Niniejsza strona internetowa wykorzystuje pliki cookie. Kontynuując jej przeglądanie wyrażasz zgodę na ich zapisywanie w pamięci urządzenia. Poprzez zmianę ustawień w przeglądarce internetowej możesz wyrazić zgodę na zapisywanie plików cookie lub je zablokować. Więcej informacji na temat stosowania cookies znajdziesz w polityce cookie. (Kliknięcie linku nie powoduje zmian w ustawieniach cookies). Więcej informacji można znaleźć w Polityce w sprawie Cookies. Więcej informacji można znaleźć w polityce w sprawie cookies, Akceptuję - nie pokazuj więcej tego powiadomienia!

Bractwo Kapłańskie Świętego Piotra

Duszpasterstwo wiernych Liturgii Łacińskiej

Polska

Fssp_sancti

18 marca - Piątek po I niedzieli Męki Pańskiej (3 kl., szaty fioletowe)

2016-06-07

Już tylko tydzień dzieli naj od Wielkiego Piątku, dnia śmierci Pana Jezusa. Dzisiejsza ewangelia zawiera opis posiedzenia Sanhedrynu, na którym zapadło postanowienie zgładzenia Chrystusa. Uczucia Zbawiciela wobec zbliżającej się męki wyraża Kościół za pomocą psalmów. W ustach Chrystusa nabierają one szczególnej wymowy.

Tego dnia można również wspomnienie Siedmiu Boleści Najśw. Maryi Panny (można odprawić Mszę z 15 września, propria podane poniżej). W czasie ofiarowania Pana Jezusa w świątyni starzec Symeon przepowiedział Maryi, że miecz boleści przeniknie Jej duszę. Przepowiednia ta spełniła się przede wszystkim w czasie Męki Zbawiciela. Maryja towarzyszyła Mu w bolesnej drodze krzyżowej, patrzyła na Jego konanie i śmierć, a w końcu przyjęła w swoje ramiona Jego martwe Ciało. Żadne serce ludzkie nie wczuło się tak w cierpienia Chrystusa, jak Serce Maryi. Chociaż nie przelała Ona swojej krwi, stała się Królową Męczenników. Kościół wysławia nie tylko boleści Maryi, lecz również Jej męstwo. Maryja ofiarowała Bogu cierpienia swojego Syna i własne jako zadośćuczynienie za grzechy świata. W ten sposób stała się Matką ludzkości. Święto Siedmiu Boleści Najświętszej Maryi Panny wprowadził w XVII wieku zakon Serwitów. W roku 1814 Pius VII rozszerzył je na cały Kościół.

Tego dnia również wspomnienie świętego Cyryla Jerozolimskiego, Biskupa, Wyznawcy i Doktora Kościoła. Przed wyniesieniem na biskupstwo św. Cyryl zajmował się przygotowywaniem katechumenów do Chrztu. Zachowało się 24 jego katechez które są świadectwem wiary Kościoła w IV wieku. Jako biskup Jerozolimy bronił bóstwa Chrystusa przeciw błędom ariańskim. Sześć lat przezył na wygnaniu.. Brał udział w Soborze w Konstantynopolu (r. 381), na którym potępiono arianizm. Umarł w roku 386.

 

Msza z piątku po I niedzieli Męki Pańskiej (szaty fioletowe)

 

INTROITUS: Ps 30,10.16.18

Psalm 30 to proroctwo o agonii Chrystusa i Jego niewzruszonej ufności. Słowa Jezusowe, «Ojcze w ręce Twoje oddaję ducha mego» wyjęte są z tego psalmu.

Zmiłuj się nade mną, Panie, bo jestem w udręce: wyrwij mnie z ręki mych wrogów i tych, co mnie prześladują; niech się, Panie, nie wstydzę, skoro Cię wzywałem.


Miserére mihi, Dómine, quóniam tríbulor: líbera me, et éripe me de mánibus inimicórum meórum et a persequéntibus me: Dómine, non confúndar, quóniam invocávi te.

 

Ps. Do Ciebie, uciekam się, Panie: niech się nie zawstydzę na wieki; w sprawiedliwości Twojej uwolnij mnie.

