Niniejsza strona internetowa wykorzystuje pliki cookie. Kontynuując jej przeglądanie wyrażasz zgodę na ich zapisywanie w pamięci urządzenia. Poprzez zmianę ustawień w przeglądarce internetowej możesz wyrazić zgodę na zapisywanie plików cookie lub je zablokować. Więcej informacji na temat stosowania cookies znajdziesz w polityce cookie. (Kliknięcie linku nie powoduje zmian w ustawieniach cookies). Więcej informacji można znaleźć w Polityce w sprawie Cookies. Więcej informacji można znaleźć w polityce w sprawie cookies, Akceptuję - nie pokazuj więcej tego powiadomienia!

Bractwo Kapłańskie Świętego Piotra

Duszpasterstwo wiernych Liturgii Łacińskiej

Polska

Fssp_sancti

14 kwietnia - św. Justyna, męczennika (3 kl., szaty czerwone)

2016-04-13

Justyn to najważniejszy apologeta chrześcijaństwa w II wieku. Wykorzystując autorytet, jaki sobie zdobył prawością charakteru i posiadaną wiedzą, zgromadził koło siebie uczniów i chętnie prowadził z nimi dyskusje na tematy filozoficzne, etyczne i religijne. Sam przekonany o tym, że tylko w chrześcijaństwie jest pełna prawda, dążył do tego, by i jego uczniowie byli o tym przekonani. Jednym z jego uczniów był Tacjan, późniejszy apologeta. Chętnie też spotykał się z filozofami pogańskimi i żydowskimi, aby żarliwie z nimi dyskutować na wspomniane tematy. W roku 135 spotkał się w Efezie z pewnym rabinem żydowskim, Tryfonem, i odbył z nim wielogodzinną dyskusję. Pamiątką tej rozmowy jest dzieło św. Justyna pod tytułem Dialog z Żydem Tryfonem.

W tym czasie Justyn wydał też dwie apologie. Pierwszą z nich skierował do Rzymian, drugą zaś - formalnie do senatu rzymskiego. Wykazywał w nich odważnie, jak mylne poglądy mieli poganie o chrześcijanach i obalał zarzuty, stawiane wyznawcom Chrystusa przez pogan. Była to niemała odwaga. Od 100 lat wiara w Chrystusa była na państwowym indeksie. Od czasów Nerona chrześcijanie byli uważani za głównego wroga cesarstwa; należało ich tępić wszelkimi dostępnymi środkami. Nie odwołano krwawych edyktów, wydanych przez Nerona (54-68) i Domicjana (81-96). Za czasów Justyna panował wprawdzie raczej łagodny cesarz Antoninus Pius (138-161), wszakże za panowania cesarza-filozofa, Marka Aureliusza, prześladowanie wybuchło ponownie (161-180). Ofiarą właśnie tego prześladowania padł Justyn.

Justyn kilkakrotnie toczył dysputy z filozofem Krescensem, zwalczając jego błędne teorie. Z tego powodu został oskarżony przez Krescensa wraz z sześcioma uczniami Charitonem, jego żoną Charytą, Euelpistem, Hieraksem, Peonem i Walerianem o wyznawanie chrześcijaństwa. Został aresztowany. Akta sądowe, które Rzymianie bardzo skrupulatnie prowadzili, zaginęły. Według podania wyrokiem sędziego Juniusza Rustyka został Justyn - jako obywatel rzymski - skazany na śmierć przez ścięcie głowy mieczem. Wyrok wykonano ok. 165 r. w Rzymie. Nie wiadomo, gdzie znajdują się relikwie Męczennika. Te, które są w Rzymie (w bazylice św. Wawrzyńca za Murami), w Kolonii oraz w Namur wydają się niepewne.

Tego dnia również wspomnienie świętych Tyburcjusza, Waleriana i Maksyma, męczenników. Tyburcjusz, Walerian i Maksym zostali umęczni w Rzymie około roku 230.

 

INTROITUS: Ps 118,85.46

Św. Justyn szukał prawdy w rozmaitych kierunkach filozoficznych, znalazł ją dopiero w Objawieniu Bożym.

Bezbożni opowiadali mi baśnie, lecz one są niczym wobec Twojego Prawa. Ja zaś świadczyłem o prawdzie Twojej wobec królów, a nie wstydziłem się. Alleluja, alleluja.

Narravérunt mihi iníqui fabulatiónes, sed non ut lex tua: ego autem loquébar de testimóniis tuis in conspéctu regum, et non confundébar. Alleluia, alleluia.

 

Ps. Błogosławieni, których droga jest niepokalana, którzy postępują zgodnie z prawem Pana. V. Chwała Ojcu.

Ps 118,1

Beáti immaculáti in via, qui ámbulant in lege Dómini. V. Glória Patri.

ORATIO:

Boże, który przez szaleństwo Krzyża udzieliłeś świętemu Męczennikowi Justynowi wzniosłej znajomości Jezusa Chrystusa; spraw za jego wstawiennictwem, abyśmy odrzuciwszy otaczające nas błędy osiągnęli stałość w wierze. Przez tegoż Pana.

