Niniejsza strona internetowa wykorzystuje pliki cookie. Kontynuując jej przeglądanie wyrażasz zgodę na ich zapisywanie w pamięci urządzenia. Poprzez zmianę ustawień w przeglądarce internetowej możesz wyrazić zgodę na zapisywanie plików cookie lub je zablokować. Więcej informacji na temat stosowania cookies znajdziesz w polityce cookie. (Kliknięcie linku nie powoduje zmian w ustawieniach cookies). Więcej informacji można znaleźć w Polityce w sprawie Cookies. Więcej informacji można znaleźć w polityce w sprawie cookies, Akceptuję - nie pokazuj więcej tego powiadomienia!

Bractwo Kapłańskie Świętego Piotra

Duszpasterstwo wiernych Liturgii Łacińskiej

Polska

Fssp_sancti

29 marca - Środa w Oktawie Wielkanocy (1 kl., szaty białe)

2016-03-29

Życie katolickie jest przygotowaniem do życia wiecznego. Wejście do Kościoła przez Chrzest jest zaproszeniem do udziału w Królestwie Niebieskim (antyfona na wejście). Przez korzystanie z sakramentów świętych cały Kościół odnawia się i przygotowuje do życia wiecznego. Cudowny połow opisany w ewangelii Ojcowie Kościoła uważają za obraz działalności Kościoła, który łowi dusze ludzkie i doprowadza do Chrystusa.

 

INTROITUS:

Pójdźcie, błogosławieni Ojca mego, i posiądźcie Królestwo, alleluja, zgotowane wam od założenia świata, alleluja, alleluja, alleluja.

Mt 25,34

Veníte, benedícti Patris mei, percípite regnum, allelúia: quod vobis parátum est ab orígine mundi, allelúia, allelúia, allelúia.

 

Ps. Śpiewajcie Panu pieśń nową, śpiewajcie Panu, wszystkie krainy. V. Chwała Ojcu.

Ps 95,1

Cantáte Dómino cánticum novum: cantáte Dómino, omnis terra. V. Glória Patri.

ORATIO:

Boże, który co roku uweselasz nas obchodem Zmartwychwstania Pańskiego, spraw miłościwie, abyśmy obchodząc doczesne uroczystości, stali się godnymi dostąpienia radości wiecznych. Przez tegoż.

 

Deus, qui nos Resurrectiónis Domínicæ ánnua solemnitáte lætíficas: concéde propítius; ut per temporália festa, quæ ágimus, perveníre ad gáudia ætérna mereámur. Per eundem.

 

LECTIODz 3,13-15. 17-19

W one dni: Piotr otwierając swe usta rzekł: «Mężowie izraelscy i którzy lękacie się Boga, słuchajcie: Bóg Abrahama i Bóg Izaaka, i Bóg Jakuba, Bóg ojców naszych uwielbił Syna swego Jezusa, któregoście wy wydali i zaparli się przed Piłatem, choć ten sądził, że należy Go uwolnić. A wy zaparliście się świętego i sprawiedliwego prosiliście, aby wam ułaskawił morderce. Zabiliście tedy dawcę życia, którego Bóg wskrzesił z martwych, czego my świadkami jesteśmy. Ale teraz, bracia, wiem, żeście to z nieświadomości uczynili, jako i przełożeni wasi. Bóg zaś spełnił to, co był zapowiedział przez usta wszystkich Proroków, że Chrystus Jego miał cierpieć. Czyńcie przeto pokutę i nawróćcie się, aby zostały zgładzone grzechy wasze».

In diébus illis: Apériens Petrus os suum, dixit: Viri Israelítæ, et qui timétis Deum, audíte. Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Iacob, Deus patrum nostrórum, glorificávit Fílium suum Iesum, quem vos quidem tradidístis et negástis ante fáciem Piláti, iudicánte illo dimítti. Vos autem sanctum et iustum negástis, et petístis virum homicídam donári vobis: auctórem vero vitæ interfecistis, quem Deus suscitávit a mórtuis, cuius nos testes sumus. Et nunc, fratres, scio, quia per ignorántiam fecístis, sicut et príncipes vestri. Deus autem, quæ prænuntiávit per os ómnium Prophetárum, pati Christum suum, sic implévit. Pænitémini ígitur et convertímini, ut deleántur peccáta vestra.