Ps 30,2

In te, Dómine, sperávi, non confúndar in ætérnum: in iustítia tua libera me.

ORATIO:

Prosimy Cię, Panie, wiej w serca nasze Twą łaskę, abyśmy poskramiając nasze wady dobrowolną pokutą, raczej za życia się umartwiali, zamiast ponosić wieczne męki. Przez Pana.

 

Córdibus nostris, quaesumus, Dómine, grátiam tuam benígnus infúnde: ut peccáta nostra castigatióne voluntária cohibéntes, temporáliter pótius macerémur, quam súppliciis deputémur ætérnis. Per Dominum.

Boże, podczas Twej męki, według przepowiedni Symeona, miecz boleści przeszył najsłodszą duszę chwalebnej Dziewicy i Matki Maryi; spraw łaskawie, abyśmy rozważając ze czcią Jej boleści, osiągnęli błogi skutek Twej męki:

Deus, in cuius passióne, secúndum Simeónis prophétiam, dulcíssimam ánimam gloriósæ Vírginis et Matris Maríæ dolóris gladius pertransívit: concéde propítius; ut, qui transfixiónem eius et passiónem venerándo recólimus, gloriósis méritis et précibus ómnium Sanctórum Cruci fidéliter astántium intercedéntibus, passiónis tuæ efféctum felícem consequámur.

Prosimy Cię, wszechmogący Boże, przez wstawiennictwo świętego Biskupa Cyryla, daj nam poznać Ciebie, jedynego prawdziwego Boga i posłanego przez Ciebie Jezusa Chrystusa, abyśmy na zawsze zostali zaliczeni między owce, które słuchają Jego głosu. Przez tegoż Pana

Da nobis, quaesumus, omnípotens Deus, beáto Cyríllo Pontífice intercedénte: te solum verum Deum, et quem misísti Iesum Christum ita cognóscere; ut inter oves, quæ vocem eius áudiunt, perpétuo connumerári mereámur. Per eundem.

 

LECTIO: Jr 17,13-18

W one dni rzekł Jeremiasz: Panie, wszyscy, co zapominają o Tobie, będą zawstydzeni, będą zapisani na ziemi ci, co się oddalają od Ciebie, bo opuszczają źródło wód żywych Pana. Ulecz mnie, Panie, a będę uleczony; zbaw mnie, a będę zbawiony, bo Tyś chwałą moją. Oto co mówią do mnie: Gdzież jest słowo Pańskie? Niechże się ziści! A ja się nie strwożyłem, idąc za Tobą jak za pasterzem, i nie pragnąłem dnia utrapienia — Ty wiesz. To, co wyszło z ust moich, jawne jest przed Twoim obliczem. Nie bądź dla mnie postrachem Ty, ucieczko moja w dniu utrapienia. Niech będą zawstydzeni moi prześladowcy, ale nie ja, niech oni się lękają, ale nie ja. Sprowadź na nich dzień utrapienia, zetrzyj ich dwukrotnie, Panie Boże nasz.

In diébus illis: Dixit Ieremías: Dómine, omnes, qui te derelínquunt, confundéntur: recedéntes a te in terra scribéntur: quóniam dereliquérunt venam aquárum vivéntium Dóminum. Sana me. Dómine, et sanábor: salvum me fac, et salvus ero: quóniam laus mea tu es. Ecce, ipsi dicunt ad me: Ubi est verbum Dómini? Véniat. Et ego non sum turbátus, te pastórem sequens: et diem hóminis non desiderávi, tu scis. Quod egréssum est de lábiis meis, rectum in conspéctu tuo fuit. Non sis tu mihi formídini, spes mea tu in die afflictiónis. Confundántur, qui me persequúntur, et non confúndar ego: páveant illi, et non páveam ego. Induc super eos diem afflictiónis, et dúplici contritióne cóntere eos, Dómine, Deus noster.

GRADUALE:

Wprawdzie przyjaźnie odzywają się do mnie wrogowie moi, a przecież w zawziętości swojej gotują mi zdradę. V. Panie, Ty widzisz, nie milcz już dłużej; o, nie odstępuj ode mnie!