 

Deus, qui per stultítiam Crucis eminéntem Iesu Christi sciéntiam beátum Iustínum Mártyrem mirabíliter docuísti: eius nobis intercessióne concéde; ut, errórum circumventióne depúlsa, fídei firmitátem consequámur.

Prosimy Cię, wszechmogący Boże, spraw, abyśmy czcząc uroczyście świętych Męczenników Twoich Tyburcjusza, Waleriana i Maksyma, naśladowali również ich cnoty. Przez Pana.

Præsta, quaesumus, omnípotens Deus: ut, qui sanctórum Mártyrum tuórum Tibúrtii, Valeriáni et Máximi sollémnia cólimus; eórum étiam virtútes imitémur. Per Dominum.

LECTIO: 1 Kor 1,18-25.30

Św. Justyn, podobnie jak św. Paweł, bronił wiary przed żydami i poganami, którzy nie chcieli uznać ukrzyżowanego Zbawiciela.

Bracia: Nauka o krzyżu dla tych, którzy giną, jest głupstwem, lecz dla tych, którzy dostępują zbawienia, to jest dla nas, jest mocą Bożą. Napisane jest bowiem: Zniszczę mądrość uczonych, a roztropność przezornych odrzucę. Gdzież mędrzec? Gdzież uczony? Gdzież badacz tego świata? Czyż Bóg nie obrócił w głupstwo mądrości tego świata? Bo ponieważ zrządzeniem mądrości Bożej świat nie poznał Boga przez mądrość, podobało się Bogu przez głupstwo przepowiadania zbawić tych, którzy uwierzą. Albowiem gdy żydzi domagają się cudów, a Grecy szukają mądrości, my głosimy Chrystusa ukrzyżowanego, bodącego zgorszeniem dla żydów a głupstwem dla pogan. Dla tych jednak, którzy są wezwani, tak Żydów jak i Greków, Chrystusa — moc Bożą i mądrość Bożą. Bo to, co jest głupstwem u Boga, jest mędrsze nad ludzi, a co słabe jest u Boga, mocniejsze jest nad ludzi. Ale z Niego wy jesteście w Chrystusie Jezusie, który stał się nam mądrością od Boga, sprawiedliwością, uświęceniem i odkupieniem.

Fratres: Verbum crueis pereúntibus quidem stultítia est: iis autem, qui salvi fiunt, id est nobis, Dei virtus est. Scriptum est enim: Perdam sapiéntiam sapiéntium et prudéntiam prudéntium reprobábo. Ubi sápiens? ubi scriba? ubi conquisítor huius saeculi? Nonne stultam fecit Deus sapiéntiam huius mundi? Nam quia in Dei sapiéntia non cognóvit mundus per sapiéntiam Deum: placuit Deo per stultítiam prædicatiónis salvos fácere credéntes. Quóniam et Iudaei signa petunt, et Græci sapiéntiam quærunt: nos autem prædicámus Christum crucifíxum: Iudaeis quidem scándalum, géntibus autem stultítiam, ipsis autem vocátis Iudaeis, atque Græcis. Christum Dei virtútem et Dei sapiéntiam: quia, quod stultum est Dei, sapiéníius est homínibus: et, quod infírmum est Dei, fórtius est homínibus. Ex ipso autem vos estis in Christo Iesu, qui factus est nobis sapiéntia a Deo et iustítia ei sanctificátio et redémptio.

ALLELUIA:

Alleluja, alleluja. Mądrość tego świata głupstwem jest u Boga. Bo napisane jest: Pan zna zamierzenia mędrców, że są daremne. Alleluja. V. Owszem, uznam wszystko za szkodę wobec wzniosłego poznania Jezusa Chrystusa, Pana mojego. Alleluja.

1Kor 3,19-20; Flp 3,8

Alleluia, alleluia. Sapiéntia huius mundi stultítia est apud Deum, scriptum est enim: Dóminus novit cogitatiónes sapiéntium, quóniam vanæ sunt. Alleluia. Verúmtamen exístimo ómnia detriméntum esse propter eminéntem sciéntiam Iesu Christi, Dómini mei. Allelúia.

 

EVANGELIUM: Łk 12,2-8

Św. Justyn mężnie wyznając Chrystusa wobec ludzi zasłużył na chwałę w niebie.

