Niniejsza strona internetowa wykorzystuje pliki cookie. Kontynuując jej przeglądanie wyrażasz zgodę na ich zapisywanie w pamięci urządzenia. Poprzez zmianę ustawień w przeglądarce internetowej możesz wyrazić zgodę na zapisywanie plików cookie lub je zablokować. Więcej informacji na temat stosowania cookies znajdziesz w polityce cookie. (Kliknięcie linku nie powoduje zmian w ustawieniach cookies). Więcej informacji można znaleźć w Polityce w sprawie Cookies. Więcej informacji można znaleźć w polityce w sprawie cookies, Akceptuję - nie pokazuj więcej tego powiadomienia!

Bractwo Kapłańskie Świętego Piotra

Duszpasterstwo wiernych Liturgii Łacińskiej

Polska

Fssp_sancti

31 marca - Czwartek w Oktawie Wielkanocy (1 kl., szaty białe)

2016-03-30

Chrzest święty jednoczy w społeczności Kościoła ludzi różnych narodów (kolekta, lekcja, alleluja), sprawiedliwych i nawróconych grzeszników (ewangelia). Modlimy się dzisiaj, aby Kościół trwał w jednej wierze i miłości.

 

INTROITUS:

Zwycięską rękę Twą, Panie, jednomyślnie wychwalali, alleluja, bo mądrość otworzyła usta niemych, a języki niemowląt uczyniła wymownymi, alleluja, alleluja, alleluja.

Mdr 10,20-21

Victrícem manum tuam, Dómine, laudavérunt páriter, allelúia: quia sapiéntia apéruit os mutum, et linguas infántium fecit disértas, allelúia, allelúia.

 

Ps. Śpiewajcie Panu pieśń nową, albowiem cuda uczynił. V. Chwała Ojcu.

Ps 97,1

Cantáte Dómino cánticum novum: quia mirabília fecit. V. Glória Patri.

ORATIO:

Boże, który zjednoczyłeś różne narody w wyznawaniu Twojego imienia, daj, aby ci, co się odrodzili w wodzie Chrztu, zachowali jedność wiary w duchu i miłość w uczynkach. Przez Pana.

 

Deus, qui diversitátem géntium in confessióne tui nóminis adunásti: da, ut renátis fonte baptísmatis una sit fides méntium, et píetas actiónum. Per Dominum.

 

LECTIO: Dz 8,26-40

Bez pomocy diakona Filipa Etiopczyk nigdy by nie rozumiał proroctw Izajasza. Po wytłumaczenie Pisma św. zawsze trzeba udawać się do Kościoła, który otrzymał posłannictwo nauczania.

W one dni: Anioł Pański rzekł do Filipa mówiąc: «Wstań, a idź ku południowi na drogę wiodącą z Jerozolimy do Gazy: jest ona pusta». I powstawszy poszedł. A oto Etiopczyk, rzezaniec, dostojnik królowej etiopskiej, Kandaki, który był jej podskarbim, przyjechał był do Jerozolimy, aby pokłonić się (Bogu). I wracał siedząc na wozie swoim i czytając Izajasza proroka. I rzekł Duch do Filipa: «Przystąp i przyłącz się do tego wozu». A Filip przybiegłszy usłyszał go czytającego Izajasza proroka i rzekł: «Czy sądzisz, że rozumiesz, co czytasz?» On zaś odpowiedział: «Jakże mogę, jeśli nikt nie wyjaśni?» I prosił Filipa, aby wszedł na wóz i siadł przy nim. A tekst Pisma, które czytał, był ten: Jako owca na zabicie był prowadzony i jako cichy baranek przed strzygącym go, tak on nie otworzył ust swoich. W uniżeniu jego wyrok mu zniesiono. Ród jego któż wypowiedzieć zdoła. Bo zgładzony będzie z ziemi żywot jego. A rzezaniec odpowiadając Filipowi rzekł: «Proszę cię, o kim to Prorok mówi? O sobie czy o kim innym?» A Filip otworzywszy usta swoje i zaczynając od tego Pisma opowiedział mu dobrą nowinę o Jezusie. A gdy jechali drogą, przybyli nad wodę. I rzekł rzezaniec: «Oto woda! Cóż przeszkadza, abym był ochrzczony?» I rzekł Filip: «Jeśli wierzysz z całego serca, wolno ci». A odpowiadając rzekł: «Wierzę, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym». I kazał zatrzymać wóz, i wstąpili obydwaj, Filip i rzezaniec, do wody, i ochrzcił go. A gdy wyszli z wody, Duch Pański porwał Filipa i nie widział go więcej rzezaniec, ale jechał uradowany drogą swoją. A Filip znalazł się w Azocie i obchodząc wszystkie miasta (aż przyszedł do Cezarei) głosił imię Pana Jezusa Chrystusa.