Ps 34,20.22

Pacífice loquebántur mihi inimíci mei: et in ira molésti erant mihi. V. Vidísti, Dómine, ne síleas: ne discédas a me.

TRACTUS:

Panie, nie postępuj z nami według naszych grzechów ani nie odpłacaj nam według win naszych. V. Nie pamiętaj, Panie, dawnych nieprawości naszych. Niech rychło wyjdzie ku nam miłosierdzie Twoje, bo jesteśmy bardzo nieszczęśliwi.

Tu się przyklęka

V. Wspomóż nas, Boże, nasz Zbawicielu, i dla chwały imienia Twego wybaw nas, Panie, i odpuść nam grzechy dla imienia Twego.

Ps 102,10; Ps 78,8-9

Dómine, non secúndum peccáta nostra, quæ fécimus nos: neque secúndum iniquitátes nostras retríbuas nobis. V. Dómine, ne memíneris iniquitátum nostrárum antiquárum: cito antícipent nos misericórdiæ tuæ, quia páuperes facti sumus nimis.

Hic genuflectitur

V. Adiuva nos, Deus, salutáris noster: et propter glóriam nóminis tui, Dómine, líbera nos: et propítius esto peccátis nostris, propter nomen tuum.

 

EVANGELIUM: J 11,47-54

Onego czasu: Zebrali przedniejsi kapłani i faryzeusze Radę przeciw Jezusowi i mówili: «Cóż mamy począć? Bo człowiek ten wiele cudów czyni. Jeśli go tak zostawimy, wszyscy weń uwierzą i przyjdą Rzymianie, i zabiorą i kraj rjsz, i naród». A jeden z nich, imieniem Kajfasz, który był w owym roku najwyższym kapłanem, rzekł do nich: cWy ani nie wiecie, ani nie myślicie, że lepiej jest, aby jeden człowiek umarł za naród, niż żeby cały naród miał zginąć». A nie mówił tego sam z siebie, ale będąc najwyższym kapłanem w roku owym prorokował, że Jezus miał umrzeć za naród. I nie tylko za naród, ale żeby zgromadzić w jedno synów Bożych, którzy byli rozproszeni. Od owego dnia tedy umyślili Go zabić. Jezus zatem nie chodził już jawnie między żydami, ale odszedł w okolicę w pobliżu pustyni, do miasta zwanego Efrem, i przebywał tam z uczniami swymi.

In illo témpore: Collegérunt pontífices et pharisaei concílium advérsus Iesum, et dicébant: Quid fácimus, quia hic homo multa signa facit? Si dimíttimus eum sic, omnes credent in eum: et vénient Románi, et tollent nostrum locum et gentem. Unus autem ex ipsis, Cáiphas nómine, cum esset póntifex anni illíus, dixit eis: Vos nescítis quidquam, nec cogitátis, quia expédit vobis, ut unus moriátur homo pro pópulo, et non tota gens péreat. Hoc autem a semetípso non dixit: sed cum esset póntifex anni illíus, prophetávit, quod Iesus moritúrus erat pro gente, et non tantum pro gente, sed ut fílios Dei, qui erant dispérsi, congregáret in unum. Ab illo ergo die cogitavérunt, ut interfícerent eum. Iesus ergo iam non in palam ambulábat apud Iudaeos: sed ábiit in regiónem iuxta desértum, in civitátem, quæ dícitur Ephrem, et ibi morabátur cum discípulis suis.

OFFERTORIUM:

Błogosławiony jesteś, Panie, naucz mnie ustaw Twoich; nie wydaj mnie moim ciemiężcom, a dam odpowiedź tym, co mi urągają.

Ps 118,12.42

Benedíctus es, Dómine, doce me iustificatiónes tuas: et non tradas calumniántibus me supérbis: et respondébo exprobrántibus mihi verbum

SECRETA:

Miłosierny Boże, spraw, abyśmy zawsze służyli godnie Twoim ołtarzom i przez stałe w nich uczestnictwo osiągnęli zbawienie. Przez Pana.

