Niniejsza strona internetowa wykorzystuje pliki cookie. Kontynuując jej przeglądanie wyrażasz zgodę na ich zapisywanie w pamięci urządzenia. Poprzez zmianę ustawień w przeglądarce internetowej możesz wyrazić zgodę na zapisywanie plików cookie lub je zablokować. Więcej informacji na temat stosowania cookies znajdziesz w polityce cookie. (Kliknięcie linku nie powoduje zmian w ustawieniach cookies). Więcej informacji można znaleźć w Polityce w sprawie Cookies. Więcej informacji można znaleźć w polityce w sprawie cookies, Akceptuję - nie pokazuj więcej tego powiadomienia!

Bractwo Kapłańskie Świętego Piotra

Duszpasterstwo wiernych Liturgii Łacińskiej

Polska

Fssp_sancti

15 listopada - XXV niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego (VI pozostała po Objawieniu Pańskim, 2 kl., szaty zielone)

2015-11-12

Teksty mszalne przedstawiają rozwój Królestwa Chrystusowego. Rozrasta się ono jak ziarnko gorczyczne w potężny krzew i przetwarza świat,  jak kwas chlebowy mąkę. Rozkwit Kościoła w Tesalonikach, który opisuje św. Paweł, jest obrazem tego, co bez przerwy dokonuje się w świecie. Kościół z roku na rok rozszerza się i staje się katolicki, czyli powszechny, nie tylko przez swoją naukę, lecz także przez swój zasięg. Kwas chlebowy jest również symbolem Eucharystii, która z wolna przemienia dusze.

 

ANTYFONA NA WEJŚCIE

Oto co mówi Pan: Ja żywię myśl pokoju, a nie udręczenia. Wzywać Mnie będziecie, a Ja was wysłucham, i sprowadzę was do domu ze wszystkich krajów waszego wygnania.

 

Ps. Łaskę okazałeś, Panie, ziemi swojej: przywróciłeś z niewoli potomków Jakuba. Chwała Ojcu.

 

Jer 29, 11.12.14

Dicit Dóminus: Ego cógito cogitatiónes pacis, et non afflictiónis: invocábitis me, et ego exáudiam vos: et redúcam captivitátem vestram de cunctis locis.

 Ps 84,2

Benedixísti, Dómine, terram tuam: avertísti captivitátem Iacob. Gloria Patri.

KOLEKTA

Spraw, prosimy Cię, wszechmogący Boże, abyśmy stale rozważając prawdy duchowe, słowem i czynem spełniali, co się Tobie podoba. Przez Pana.

 

Præsta, quaesumus, omnípotens Deus: ut, semper rationabília meditántes, quæ tibi sunt plácita, et dictis exsequámur et factis. Per Dominum.

 

LEKCJA 1 Tes 1,2-10

Bracia: Zawsze dziękujemy Bogu za was wszystkich, wspominając o was nieustannie w naszych modlitwach,  pomni przed Bogiem i Ojcem naszym na wasze dzieło wiary, na trud miłości i na wytrwałą nadzieję w Panu naszym Jezusie Chrystusie.  Wiemy, bracia przez Boga umiłowani, o wybraniu waszym,  bo nasze głoszenie Ewangelii wśród was nie dokonało się przez samo tylko słowo, lecz przez moc i przez Ducha Świętego, z wielką siłą przekonania. Wiecie bowiem, jacy byliśmy dla was, przebywając wśród was.  A wy, przyjmując słowo pośród wielkiego ucisku, z radością Ducha Świętego, staliście się naśladowcami naszymi i Pana,  by okazać się w ten sposób wzorem dla wszystkich wierzących w Macedonii i Achai.  Dzięki wam nauka Pańska stała się głośna nie tylko w Macedonii i Achai, ale wasza wiara w Boga wszędzie dała się poznać, tak że nawet nie trzeba nam o tym mówić.  Albowiem oni sami opowiadają o nas, jakiego to przyjęcia doznaliśmy od was i jak nawróciliście się od bożków do Boga, by służyć Bogu żywemu i prawdziwemu  i oczekiwać z niebios Jego Syna, którego wzbudził z martwych, Jezusa, naszego wybawcę od nadchodzącego gniewu.

Fratres: Grátias ágimus Deo semper pro ómnibus vobis, memóriam vestri faciéntes in oratiónibus nostris sine intermissióne, mémores óperis fídei vestræ, et labóris, et caritátis, et sustinéntiæ spei Dómini nostri Iesu Christi, ante Deum et Patrem nostrum: sciéntes, fratres, dilécti a Deo. electiónem vestram: quia Evangélium nostrum non fuit ad vos in sermóne tantum, sed et in virtúte, et in Spíritu Sancto, et in plenitúdine multa, sicut scitis quales fuérimus in vobis propter vos. Et vos imitatóres nostri facti estis, et Dómini, excipiéntes verbum in tribulatióne multa, cum gáudio Spíritus Sancti: ita ut facti sitis forma ómnibus credéntibus in Macedónia et in Acháia. A vobis enim diffamátus est sermo Dómini, non solum in Macedónia et in Acháia, sed et in omni loco fides vestra, quæ est ad Deum, profécta est, ita ut non sit nobis necésse quidquam loqui. Ipsi enim de nobis annúntiant, qualem intróitum habuérimus ad vos: et quómodo convérsi estis ad Deum a simulácris, servíre Deo vivo et vero, et exspectáre Fílium eius de coelis - quem suscitávit ex mórtuis. - Iesum, qui erípuit nos ab ira ventúra.