In diébus illis: Angelus Dómini locútus est ad Philíppum, dicens: Surge et vade contra meridiánum ad viam, quæ descéndit ab Ierúsalem in Gazam: hæc est desérta. Et surgens ábiit. Et ecce, vir Æthiops eunúchus, potens Candácis regínæ Æthíopum, qui erat super omnes gazas eius, vénerat adoráre in Ierúsalem: et revertebátur sedens super currum suum, legénsque Isaíam Prophétam. Dixit autem Spíritus Philíppo: Accéde et adiúnge te ad currum istum. Accúrrens autem Philíppus, audívit eum legéntem Isaíam Prophétam, et dixit: Putásne, intéllegis, quæ legis? Qui ait: Et quómodo possum, si non áliquis osténderít mihi? Rogavítque Philíppum, ut ascénderet et sedéret secum. Locus autem Scriptúræ, quam legébat, erat hic: Tamquam ovis ad occisiónem ductus est: et sicut agnus coram tondénte se, sine voce, sic non apéruit os suum. In humilitáte iudícium eius sublátum est. Generatiónem eius quis enarrábit, quóniam tollétur de terra vita eius? Respóndens autem eunúchus Philíppo, dixit: Obsecro te, de quo Prophéta dicit hoc? de se, an de álio áliquo? Apériens autem Philíppus os suum, et incípiens a Scriptúra ista, evangelizávit illi Iesum. Et dum irent per viam, venérunt ad quandam aquam: et ait eunúchus: Ecce aqua, quid próhibet me baptizári? Dixit autem Philíppus: Si credis ex toto corde, licet. Et respóndens, ait: Credo, Fílium Dei esse Iesum Christum. Et iussit stare currum: et descendérunt utérque in aquam. Philíppus et eunúchus, et baptizávit eum. Cum autem ascendíssent de aqua, Spíritus Dómini rápuit Philippum, et ámplius non vidit eum eunúchus. Ibat autem per viam suam gaudens. Philíppus autem invéntus est in Azóto, et pertránsiens evangelizábat civitátibus cunctis - donec veniret Cæsaréam - nomen Dómini Iesu Christi.

GRADUALE:

Alleluja, alleluja. Oto dzień, który Pan uczynił; radujmy się zeń i weselmy. V. Kamień, odrzucony przez budujących, stał się kamieniem węgielnym. Stało się to przez Pana; cudem jest w oczach naszych.

Ps 117,24.22-23

Alleluia, alleluia. Hæc dies, quam fecit Dóminus: exsultémus et lætémur in ea. V. Lápidem, quem reprobavérunt ædificántes, hic factus est in caput ánguli: a Dómino factum est istud, et est mirábile in óculis nostris.

ALLELÚIA:

Alleluja, alleluja, V. Powstał z martwych Chrystus, Stwórca wszechrzeczy, i zmiłował się nad rodzajem ludzkim. Alleluja.

 

Allelúia, allelúia, V. Surréxit Christus, qui creávit ómnia: et misértus est humáno géneri. Allelúia.

SEQUENTIA:

Hołd Ofierze Wielkanocnej składajcie chrześcijanie. Jagnię zbawiło owce: Chrystus niewinny z Ojcem znowu pojednał nas, grzeszniki. Śmierć i życie stoczyły z sobą walki dziwne: Umarły życia wódz – rządzi żywy. Na drodze, Maryja, coś widziała, wyjaw! Grobowiec Chrystusa żywego i chwałę znów zmartwychwstałego. Anielskie też świadki, i całun, i szatki. Wskrzesł Chrystus, cel mej nadzei: Poprzedzi swoich do Galilei. Wiemy: oto zmartwychwstał Chrystus prawdziwy: Zwycięski Królu, bądź miłościwy. Amen. Alleluja.

 

Víctimæ pascháli laudes ímmolent Christiáni. Agnus rédemit oves: Christus ínnocens Patri reconciliávit peccatóres. Mors et vita duéllo conflixére mirándo: dux vitæ mórtuus regnat vivus. Dic nobis, María, quid vidísti in via? Sepúlcrum Christi vivéntis et glóriam vidi resurgéntis. Angélicos testes, sudárium et vestes. Surréxit Christus, spes mea: præcédet vos in Galilaeam. Scimus Christum surrexísse a mórtuis vere: tu nobis, victor Rex, miserére. Amen. Allelúia.