 

Præsta nobis, miséricors Deus: ut digne tuis servíre semper altáribus mereámur; et eórum perpétua participatióne salvári. Per Dominum.

Przedkładamy Ci, Panie Jezu Chryste, modlitwy i ofiary i pokornie błagamy, abyśmy rozpamiętując w modlitwach ranę przesłodkiego serca Najświętszej Maryi, Matki Twojej, za łaskawym wstawiennictwem Jej i Świętych, stojących z Nią razem pod krzyżem, przez zasługi śmierci Twojej dostąpili nagrody wespół ze Świętymi: Który żyjesz.

Offérimus tibi preces et hóstias, Dómine Iesu Christe, humiliter supplicántes: ut, qui Transfixiónem dulcíssimi spíritus beátæ Maríæ, Matris tuæ, précibus recensémus; suo suorúmque sub Cruce Sanctórum consórtium multiplicáto piíssimo intervéntu, méritis mortis tuæ, méritum cum beátis habeámus: Qui vivis.

Wejrzyj, Panie, na niepokalaną ofiarę, którą Ci składamy, i spraw przez zasługi świętego Biskupa i Wyznawcy Twego Cyryla, byśmy starali się ją przyjąć z czystym sercem. Przez Pana.

Réspice, Dómine, immaculátam hóstiam, quam tibi offérimus: et præsta; ut, méritis beáti Pontíficis et Confessóris tui Cyrílli, eam mundo corde suscípere studeámus.

PRAEFATIO DE SANCTA CRUCE:

Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże: Tyś postanowił dokonać zbawienia rodzaju ludzkiego na drzewie krzyża, aby skąd smierć wzięła początek, stamtąd i życie zmartwychwstało, i aby ten, który na drzewie zwyciężył, na drzewie również został pokonany: przez Chrystusa, Pana naszego. Przez Niego majestat Twój chwalą Aniołowie, uwielbiają Państwa, z lękiem czczą Potęgi. A wspólnie z nimi w radosnym uniesienie sławią Niebiosa, Moce niebieskie i błogosławieni Serafini. Z nimi to, prosimy, dozwól i naszym głosom wołać w pokornym uwielbieniu:

 

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: Qui salútem humáni géneris in ligno Crucis constituísti: ut, unde mors oriebátur, inde vita resúrgeret: et, qui in ligno vincébat, in ligno quoque vincerétur: per Christum, Dóminum nostrum. Per quem maiestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Coeli coelorúmque Virtútes ac beáta Séraphim sócia exsultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces ut admítti iúbeas, deprecámur, súpplici confessióne dicéntes:

COMMUNIO:

Nie wydawaj mnie, Panie, na łup złej woli moich prześladowców, bo świadkowie fałszywi przeciw mnie powstali, a niegodziwość sama sobie kłam zadała.

Ps 26,12

Ne tradíderis me. Dómine, in animas persequéntium me: quóniam insurrexérunt in me testes iníqui, et mentíta est iníquitas sibi.

POSTCOMMUNIO:

Panie, niech nas nie opuszcza stała opieka spożytej ofiary i niech zawsze oddala od nas wszelkie niebezpieczeństwa. Przez Pana.

 

Sumpti sacrifícii, Dómine, perpetua nos tuítio non derelínquat: et nóxia semper a nobis cuncta depéllat. Per Dominum.

Panie Jezu Chryste, niech ofiara, z której pożywaliśmy czcząc z oddaniem przebicie serca Twojej Matki - Dziewicy, wyjedna nam u Twej łaskawości wszelkie dobra pomocne ku zbawieniu: Który żyjesz.

Sacrifícia, quæ súmpsimus, Dómine Iesu Christe, Transfixiónem Matris tuæ et Vírginis devóte celebrántes: nobis ímpetrent apud cleméntiam tuam omnis boni salutáris efféctum: Qui vivis.

Panie Jezu Chryste, niech na prośby świętego Biskupa Cyryla, przyjęty przez nas Sakrament Ciała i Krwi Twojej uświęci nasze umysły i serca, abyśmy mogli stać się uczestnikami Boskiej natury: Który żyjesz.