GRADUAŁ

Ty nas, Panie, wybawiasz od nieprzyjaciół naszych. V. Bogiem się chlubić będziemy po wszystkie czasy, a Jego Imię wysławiać przez wieki.

Ps 43, 8-9

Liberásti nos, Dómine, ex affligéntibus nos: et eos, qui nos odérunt, confudísti. V. In Deo laudábimur tota die, et in nómine tuo confitébimur in saecula.

ALLELUJA

Alleluja, alleluja. Z głębokości wołam do Ciebie, Panie, Panie, wysłuchaj głosu mojego. Alleluja. 

Ps 129, 1-2

Alleluia, alleluia. De profundis clamavi ad te, Domine: Domine, exaudi orationem meam. Alleluia.

 

EWANGELIA Mt 13,31-35

Onego czasu: Inną przypowieść im przedłożył: «Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli.  Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, jest większe od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki przylatują z powietrza i gnieżdżą się na jego gałęziach».  Powiedział im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż się wszystko zakwasiło».  To wszystko mówił Jezus tłumom w przypowieściach, a bez przypowieści nic im nie mówił.  Tak miało się spełnić słowo Proroka: Otworzę usta w przypowieściach, wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata. 

In illo témpore: Dixit Iesus turbis parábolam hanc: Símile est regnum coelórum grano sinápis, quod accípiens homo seminávit in agro suo: quod mínimum quidem est ómnibus semínibus: cum autem créverit, maius est ómnibus oléribus, et fit arbor, ita ut vólucres coeli véniant et hábitent in ramis eius. Aliam parábolam locútus est eis: Símile est regnum coelórum ferménto, quod accéptum múlier abscóndit in farínæ satis tribus, donec fermentátum est totum. Hæc ómnia locútus est Iesus in parábolis ad turbas: et sine parábolis non loquebátur eis: ut implerétur quod dictum erat per Prophétam dicéntem: Apériam in parábolis os meum, eructábo abscóndita a constitutióne mundi.

ANTYFONA NA OFIAROWANIE

Z głębokości wołam do Ciebie, Panie: Panie, wysłuchaj głos mój; z głębokości wołam do Ciebie, Panie.

Ps 129, 1-2

De profundis clamavi ad te, Domine: Domine, exaudi orationem meam: de profundis clamavi ad te, Domine.

 

SEKRETA

Ofiara ta, prosimy Cię Boże, niechaj nas oczyści i odnowi, prowadzi i ochrania. Przez Pana.

 

Hæc nos oblátio, Deus, mundet, quæsumus, et rénovet, gubérnet et prótegat. Per Dominum.

PREFACJA O TRÓJCY PRZENAJŚWIĘTSZEJ

Prawdziwie jest to godnie i sprawiedliwie, słusznie i zbawiennie, abyśmy zawsze i wszędzie dzięki Tobie czynili, Panie święty, Ojcze wszechmogący, wiekuisty Boże; Ty z jednorodzonym Synem Twoim i Duchem Świętym jeden jesteś Bóg, jeden Pan, nie jednością jedynej osoby, ale w trzech Osobach jednej Istoty. Co bowiem z objawienia Twego wierzymy o Twojej chwale, toż o Synu, to i o Duchu Świętym, bez żadnej różnicy utrzymujemy; tak, iż wyznając prawdziwie i wiekuiste Bóstwo, wielbimy Osób odrębność, w Istocie jedność i równość w Majestacie. Co też wychwalają Aniołowie i Archaniołowie, Cherubiny i Serafiny, którzy nie przestają wołać codziennie, mówiąc jednogłośnie:

 

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: Qui cum unigénito Fílio tuo et Spíritu Sancto unus es Deus, unus es Dóminus: non in unius singularitáte persónæ, sed in uníus Trinitáte substántiæ. Quod enim de tua glória, revelánte te, crédimus, hoc de Fílio tuo, hoc de Spíritu Sancto sine differéntia discretiónis sentímus. Ut in confessióne veræ sempiternaeque Deitátis, et in persónis propríetas, et in esséntia únitas, et in maiestáte adorétur æquálitas. Quam laudant Angeli atque Archángeli, Chérubim quoque ac Séraphim: qui non cessant clamáre cotídie, una voce dicéntes:

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

Zaprawdę wam powiadam: o cokolwiek modląc się prosicie, wierzcie, że otrzymacie, a stanie się wam.

Mk 11, 24

Amen, dico vobis, quidquid orantes petitis, credite, quia accipietis, et fiet vobis.

 

POKOMUNIA

Nakarmieni niebiańską rozkoszą, prosimy Cię Panie, abyśmy zawsze pragnęli tego, co nam daje życie prawdziwe.  Przez Pana.

 

Coeléstibus, Dómine, pasti delíciis: quaesumus; ut semper éadem, per quæ veráciter vívimus, appétimus. Per Dominum.