GRADUALE:

Alleluja, alleluja Oto dzień, który Pan uczynił; radujmy się zeń i weselmy. V. Prawica Pańska moc okazała, prawica Pańska dźwignęła mnie.

Ps 117, 24.16

Alleluia, alleluia Hæc dies, quam fecit Dóminus: exsultémus et lætámur in ea. V.Déxtera Dómini fecit virtútem, déxtera Dómini exaltávit me. 

ALLELÚIA:

Alleluja, alleluja. V. Prawdziwie powstał Pan z martwych i ukazał się Piotrowi. Alleluja.

Łk 24,34

Allelúia, allelúia. V. Surréxit Dóminus vere: et appáruit Petro. Allelúia.

SEQUENTIA:

Hołd Ofierze Wielkanocnej składajcie chrześcijanie. Jagnię zbawiło owce: Chrystus niewinny z Ojcem znowu pojednał nas, grzeszniki. Śmierć i życie stoczyły z sobą walki dziwne: Umarły życia wódz – rządzi żywy. Na drodze, Maryja, coś widziała, wyjaw! Grobowiec Chrystusa żywego i chwałę znów zmartwychwstałego. Anielskie też świadki, i całun, i szatki. Wskrzesł Chrystus, cel mej nadzei: Poprzedzi swoich do Galilei. Wiemy: oto zmartwychwstał Chrystus prawdziwy: Zwycięski Królu, bądź miłościwy. Amen. Alleluja.

 

Víctimæ pascháli laudes ímmolent Christiáni. Agnus rédemit oves: Christus ínnocens Patri reconciliávit peccatóres. Mors et vita duéllo conflixére mirándo: dux vitæ mórtuus regnat vivus. Dic nobis, María, quid vidísti in via? Sepúlcrum Christi vivéntis et glóriam vidi resurgéntis. Angélicos testes, sudárium et vestes. Surréxit Christus, spes mea: præcédet vos in Galilaeam. Scimus Christum surrexísse a mórtuis vere: tu nobis, victor Rex, miserére. Amen. Allelúia.

 

EVANGELIUM: J 21,1-14

Onego czasu: Ukazał się znowu Jezus uczniom nad Morzem Tyberiadzkim. A ukazał się tak oto: Byli razem Szymon Piotr i Tomasz, zwany Didymusem, Natanael z Kany Galilejskej, synowie Zebedeusza i dwaj inni z uczniów Jego. Rzekł do nich Szymon Piotr: Idę łowić ryby. Mówią mu: Pójdziemy i my z tobą. Poszli więc i wsiedli do łodzi, a nocy owej nic nie ułowili. A gdy nastał ranek, stanął Jezus na brzegu, ale uczniowie nie poznali, że to był Jezus. Rzekł im tedy Jezus: «Dzieci, a macie co jeść?» Odpowiedzieli Mu: «Nie». Rzekł im: «Zapuśćcie sieć po prawej stronie łodzi, a znajdziecie». Zapuścili tedy, a już nie mogli uciągnąć z powodu mnóstwa ryb. Tedy ów uczeń, którego miłował Jezus, rzekł do Piotra: «Pan to jest». A Szymon Piotr usłyszawszy, że to Pan jest, przywdział suknię (był bowiem nagi) i rzucił się w morze. Inni zaś uczniowie przypłynęli w łodzi (byli bowiem daleko od brzegu, jakoby na dwieście łokci) ciągnąc sieć z rybami. I gdy wyszli na ląd, ujrzeli węgle nałożone, rybę na nich leżącą i chleb. Rzecze im Jezus: «Przynieście z ryb, któreście teraz złowili». Poszedł Szymon Piotr i wyciągnął na ląd sieć napełnioną wielkimi rybami, których było sto pięćdziesiąt trzy. A chociaż było ich tyle, nie porwała się sieć. Mówi im Jezus: «Pójdźcie, jedzcie». I nikt z siedzących nie śmiał Go zapytać: Ktoś ty jest? bo wiedzieli, że to Pan jest. A Jezus zbliża się, bierze chleb i daje im, a podobnież i rybę. I tak już po raz trzeci ukazał się Jezus uczniom swoim, odkąd powstał z martwych.