Sacraménta Córporis et Sánguinis tui, quæ súmpsimus, Dómine Iesu Christe: beáti Cyrílli Pontíficis précibus, mentes et corda nostra sanctíficent; ut divínæ consórtes natúræ éffici mereámur: Per Dominum.

ORATIO SUPER POPULUM:

Pochylcie głowy wasze przed Bogiem.

Wszechmogący Boże, dozwól, abyśmy zabiegając o Twoją łaskawą opiekę, zostali wybawieni od wszelkiego zła i służyli Tobie w pokoju duszy. Przez Pana.

 

Humiliáte cápita vestra Deo.

Concéde, quaesumus, omnípotens Deus: ut, qui protectiónis tuæ grátiam quaerimus, liberáti a malis ómnibus, secúra tibi mente serviámus. Per Dominum.

 

 

  ___________________________________________________

 Msza z wspomnienia Siedmiu Boleści NMP (szaty białe)

 

INTROITUS:

Pod krzyżem Jezusowym stały Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria Kleofasowa i Salome, oraz Maria Magdalena.

J 19,25

Stabant iuxta Crucem Iesu Mater eius, et soror Matris eius, María Cléophæ, et Salóme et María Magdaléne.

 

V. Niewiasto, oto syn Twój, rzekł Jezus, a potem uczniowi: Oto Matka twoja.

J 19,26-27

Múlier, ecce fílius tuus: dixit Iesus; ad discípulum autem: Ecce Mater tua.

ORATIO:

Boże, podczas Twej męki, według przepowiedni Symeona, miecz boleści przeszył najsłodszą duszę chwalebnej Dziewicy i Matki Maryi; spraw łaskawie, abyśmy rozważając ze czcią Jej boleści, osiągnęli błogi skutek Twej męki: Który żyjesz.

 

 

Deus, in cuius passióne, secúndum Simeónis prophétiam, dulcíssimam ánimam gloriósæ Vírginis et Matris Maríæ dolóris gladius pertransívit: concéde propítius; ut, qui transfixiónem eius et passiónem venerándo recólimus, gloriósis méritis et précibus ómnium Sanctórum Cruci fidéliter astántium intercedéntibus, passiónis tuæ efféctum felícem consequámur. Qui vivis.

Prosimy Cię, Panie, wiej w serca nasze Twą łaskę, abyśmy poskramiając nasze wady dobrowolną pokutą, raczej za życia się umartwiali, zamiast ponosić wieczne męki. Przez Pana.

Córdibus nostris, quaesumus, Dómine, grátiam tuam benígnus infúnde: ut peccáta nostra castigatióne voluntária cohibéntes, temporáliter pótius macerémur, quam súppliciis deputémur ætérnis. Per Dominum.

Prosimy Cię, wszechmogący Boże, przez wstawiennictwo świętego Biskupa Cyryla, daj nam poznać Ciebie, jedynego prawdziwego Boga i posłanego przez Ciebie Jezusa Chrystusa, abyśmy na zawsze zostali zaliczeni między owce, które słuchają Jego głosu. Przez tegoż Pana

Da nobis, quaesumus, omnípotens Deus, beáto Cyríllo Pontífice intercedénte: te solum verum Deum, et quem misísti Iesum Christum ita cognóscere; ut inter oves, quæ vocem eius áudiunt, perpétuo connumerári mereámur. Per eundem.

 

LECTIO: Jdt 13,22-25

Pobłogosławił Cię Pan w mocy swojej, bo przez Cię wniwecz obrócił naszych nieprzyjaciół. Błogosławionaś Ty, Córko, przez Pana Boga wysokiego nad wszystkie niewiasty na ziemi. Błogosławiony Pan, który stworzył niebo i ziemię… Bo dziś imię Twe tak wsławił, iż chwała Twa nigdy nie zejdzie z ust ludzi, którzy pomni będą na wieki mocy Pańskiej. Dla nich to samej siebie nie szczędziłaś z powodu utrapienia i udręki rodu Twojego, lecz zapobiegłaś upadkowi przed obliczem Boga naszego.

