zachwyt nad tym, co się stało.

In diébus illis: Petrus et Ioánnes ascendébant in templum ad horam oratiónis nonam. Et quidam vir, qui erat claudus ex útero matris suæ, baiulabátur: quem ponébant cotídie ad portam templi, quæ dícitur Speciósa, ut péteret eleemósynam ab introeúntibus in templum. Is cum vidísset Petrum et Ioánnem incipiéntes introíre in templum, rogábat, ut eleemósynam acciperet. Intuens autem in eum Petrus cum Ioánne, dixit: Réspice in nos. At ille intendébat in eos, sperans se áliquid acceptúrum ab eis. Petrus autem dixit: Argéntum et aurum non est mihi; quod autem habeo, hoc tibi do: In nómine Iesu Christi Nazaréni surge, et ámbula. Et apprehénsa manu eius déxtera, allevávit eum, et protínus consolidátæ sunt bases eius et plantæ. Et exsíliens stetit, et ambulábat: et intrávit cum illis in templum, ámbulans et exsíliens et laudans Deum. Et vidit omnis populus eum ambulántem et laudántem Deum. Cognoscébant autem illum, quod ipse erat, qui ad eleemósynam sedébat ad Speciósam portam templi: et impléti sunt stupore et écstasi in eo, quod contígerat illi.

GRADUALE:

Na całą ziemię ich głos się rozchodzi i aż po krańce świata ich mowy. V. Niebiosa głoszą chwałę Boga, dzieła rąk Jego obwieszcza nieboskłon.

Ps 18,5.2

In omnem terram exívit sonus eórum: et in fines orbis terræ verba eórum. V. Coeli enárrant glóriam Dei: et ópera mánuum eius annúntiat firmaméntum.

 

EVANGELIUM: J 21,15-19

Onego czasu: Rzekł Jezus do Szymona Piotra: «Szymonie, synu Jana! Miłujesz mnie więcej niż ci?» Rzecze mu: «Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię miłuję». Rzecze mu «Paś baranki moje». Rzecze mu powtórnie: «Szymonie, synu Jana, miłujesz mnie?» Mówi Mu: «Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię miłuję». Rzecze mu: «Paś baranki moje». Rzecze mu po raz trzeci: «Szymonie, synu Jana, miłujesz mnie?» Zasmucił się Piotr, że mu po raz trzeci rzekł: Miłujesz mnie? i powiedział do Niego: «Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię miłuję». Rzecze mu: «Paś owce moje. Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci, gdy byłeś młodym, przepasywałeś się i chodziłeś, dokąd chciałeś; lecz gdy się zestarzejesz wyciągniesz swoje ręce, a kto inny cię przepasze i poprowadzi tam, dokąd ty nie chcesz». A to powiedział zapowiadając, jaką śmiercią miałby uwielbić Boga.

In illo témpore: Dixit Iesus Simóni Petro: Simon Ioánnis, díligis me plus his? Dicit ei: Etiam, Dómine, tu scis, quia amo te. Dicit ei: Pasce agnos meos. Dicit ei íterum: Simon Ioánnis, díligis me? Ait illi: Etiam, Dómine, tu scis, quia amo te. Dicit ei: Pasce agnos meos. Dicit ei tértio: Simon Ioánnis, amas me? Contristátus est Petrus, quia dixit ei tértio, Amas me? et dixit ei: Dómine, tu ómnia nosti: tu scis, quia amo te. Dixit ei: Pasce oves meas. Amen, amen, dico tibi: cum esses iúnior, cingébas te et ambulábas, ubi volébas: cum autem senúeris, exténdes manus tuas, et álius te cinget et ducet, quo tu non vis. Hoc autem dixit, signíficans, qua morte clarificatúrus esset Deum.

OFFERTORIUM:

Ogromnie zaszczyceni są w oczach moich przyjaciele Twoi, Boże; na zawsze jest utrwalone ich władanie.

Ps 138,17

Mihi autem nimis honoráti sunt amíci tui, Deus: nimis confortátus est principátus eórum.

SECRETA:

Prosimy Cię, Panie, przez wstawiennictwo Apostołów poświęć dary Swojego ludu i oczyść nas ze zmazy naszych grzechów. Przez Pana.

 

Munus pópuli tui, quaesumus, Dómine, apostólica intercessióne sanctífica: nosque a peccatórum nostrórum máculis emúnda. Per Dominum.

PRAEFATIO COMMUNIS:

Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, Panie, Ojcze Święty, wszechmogący, wieczny Boże, przez Chrystusa, Pana naszego. Przez Niego Twój majestat chwalą Aniołowie, uwielbiają Państwa, z lękiem czczą Potęgi, Niebiosa i Moce niebios oraz błogosławieni Serafini we wspólnej wysławiają radości. Z nimi to, prosimy, dozwól i naszym głosom wołać w pokornym uwielbieniu:

 

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias agere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: per Christum, Dóminum nostrum. Per quem maiestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Coeli coelorúmque Virtútes ac beáta Séraphim sócia exsultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces ut admitti iubeas, deprecámur, súpplici confessione dicéntes:

COMMUNIO:

Szymonie, synu Jana, miłujesz mnie więcej niż ci? Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię miłuję.

J 21,15.17

Simon Ioánnis, díligis me plus his? Dómine, tu ómnia nosti: tu scis, Dómine, quia amo te.

POSTCOMMUNIO:

Panie, za przyczyną świętych Apostołów strzeż od wszelkich przeciwności tych, których posiliłeś niebieskim pokarmem.
Przez Pana.

 

Quos coelésti, Dómine, álii ménto satiásti: apostólicis intercessiónibus ab omni adversitáte custódi. Per Dominum.