Niniejsza strona internetowa wykorzystuje pliki cookie. Kontynuując jej przeglądanie wyrażasz zgodę na ich zapisywanie w pamięci urządzenia. Poprzez zmianę ustawień w przeglądarce internetowej możesz wyrazić zgodę na zapisywanie plików cookie lub je zablokować. Więcej informacji na temat stosowania cookies znajdziesz w polityce cookie. (Kliknięcie linku nie powoduje zmian w ustawieniach cookies). Więcej informacji można znaleźć w Polityce w sprawie Cookies. Więcej informacji można znaleźć w polityce w sprawie cookies, Akceptuję - nie pokazuj więcej tego powiadomienia!

Bractwo Kapłańskie Świętego Piotra

Duszpasterstwo wiernych Liturgii Łacińskiej

Polska

Fssp_sancti

25 grudnia - Boże Narodzenie - Msza o świcie (1 kl., szaty białe)

2015-12-24

Wschód słońca po długiej zimowej nocy to obraz Chrystusa, który zajaśniał w dniu dzisiejszym nad ludzkością. Antyfona na wejście, kolekta i graduał wspominają o światłości nadprzyrodzonej, którą Chrystus obdarza nasze dusze. Ewangelia wspomina dalsze wydarzenia dnia narodzin Zbawiciela. O świcie przybyli do żłóbka pasterze, przedstawiciele narodu wybranego. Podobnie jak oni, i my wielbimy Boga za wszystko, co widzimy i słyszymy w tym świętym dniu. Druga Msza Bożego Narodzenia wzięła swój początek od nabożeństwa stacyjnego, odprawianego w kościele św. Anastazji, Męczennicy, ku jej czci. Św. Anastazja została spalona za wiarę w Sirmium (Mitrovica v Sławonii) w dniu 25 grudnia. Imię jej wymienia się w kanonie Mszy św. Obecnie we Mszy św., poświęconej Bożemu Narodzeniu, dołącza się wspomnienie świętej Anastazji. Jej imię, które po grecku znaczy «zmartwychwstanie», wpłynęło, być może, na dobór tekstów mszalnych. Lekcja wspomina o Chrzcie św., który jest owocem tajemnicy Zmartwychwstania. W graduale śpiewa się wielkanocny psalm 117. Boże Narodzenie to wschód Słońca, które pełnym blaskiem zajaśnieje w dniu Zmartwychwstania.

 

INTROITUS:

Światłość wielka zabłyśnie dzisiaj nad nami, albowiem narodził się nam Pan! Imię Jego Przedziwny, Bóg, Książę Pokoju, Ojciec przyszłego wieku. A królestwu Jego nie będzie końca.

Iz 9, 2.6

Lux fulgébit hódie super nos: quia natus est nobis Dóminus: et vocábitur Admirábilis, Deus, Princeps pacis, Pater futúri saeculi: cuius regni non erit finis.

 

Ps. Pan króluje, oblókł się w majestat, Pan
się przyoblókł i przepasał mocą. Chwała Ojcu.

Ps 92,1

Dominus regnávit, decorem indutus est: indutus est Dominus fortitudinem, et præcínxit se. V. Glória Patri.

ORATIO:

Nowa światłość Twego Słowa Wcielonego przepromienia nam, Boże spraw, prosimy Cię, Panie wszechmocny, aby nasze czyny odbijały, co przez wiarę lśni w duszach naszych. Przez tegoż Pana naszego.

 

Da nobis, quaesumus, omnípotens Deus: ut, qui nova incarnáti Verbi tui luce perfúndimur; hoc in nostro respléndeat ópere, quod per fidem fulget in mente. Per eundem Dominum .

Daj, prosimy Cię, wszechmocny Boże, byśmy za wstawiennictwem świętej Anastazji, męczennicy Twojej, której uroczystość obchodzimy, doznali opieki Twojej. Przez Pana.

Da, quaesumus, omnípotens Deus: ut, qui beátæ Anastásiæ Mártyris tuæ sollémnia cólimus; eius apud te patrocínia sentiámus. Per Dominum.

 

LECTIO: Tt 3,4-7

Najmilszy: Okazała się dobroć i łaskawość Boga, Zbawiciela naszego: zbawił On nas nie dla uczynków sprawiedliwych, których dokonaliśmy, ale z miłosierdzia Swego przez obmycie odrodzenia i odnowienia w Duchu Świętym. Zesłał Go nam obficie przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego, abyśmy łaską Jego usprawiedliwieni, stali się według nadziei dziedzicami żywota wiecznego: w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.

Caríssime: Appáruit benígnitas et humánitas Salvatóris nostri Dei: non ex opéribus iustítiæ, quæ fécimus nos, sed secúndum suam misericórdiam salvos nos fecit per lavácrum regeneratiónis et renovatiónis Spíritus Sancti, quem effúdit in nos abúnde per Iesum Christum, Salvatorem nostrum: ut, iustificáti grátia ipsíus, herédes simus secúndum spem vitæ ætérnæ: in Christo Iesu, Dómino nostro.

GRADUALE:

Błogosławiony, który przychodzi w imieniu Pana. Bogiem jest Pan, On zesłał nam radość. V. Sam Pan to sprawił i cudowne jest to w oczach naszych.

Ps 117,26; 117,27; 117,23

Benedíctus, qui venit in nómine Dómini: Deus Dóminus, et illúxit nobis. V. A Dómino factum est istud: et est mirábile in óculis nostris. 