Benedíxit te Dóminus in virtúte sua, quia per te ad níhilum reit inimícos nostros. Benedícta es tu, fília, a Dómino, Deo excélso, præ ómnibus muliéribus super terram. Benedíctus Dóminus, qui creávit coelum et terram: quia hódie nomen tuum ita magnificávit, ut non recédat laus tua de ore hóminum, qui mémores fúerint virtútis Dómini in ætérnum, pro quibus non pepercísti ánimæ tuæ propter angústias et tribulatiónem géneris tui, sed subvenísti ruínæ ante conspéctum Dei nostri.

GRADUALE:

Bolejąca i zalana łzami stoisz, Dziewico Maryjo, pod krzyżem Pana Jezusa, Syna Swojego i Odkupiciela. V. Bogarodzico Dziewico, oto Ten, którego cały świat nie zdoła ogarnąć, Twórca życia, stawszy się człowiekiem ponosi haniebną śmierć na krzyżu. V. Święta Maryja, Królowa nieba i Pani świata, stała bolejąca pod krzyżem Pana naszego Jezusa Chrystusa.

 

Dolorósa et lacrimábilis es, Virgo María, stans iuxta Crucem Dómini Iesu, Fílii tui, Redemptóris. V. Virgo Dei Génetrix, quem totus non capit orbis, hoc crucis fert supplícium, auctor vitæ factus homo. V. Stabat sancta María, coeli Regína et mundi Dómina, iuxta Crucem Dómini nostri Iesu Christi dolorósa.

TRACTUS:

Święta Maryja, Królowa nieba i Pani świata, stała bolejąca pod krzyżem Pana naszego Jezusa Chrystusa. V. O wy wszyscy, którzy przechodzicie drogą, spojrzyjcie i zobaczcie, czy jest boleść jako boleść moja.

 

Stabat sancta Maria, caeli Regina, et mundi Domina, iuxta Crucem Domini nostri Iesu Christi dolorosa. V. O vos omnes, qui transitis per viam, attendite et videte, si est dolor sicut dolor meus.

 

EVANGELIUM: J 19,25-27

Onego czasu: Pod krzyżem Jezusowym stała Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria Kleofasowa, oraz Maria Magdalena. Gdy więc Jezus ujrzał Matkę i ucznia, którego miłował, stojącego obok, rzekł do Matki swojej: «Niewiasto, oto syn Twój!» Potem rzekł uczniowi: «Oto Matka twoja!» I od onej godziny wziął ją uczeń pod swoją opiekę.

In illo témpore: Stabant iuxta Crucem Iesu Mater eius, et soror Matris eius, María Cléophæ, et María Magdaléne. Cum vidísset ergo Iesus Matrem, et discípulum stantem, quem diligébat, dicit Matri suæ: Múlier, ecce fílius tuus. Deinde dicit discípulo: Ecce Mater tua. Et ex illa hora accépit eam discípulus in sua.

OFFERTORIUM:

Pamiętaj o nas, Matko Dziewico, przed obliczem Boga, abyś prosiła o dobra dla nas i aby od nas odwrócił swój gniew.

Jer 18,20

Recordáre, Virgo, Mater Dei, dum stéteris in conspéctu Dómini, ut loquáris pro nobis bona, et ut avértat indignatiónem suam a nobis.

SECRETA:

Przedkładamy Ci, Panie Jezu Chryste, modlitwy i ofiary i pokornie błagamy, abyśmy rozpamiętując w modlitwach ranę przesłodkiego serca Najświętszej Maryi, Matki Twojej, za łaskawym wstawiennictwem Jej i Świętych, stojących z Nią razem pod krzyżem, przez zasługi śmierci Twojej dostąpili nagrody wespół ze Świętymi: Który żyjesz.

 

Offérimus tibi preces et hóstias, Dómine Iesu Christe, humiliter supplicántes: ut, qui Transfixiónem dulcíssimi spíritus beátæ Maríæ, Matris tuæ, précibus recensémus; suo suorúmque sub Cruce Sanctórum consórtium multiplicáto piíssimo intervéntu, méritis mortis tuæ, méritum cum beátis habeámus: Qui vivis.

