Niniejsza strona internetowa wykorzystuje pliki cookie. Kontynuując jej przeglądanie wyrażasz zgodę na ich zapisywanie w pamięci urządzenia. Poprzez zmianę ustawień w przeglądarce internetowej możesz wyrazić zgodę na zapisywanie plików cookie lub je zablokować. Więcej informacji na temat stosowania cookies znajdziesz w polityce cookie. (Kliknięcie linku nie powoduje zmian w ustawieniach cookies). Więcej informacji można znaleźć w Polityce w sprawie Cookies. Więcej informacji można znaleźć w polityce w sprawie cookies, Akceptuję - nie pokazuj więcej tego powiadomienia!

Bractwo Kapłańskie Świętego Piotra

Duszpasterstwo wiernych Liturgii Łacińskiej

Polska

Fssp_sancti

25 grudnia - Boże Narodzenie - Msza w dzień (1 kl., szaty białe)

2015-12-24

Trzecia Msza Bożego Narodzenia, która jest punktem kulminacyjnym obchodu, zwraca naszą uwagę na godność Dziecięcia, które spoczęło w betlejemskim żłóbku. Słyszymy najwspanialsze teksty Nowego Testamentu opiewające majestat wcielonego Słowa. Śpiewy mszalne będące echem tych czytań wzywają cały świat do uczczenia nowo narodzonego Zbawiciela, który jest jego Królem.

 

INTROITUS:

Chłopiec nam się narodził i Syn jest nam dany. Na Jego ramionach władza królewska, a Jego imię: Wielkiej Rady Wysłannik.

Iz 9,6

Puer natus est nobis, et fílius datus est nobis: cuius impérium super húmerum eius: et vocábitur nomen eius magni consílii Angelus. 

 

Ps. Śpiewajcie Panu pieśń nową, gdyż dokonał cudów. Chwała Ojcu.

Ps 97,1

Cantáte Dómino cánticum novum, quia mirabília fecit. V. Glória Patri.

ORATIO:

Daj, prosimy Cię, wszechmocny Boże, aby nas wyzwoliło to nowe wedle ciała Narodzenie Jedynego Syna Twojego, albowiem od dawna nas więzi jarzmo grzechu. Przez tegoż Pana naszego.

 

Concéde, quaesumus, omnípotens Deus: ut nos Unigéniti tui nova per carnem Natívitas líberet; quos sub peccáti iugo vetústa sérvitus tenet. Per eundem Dominum.

 

 

LECTIO: Hbr 1,1-12

Po rozlicznych i przeróżnych sposobach, jakimi niegdyś mówił Bóg do ojców przez Proroków – na koniec w tych czasach przemówił do nas przez Syna. Jego to ustanowił dziedzicem wszystkich rzeczy i przez Niego stworzył wszechświat. Ten zaś będąc jasnością chwały i odbiciem istoty Jego, a podtrzymując wszystko słowem swej potęgi, dokonał oczyszczenia z grzechów i zasiadł na prawicy majestatu na wysokości. Tym wyższy stał się od Aniołów, im osobliwsze nad nich odziedziczył imię. Bo któremuż to z Aniołów powiedział kiedy (Bóg): «Synem moim jesteś, jam ciebie dziś zrodził»? I znowu: «Ja mu będę ojcem, a on mi będzie synem». I kiedy znów wprowadza pierworodnego na okręg ziemi, mówi: «Niechaj Mu cześć oddają wszyscy Aniołowie Boży». A do Aniołów powiada: «Z Aniołów swoich czyni On wichry, a ze sług swoich ognia płomienic». Do Syna zaś: «Stolica Twoja, Boże, na wieki wieków; berło prawości, berło panowania Twego. Umiłowałeś sprawiedliwość, a nienawidzisz nieprawości, dlatego namaścił Cię, Boże, Bóg Twój olejkiem wesela nad uczestników Twoich». Oraz: «Tyś, o Panie, na początku utwierdził ziemię, a dziełem rąk Twoich są niebiosa. Zaginą one, ale Ty trwać będziesz. I wszystkie jako szata zestarzeją się i zmienisz je jako odzienie, a zostaną zmienione. Tyś wszakże zawsze tenże sam i lata Twoje nieskończone».

Multifáriam, multísque modis olim Deus loquens pátribus in Prophétis: novíssime diébus istis locútus est nobis in Fílio, quem constítuit herédem universórum, per quem fecit et saecula: qui cum sit splendor glóriæ, et figúra substántia? eius, portánsque ómnia verbo virtútis suæ, purgatiónem peccatórum fáciens, sedet ad déxteram maiestátis in excélsis: tanto mélior Angelis efféctus, quanto differéntius præ illis nomen hereditávit. Cui enim dixit aliquándo Angelórum: Fílius meus es tu, ego hódie génui te? Et rursum: Ego ero illi in patrem, et ipse erit mihi in fílium? Et cum íterum introdúcit Primogénitum in orbem terræ, dicit: Et adórent eum omnes Angeli Dei. Et ad Angelos quidem dicit: Qui facit Angelos suos spíritus, et minístros suos flammam ignis. Ad Fílium autem: Thronus tuus, Deus, in saeculum saeculi: virga æquitátis, virga regni tui. Dilexísti iustítiam et odísti iniquitátem: proptérea unxit te Deus, Deus tuus, óleo exsultatiónis præ particípibus tuis. Et: Tu in princípio, Dómine, terram fundásti: et ópera mánuum tuárum sunt coeli. Ipsi períbunt, tu autem permanébis; et omnes ut vestiméntum veteráscent: et velut amíctum mutábis eos, et mutabúntur: tu autem idem ipse es, et anni tui non defícient.