Onego czasu: Rzekł Jezus uczniom swoim: «Nie masz nic ukrytego, co by nie miało być ujawnione, ani też tajemnego, o czym by się dowiedzieć nie miano. Albowiem co mówiliście w mroku, w świetle powiedziane będzie, i coście do ucha szeptali w komorach, na dachach ogłoszone będzie. A powiadam wam, przyjaciołom moim: Nie lękajcie się tych, którzy zabijają ciało, a potem nic więcej uczynić nie mogą. Ale wskażę wam, kogo się lękać macie: lękajcie się Tego, który po śmierci ma moc wrzucić do piekła. Zaiste, mówię wam, Tego się lękajcie. Czyż nie sprzedaje się pięciu wróbli za dwa pieniążki, a ani jeden z nich nie jest w zapomnieniu u Boga? Ale i włosy na głowie waszej wszystkie są policzone. Nie lękajcie się tedy, więcej znaczycie przecież niż wiele wróbli. A powiadam wam: Ktobykolwiek wyznał mię przed ludźmi, i Syn Człowieczy wyzna go przed Aniołami Bożymi».

In illo témpore: Dixit Iesus discípulis suis: Nihil opértum csi, quod non revelétur, neque abscónditum, quod non sciátur. Quóniam quæ in ténebris dixístis, in lúmine dicántur: et quod in aurem locúti estis in cubículis, prædicábitur in tectis. Dico autem vobis amícis meis: Ne terreámini ab his, qui occidunt corpus et post hæc non habent ámplius, quid fáciant. Osténdam autem vobis, quem timeátis: timéte eum, qui, postquam occídent, habet potestátem míttere in gehénnam; ita dico vobis, hunc timéte. Nonne quinque pásseres véneunt dipóndio, et unus ex illis non est in oblivióne coram Deo? Sed et capílli capitis vestri omnes numeráti sunt. Nolíte ergo timére: multis passéribus pluris estis vos. Dico autem vobis: Omnis, quicúmque conféssus fúerit me coram homínibus, et Fílius hóminis confitébitur illum coram Angelis Dei.

OFFERTORIUM:

Nie mniemałem, żebym miał co umieć między wami prócz Jezusa Chrystusa, i to ukrzyżowanego. Alleluja.

1 Kor 2,2

Non enim iudicávi me scire áliquid inter vos, nisi Iesum Christum, et hunc crucifíxum. Alleluia.

SECRETA:

Panie Boże, przyjmij łaskawie nasze ofiary, których przedziwnej tajemnicy święty Justyn Męczennik tak mężnie bronił przeciw oszczerstwom pogan. Przez Pana.

 

Múnera nostra, Dómine Deus, benígnus súscipe: quorum mirábile mystérium advérsum impiórum calúmnias strénue deféndit. Per Dominum.

Prosimy Cię, Panie, niech ta ofiara, którą składamy wspominając narodziny dla nieba świętych Męczenników Twoich, oswobodzi nas z więzów naszych nałogów i wyjedna nam dary Twego miłosierdzia. Przez Pana.

Hæc hóstia, quaesumus, Dómine, quam sanctórum Mártyrum tuórum natalítia recenséntes offérimus: et víncula nostræ pravitátis absolvat, et tuæ nobis misericórdiæ dona concíliet. Per Dominum.

PRAEFATIO PASCHALIS:

Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy Ciebie, Panie, zawsze, a zwłaszcza w tym dniu uroczyściej sławili, gdy jako nasza Pascha został ofiarowany Chrystus. On bowiem jest prawdziwym Barankiem, który zgładził grzechy świata; On umierając zniweczył naszą śmierć i zmartwychwstając przywrócił nam życie. Przeto z Aniołami i Archaniołami, z Tronami i Państwami oraz ze wszystkimi hufcami wojska niebieskiego śpiewamy hymn ku Twej chwale, wołając bez końca:

 

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre: Te quidem, Dómine, omni témpore, sed in hac potíssimum die gloriósius prædicáre, cum Pascha nostrum immolátus est Christus. Ipse enim verus est Agnus, qui ábstulit peccáta mundi. Qui mortem nostram moriéndo destrúxit et vitam resurgéndo reparávit. Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et Dominatiónibus cumque omni milítia coeléstis exércitus hymnum glóriæ tuæ cánimus, sine fine dicéntes:

COMMUNIO:

Odłożony mi jest wieniec sprawiedliwości, który mi wręczy Pan, sędzia sprawiedliwy w on dzień. Alleluja.

2 Tm 4,8

Repósita est mihi coróna iustítiæ, quam reddet mihi Dóminus in illa die iustus iudex. Alleluia

POSTCOMMUNIO:

Pokrzepieni niebieskim pokarmem, komie błagamy Cię, Panie, abyśmy według wskazań świetego Justyna, Twego Męczennika, zawsze trwali w dziękczynieniu za otrzymane dary. Przez Pana.

 

Coelésti alimónia refécti, súpplices te, Dómine, deprecámur: ut, beáti Iustíni Mártyris tui mónitis, de accéptis donis semper in gratiárum actióne maneámus. Per Dominum.

Darem świętym nasyceni, kornie błagamy Cię, Panic, abyśmy składając przez tę ofiarę należny Ci hołd, otrzymali obfitsze owoce Twojego Odkupienia. Przez Pana.

Sacro múnere satiáti, súpplices te, Dómine, deprecámur: ut, quod débitæ servitútis celebrámus offício, salvatiónis tuæ sentiámus augméntum. Per Dominum.