Miłosierny Boże, spraw, abyśmy zawsze służyli godnie Twoim ołtarzom i przez stałe w nich uczestnictwo osiągnęli zbawienie. Przez Pana.

Præsta nobis, miséricors Deus: ut digne tuis servíre semper altáribus mereámur; et eórum perpétua participatióne salvári. Per Dominum.

 

Wejrzyj, Panie, na niepokalaną ofiarę, którą Ci składamy, i spraw przez zasługi świętego Biskupa i Wyznawcy Twego Cyryla, byśmy starali się ją przyjąć z czystym sercem. Przez Pana.

Réspice, Dómine, immaculátam hóstiam, quam tibi offérimus: et præsta; ut, méritis beáti Pontíficis et Confessóris tui Cyrílli, eam mundo corde suscípere studeámus.

PRAEFATIO DE BEATA MARIA VIRGINE:

Prawdziwie godne jest to i sprawiedliwe, słusznie i zbawiennie, byśmy zawsze i wszędzie dzięki tobie czynili, Panie święty, Ojcze wszechmogący, wiekuisty Boże, i abyśmy Ciebie błogosławili u uwielbiali, czcząc Błogosławioną Maryję zawsze Dziewicę. Ona to poczęła Jednorodzonego Syna Twego, za sprawą Ducha Świętego, i zachowując chwałę dziewictwa wydała światu światłość przedwieczną, Jezusa Chrystusa, Pana naszego. Przez niego majestat Twój wychwalają Aniołowie, wielbią Panowania, z drżeniem czczą Mocarstwa. A wspólnie z nimi w radosnym uniesieniu sławią Niebiosa, moce niebieskie i błogosławione serafiny. Dozwól, błagamy, aby i nasze głosy przyłączyły się do nich i ze czcią uniżoną wymawiały:

 

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubique grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: Et te in Conceptióne immaculáta beátæ Maríæ semper Vírginis collaudáre, benedícere et prædicáre. Quæ et Unigénitum tuum Sancti Spíritus obumbratióne concépit: et, virginitátis glória permanénte, lumen ætérnum mundo effúdit, Iesum Christum, Dóminum nostrum. Per quem maiestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Coeli coelorúmque Virtútes ac beáta Séraphim sócia exsultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces ut admitti iubeas, deprecámur, súpplici confessióne dicéntes:

COMMUNIO:

Błogosławione serce Najświętszej Maryi Panny, które nawet bez śmierci zasłużyło sobie na palmę męczeństwa pod Krzyżem Pana.

 

Felices sensus beátæ Maríæ Vírginis, qui sine morte meruérunt martýrii palmam sub Cruce Dómini.

POSTCOMMUNIO:

Panie Jezu Chryste, niech ofiara, z której pożywaliśmy czcząc z oddaniem przebicie serca Twojej Matki - Dziewicy, wyjedna nam u Twej łaskawości wszelkie dobra pomocne ku zbawieniu: Który żyjesz.

 

Sacrifícia, quæ súmpsimus, Dómine Iesu Christe, Transfixiónem Matris tuæ et Vírginis devóte celebrántes: nobis ímpetrent apud cleméntiam tuam omnis boni salutáris efféctum: Qui vivis.

Panie, niech nas nie opuszcza stała opieka spożytej ofiary i niech zawsze oddala od nas wszelkie niebezpieczeństwa. Przez Pana.

Sumpti sacrifícii, Dómine, perpetua nos tuítio non derelínquat: et nóxia semper a nobis cuncta depéllat. Per Dominum.

Panie Jezu Chryste, niech na prośby świętego Biskupa Cyryla, przyjęty przez nas Sakrament Ciała i Krwi Twojej uświęci nasze umysły i serca, abyśmy mogli stać się uczestnikami Boskiej natury: Który żyjesz.

Sacraménta Córporis et Sánguinis tui, quæ súmpsimus, Dómine Iesu Christe: beáti Cyrílli Pontíficis précibus, mentes et corda nostra sanctíficent; ut divínæ consórtes natúræ éffici mereámur: Per Dominum.