GRADUALE:

Ujrzały wszystkie krańce ziemi Zbawienie Boga naszego. Wykrzykujcie Bogu, wszystkie ziemie. V. Objawił Pan zbawienie swoje; w obliczu narodów okazał swoją Sprawiedliwość.

Ps 97,3; 97,2

Vidérunt omnes fines terræ salutare Dei nostri: iubiláte Deo, omnis terra. V. Notum fecit Dominus salutare suum: ante conspéctum géntium revelávit iustitiam suam. 

ALLELÚIA:

Alleluja, alleluja. Dzień uświęcony nam zajaśniał; pójdźcie, narody, oddajcie pokłon Panu: albowiem Światłość wielka zstąpiła dziś na ziemię. Alleluja.

 

Allelúia, allelúia. V. Dies sanctificátus illúxit nobis: veníte, gentes, et adoráte Dóminum: quia hódie descéndit lux magna super terram. Allelúia.

 

 

EVANGELIUM: J 1,1-14

Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało. W Nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemnościach świeci i ciemności jej nie ogarnęły. Był człowiek posłany od Boga, a Jan mu było na imię. Przyszedł on na świadectwo, aby świadczyć o światłości, aby przez niego wszyscy uwierzyli. Nie był on światłością, ale miał świadectwo dać o światłości. Była światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka na ten świat przychodzącego. Na świecie był, a świat był przez Niego stworzony i świat Go nie poznał. Przyszedł do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli. A wszystkim, którzy Go przyjęli i uwierzyli w imię Jego, dał moc, aby się stali synami Bożymi, którzy nie z krwi ani z żądzy ciała, ani też z woli ludzkiej, ale z Boga się narodzili. tu się przyklęka A Słowo stało się ciałem i mieszkało między nami, i widzieliśmy chwałę Jego, pełnego łaski i prawdy, chwałę jako Jednorodzonego od Ojca.

In princípio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in princípio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt: et sine ipso factum est nihil, quod factum est: in ipso vita erat, et vita erat lux hóminum: et lux in ténebris lucet, et ténebræ eam non comprehendérunt. Fuit homo missus a Deo, cui nomen erat Ioánnes. Hic venit in testimónium, ut testimónium perhibéret de lúmine, ut omnes créderent per illum. Non erat ille lux, sed ut testimónium perhibéret de lúmine. Erat lux vera, quæ illúminat omnem hóminem veniéntem in hunc mundum. In mundo erat, et mundus per ipsum factus est, et mundus eum non cognóvit. In própria venit, et sui eum non recepérunt. Quotquot autem recepérunt eum, dedit eis potestátem fílios Dei fíeri, his, qui credunt in nómine eius: qui non ex sanguínibus, neque ex voluntáte carnis, neque ex voluntáte viri, sed ex Deo nati sunt. Hic genuflectitur Et Verbum caro factum est, et habitávit in nobis: et vídimus glóriam eius, glóriam quasi Unigéniti a Patre, plenum grátiæ et veritátis.

 

 

OFFERTORIUM:

Twoje są niebiosa i Twoja jest ziemia. Okrąg ziemski i co go napełnia, Tyś ugruntował. Sprawiedliwość i prawo pod-porą Twego tronu.

Ps 88:12; 88:15

Tui sunt coeli et tua est terra: orbem terrárum et plenitúdinem eius tu fundásti: iustítia et iudícium præparátio sedis tuæ.

SECRETA:

Uświęć, Panie, przez nowe Narodzenie Jedynego Syna Twojego dary, które Ci składamy i racz nas oczyścić ze zmazy grzechów naszych. Przez tegoż Pana .

 

Obláta, Dómine, múnera, nova Unigéniti tui Nativitáte sanctífica: nosque a peccatórum nostrórum máculis emúnda. Per eundem Dominum.

PRAEFATIO DE NATIVITATE DOMINI:

Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, Panie, Ojcze Święty, wszechmogący, wieczny Boże: Albowiem przez tajemnicę wcielonego Słowa zajaśniał oczom naszej duszy nowy blask Twojej światłości, abyśmy poznając Boga w widzialnej postaci, zostali przezeń porwani do umiłowania rzeczy niewidzialnych. Przeto z Aniołami i Archaniołami, z Tronami i Panowaniami oraz ze wszystkimi hufcami wojska niebieskiego śpiewamy hymn ku Twej chwale, wołając bez końca:

 

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: Quia per incarnáti Verbi mystérium nova mentis nostræ óculis lux tuæ claritátis infúlsit: ut, dum visibíliter Deum cognóscimus, per hunc in invisibílium amorem rapiámur. Et ideo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et Dominatiónibus cumque omni milítia coeléstis exércitus hymnum glóriæ tuæ cánimus, sine fine dicéntes.

 

 

COMMUNIO:

Ujrzały wszystkie krańce ziemi Zbawienie Boga naszego.

Ps 97,3

Vidérunt omnes fines terræ salutáre Dei nostri.

POSTCOMMUNIO:

Spraw, prosimy Cię, Boże wszechmogący, aby Zbawiciel świata dziś narodzony, który nas w Bogu odrodził, daru nieśmiertelności nam również udzielił; który z Tobą żyje i króluje.

 

Præsta, quaesumus, omnípotens Deus: ut natus hódie Salvátor mundi, sicut divínæ nobis generatiónis est auctor; ita et immortalitátis sit ipse largítor: Qui tecum vivit et regnat.