In illo témpore: Manifestávit se íterum Iesus discípulis ad mare Tiberíadis. Manifestávit autem sic. Erant simul Simon Petrus et Thomas, qui dícitur Dídymus, et Nathánaël, qui erat a Cana Galilaeæ, et fílii Zebedaei et álii ex discípulis eius duo. Dicit eis Simon Petrus: Vado piscári. Dicunt ei: Venímus et nos tecum. Et exiérunt et ascendérunt in navim: et illa nocte nihil prendidérunt. Mane autem facto, stetit Iesus in lítore: non tamen cognovérunt discípuli, quia Iesus est. Dixit ergo eis Iesus: Púeri, numquid pulmentárium habétis? Respondérunt ei: Non. Dicit eis: Míttite in déxteram navígii rete, et inveniétis. Misérunt ergo: et iam non valébant illud tráhere præ multitúdine píscium. Dixit ergo discípulus ille, quem diligébat Iesus, Petro: Dóminus est. Simon Petrus cum audísset, quia Dóminus est, túnica succínxit se - erat enim nudus, - et misit se in mare. Alii autem discípuli navígio venérunt - non enim longe erant a terra, sed quasi cúbitis ducéntis, - trahéntes rete píscium. Ut ergo descendérunt in terram, vidérunt prunas pósitas, et piscem superpósitum, et panem. Dicit eis Iesus: Afférte de píscibus, quos prendidístis nunc. Ascéndit Simon Petrus, et traxit rete in terram, plenum magnis píscibus centum quinquagínta tribus. Et cum tanti essent, non est scissum rete. Dicit eis Iesus: Veníte, prandéte. Et nemo audébat discumbéntium interrogáre eum: Tu quis es? sciéntes, quia Dóminus est. Et venit Iesus, et áccipit panem, et dat eis, et piscem simíliter. Hoc iam tértio manifestátus est Iesus discípulis suis, cum resurrexísset a mórtuis.

OFFERTORIUM:

Pan otworzył bramy nieba; jak deszcz im spuścił mannę na pokarm; obdarzył ich chlebem niebieskim; chleb Aniołów pożywał człowiek, alleluja.

Ps 77,23-25

Portas coeli apéruit Dóminus: et pluit illis manna, ut éderent: panem coeli dedit eis: panem Angelórum manducávit homo, allelúia.

SECRETA:

Wśród radości wielkanocnych składamy Ci, Panie, tę ofiarę, którą Kościół Twój cudownie karmi się i odżywia. Przez Pana.

 

Sacrifícia, Dómine, paschálibus gáudiis immolámus: quibus Ecclésia tua mirabíliter et páscitur et nutrítur. Per Dominum.

PRAEFATIO PASCHALIS:

Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy Ciebie, Panie, zawsze, a zwłaszcza w tym dniu uroczyściej sławili, gdy jako nasza Pascha został ofiarowany Chrystus. On bowiem jest prawdziwym Barankiem, który zgładził grzechy świata; On umierając zniweczył naszą śmierć i zmartwychwstając przywrócił nam życie. Przeto z Aniołami i Archaniołami, z Tronami i Państwami oraz ze wszystkimi hufcami wojska niebieskiego śpiewamy hymn ku Twej chwale, wołając bez końca:

 

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre: Te quidem, Dómine, omni témpore, sed in hac potíssimum die gloriósius prædicáre, cum Pascha nostrum immolátus est Christus. Ipse enim verus est Agnus, qui ábstulit peccáta mundi. Qui mortem nostram moriéndo destrúxit et vitam resurgéndo reparávit. Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et Dominatiónibus cumque omni milítia coeléstis exércitus hymnum glóriæ tuæ cánimus, sine fine dicéntes:

COMMUNIO:

Rz 6,9

W Komunii świętej przyjmujemy Ciało Chrystusa zmartwychwstałego, które jest zadatkiem naszego życia wiecznego.

Chrystus powstawszy z martwych więcej nie umiera, alleluja; śmierć więcej już nad Nim nie zapanuje, alleluja, alleluja.

Christus resúrgens ex mórtuis iam non móritur, allelúia: mors illi ultra non dominábitur, allelúia, allelúia.

POSTCOMMUNIO:

Prosimy Cię, Panie, niechaj pełne czci przyjęcie Twojego Sakramentu oczyści nas z pozostałości starego człowieka i przemieni w nowe stworzenie: Który żyjesz.

 

Ab omni nos, quaesumus, Dómine, vetustáte purgátos: sacraménti tui veneránda percéptio in novam tránsferat creatúram: Qui vivis.