 

EVANGELIUM: J 20,11-18

Onego czasu: Maria stała u grobu zewnątrz i płakała. płacząc nachyliła się, i zajrzała do grobu. I spostrzegła dwóch Aniołów w bieli siedzących, jednego u głowy, a drugiego u nóg, gdzie było złożone ciało Jezusowe. Mówią jej oni: «Niewiasto, czemu płaczesz?» Rzecze im: «Wzięto Pana mego, a nie wiem, gdzie Go położono». To powiedziawszy. obróciła się za siebie i ujrzała Jezusa stojącego, a nie wiedziała, że był to Jezus. Rzecze jej Jezus: «Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?» A ona mniemając, że był to ogrodnik, rzecze mu: «Panie, jeśliś ty Go zabrał, powiedz mi, gdzieś Go złożył, a ja Go wezmę». Rzecze jej Jezus: «Mario». Ona zaś obróciwszy się rzecze Mu: «Rabboni (co znaczy: Mistrzu)». Rzecze jej Jezus: «Nie dotykaj mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca mego, ale idź do braci moich i powiedz im: wstępuję do Ojca mego, i Ojca waszego, Boga mego i Boga waszego». Przyszła więc Maria Magdalena oznajmiając uczniom: «Widziałam Pana i to mi powiedział».

In illo témpore: María stabat ad monuméntum foris, plorans. Dum ergo fleret, inclinávit se et prospéxit in monuméntum: et vidit duos Angelos in albis, sedéntes, unum ad caput et unum ad pedes, ubi pósitum fúerat corpus Iesu. Dicunt ei illi: Mulier, quid ploras? Dicit eis: Quia tulérunt Dóminum meum: et néscio, ubi posuérunt eum. Hæc cum dixísset, convérsa est retrórsum, et vidit Iesum stantem: et non sciébat, quia Iesus est. Dicit ei Iesus: Múlier, quid ploras? quem quæris? Illa exístimans, quia hortulánus esset, dicit ei: Dómine, si tu sustulísti eum, dícito mihi, ubi posuísti eum: et ego eum tollam. Dicit ei Iesus: María. Convérsa illa, dicit ei: Rabbóni - quod dícitur Magíster. - Dicit ei Iesus: Noli me tángere, nondum enim ascéndi ad Patrem meum: vade autem ad fratres meos et dic eis: Ascéndo ad Patrem meum et Patrem vestrum, Deum meum et Deum vestrum. Venit María Magdaléne annúntians discípulis: Quia vidi Dóminum, et hæc dixit mihi.

OFFERTORIUM:

W dniu uroczystości waszej, mówi Pan, wprowadzę was do ziemi opływającej mlekiem i miodem, alleluja.

Wj 13,5

In die solemnitátis vestræ, dicit Dóminus, indúcam vos in terram fluéntem lac et mel, allelúia.

SECRETA:

Prosimy Cię, Panie, przyjmij łaskawie dary Swoich ludów, aby odrodzone przez
wyznanie Twojego imienia i Chrzest
osiągnęły szczęście wiekuiste. Przez Pana.

 

Súscipe, quaesumus, Dómine, múnera populórum tuórum propítius: ut, confessióne tui nóminis et baptísmate renováti, sempitérnam beatitúdinem consequántur. Per Dominum.

PRAEFATIO PASCHALIS:

Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy Ciebie, Panie, zawsze, a zwłaszcza w tym dniu uroczyściej sławili, gdy jako nasza Pascha został ofiarowany Chrystus. On bowiem jest prawdziwym Barankiem, który zgładził grzechy świata; On umierając zniweczył naszą śmierć i zmartwychwstając przywrócił nam życie. Przeto z Aniołami i Archaniołami, z Tronami i Państwami oraz ze wszystkimi hufcami wojska niebieskiego śpiewamy hymn ku Twej chwale, wołając bez końca:

 

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre: Te quidem, Dómine, omni témpore, sed in hac potíssimum die gloriósius prædicáre, cum Pascha nostrum immolátus est Christus. Ipse enim verus est Agnus, qui ábstulit peccáta mundi. Qui mortem nostram moriéndo destrúxit et vitam resurgéndo reparávit. Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et Dominatiónibus cumque omni milítia coeléstis exércitus hymnum glóriæ tuæ cánimus, sine fine dicéntes:

COMMUNIO:

Ludu nabyty, opowiadaj wielkie sprawy Jego, alleluja: On ciebie wezwał z ciemności ku swojej przedziwnej światłości, alleluja.

1 P 2,9

Pópulus acquisitiónis, annuntiáte virtútes eius, allelúia: qui vos de ténebris vocávit in admirábile lumen suum, allelúia.

POSTCOMMUNIO:

Wysłuchaj, Panie, modlitwy nasze, aby to święte i zbawienne zjednoczenie było nam pomocą w życiu doczesnym i wyjednało radość wieczną. Przez Pana.

 

Exáudi, Dómine, preces nostras: ut redemptiónis nostræ sacrosáncta commércia, et vitæ nobis cónferant præséntis auxílium, et gáudia sempitérna concílient. Per Dominum.