ALLELÚIA:

Alleluja, Alleluja. Pan rzekł do mnie: Tyś Synem moim, Ja Cię dziś zrodziłem. Alleluja.

 Ps 92,1

 

Allelúia, allelúia V. Dóminus regnávit, decórem índuit: índuit Dóminus fortitúdinem, et præcínxit se virtúte. Allelúia.

 

EVANGELIUM: Łk 2, 15-20 

Onego czasu; Mówili pasterze jeden do drugiego: «Pójdźmy aż do Betlejem i zobaczmy to, co się stało, o czym oznajmił nam Pan». I spiesząc się przybyli, i znaleźli Maryję i Józefa oraz Dzieciątko złożone w żłobie. A ujrzawszy, zrozumieli słowa, które im oznajmione były o tym Dzieciątku. A wszyscy, którzy słyszeli, zdumiewali się; także i temu, co im mówili pasterze. Maryja zaś zachowywała wszystkie te słowa, rozważając je w sercu swoim. I wrócili pasterze wielbiąc i chwaląc Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jako im było powiedziane.

In illo témpore: Pastóres loquebántur ad ínvicem: Transeámus usque Béthlehem, et videámus hoc verbum, quod factum est, quod Dóminus osténdit nobis. Et venérunt festinántes: et invenérunt Maríam et Ioseph. et Infántem pósitum in præsépio. Vidéntes autem cognovérunt de verbo, quod dictum erat illis de Púero hoc. Et omnes, qui audiérunt, miráti sunt: et de his, quæ dicta erant a pastóribus ad ipsos. María autem conservábat ómnia verba hæc, cónferens in corde suo. Et revérsi sunt pastóres, glorificántes et laudántes Deum in ómnibus, quæ audíerant et víderant, sicut dictum est ad illos.

OFFERTORIUM:

Bóg utwierdził okrąg ziemski, iż się nie zachwieje. Tron Twój, Boże, stoi mocno z dawna, Ty jesteś od wieków.

Ps 92,1-2

Deus firmávit orbem terræ, qui non commovébitur: paráta sedes tua, Deus, ex tunc, a saeculo tu es. 

SECRETA:

Prosimy Cię, Panie, niechaj danina nasza godna się okaże dzisiejszej tajemnicy Narodzenia i pokój w nas zawsze wprowadza, a jako Ten, który stawszy się człowiekiem, Bogiem się okazał, tak niechaj i te ziemskie dary przysporzą nam tego, co jest Boże, przez tegoż Pana.

 

Múnera nostra, quaesumus, Dómine, Nativitátis hodiérnæ mystériis apta provéniant, et pacem nobis semper infúndant: ut, sicut homo génitus idem refúlsit et Deus, sic nobis hæc terréna substántia cónferat, quod divínum est. Per eundem Dominum.

 

Łaskawie przyjmij, Panie, ofiarę Tobie składaną i spraw, by przez zasługi świętej Anastazji, Twojej męczennicy, była nam pomocą ku zbawieniu. Przez Pana .

Acipe, quaesumus, Dómine, múnera dignánter obláta: et, beátæ Anastásiæ Mártyris tuæ suffragántibus méritis, ad nostræ salútis auxílium proveníre concéde. Per Dominum. 

PRAEFATIO DE NATIVITATE DOMINI:

Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, Panie, Ojcze Święty, wszechmogący, wieczny Boże: Albowiem przez tajemnicę wcielonego Słowa zajaśniał oczom naszej duszy nowy blask Twojej światłości, abyśmy poznając Boga w widzialnej postaci, zostali przezeń porwani do umiłowania rzeczy niewidzialnych. Przeto z Aniołami i Archaniołami, z Tronami i Panowaniami oraz ze wszystkimi hufcami wojska niebieskiego śpiewamy hymn ku Twej chwale, wołając bez końca:

 

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: Quia per incarnáti Verbi mystérium nova mentis nostræ óculis lux tuæ claritátis infúlsit: ut, dum visibíliter Deum cognóscimus, per hunc in invisibílium amorem rapiámur. Et ideo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et Dominatiónibus cumque omni milítia coeléstis exércitus hymnum glóriæ tuæ cánimus, sine fine dicéntes.

COMMUNIO:

Raduj się wielce córko Syjonu, wykrzykuj, córko Jeruzalem, oto Król twój przychodzi, On Święty i zbawiciel świata.

 Zch 9,9

Exsúlta, fília Sion, lauda, fília Ierúsalem: ecce, Rex tuus venit sanctus et Salvátor mundi.

POSTCOMMUNIO:

Niechaj nas zawsze odradza, Panie, Wznowienie tajemnicy przyjścia na świat Tego, którego Narodzenie zniosło starą ludzkości przewinę. Przez tegoż Pana.

 

Huius nos, Dómine, sacraménti semper nóvitas natális instáuret: cuius Natívitas singuláris humánam réppulit vetustátem. Per eundem Dominum.

Nasyciłeś, Panie, dzieci Twoje świętymi darami, prosimy Cię, racz nas stale ożywiać za wstawiennictwem tej, której uroczystość obchodzimy. Przez Pana naszego.

Satiásti, Dómine, famíliam tuam munéribus sacris: eius, quaesumus, semper interventióne nos réfove, cuius sollémnia celebrámus. Per Dominum .