Niniejsza strona internetowa wykorzystuje pliki cookie. Kontynuując jej przeglądanie wyrażasz zgodę na ich zapisywanie w pamięci urządzenia. Poprzez zmianę ustawień w przeglądarce internetowej możesz wyrazić zgodę na zapisywanie plików cookie lub je zablokować. Więcej informacji na temat stosowania cookies znajdziesz w polityce cookie. (Kliknięcie linku nie powoduje zmian w ustawieniach cookies). Więcej informacji można znaleźć w Polityce w sprawie Cookies. Więcej informacji można znaleźć w polityce w sprawie cookies, Akceptuję - nie pokazuj więcej tego powiadomienia!

Bractwo Kapłańskie Świętego Piotra

Duszpasterstwo wiernych Liturgii Łacińskiej

Polska

Fssp_sancti

2 maja - św. Atanazego, biskupa, wyznawcy i Doktora Kościoła - wspomnienie litanii większej (3 kl., szaty białe)

2016-05-01

Św. Atanazy urodził się w Aleksandrii. Od roku 328 był biskupem tego miasta. Przez całe życie musiał walczyć z herezją ariańską, która odmawiała Bóstwa Chrystusowi. Pięć razy zsyłano go na wygnanie. Łącznie spędził na tułaczce 17 lat. Nie dał się jednak ugiąć, lecz do końca słowem i pismem bronił prawdziwej wiary. Umarł w Aleksandrii 2 maja 373 roku po 46 latach biskupstwa. Lekcja i ewangelia zwracają uwagę na prześladowania, które zniósł święty Doktor czerpiąc moc od Chrystusa, którego Bóstwo wyznawał.

Tego dnia przypada również wspomnienie litanii mniejszej, czyli Dni Krzyżowe. Litania mniejsza, czyli Dni Krzyżowe (Rogationes), zasadniczo wyznaczone są na poniedziałek, wtorek i środę przez świętem Wniebowstąpienia Pańskiego. Ordynariusze miejscowi otrzymują władzę przeniesienia ich na inne 3 dni po sobie następujące, bardziej odpowiednie, zależnie od różnic geograficznych, zwyczajów lub potrzeb. W tych dniach odmawia się Litanię do Wszystkich Świętych z modlitwami tylko w czasie procesji lub innego nabożeństwa. Dlatego obowiązani do odmawiania Oficjum Bożego, którzy nie biorą udziału w procesji lub specjalnym nabożeństwie, nie muszą odmawiać w tych dniach Litanii do Wszystkich Świętych (jej wezwań nie podwaja się) z właściwymi modlitwami. Jeżeli procesja nie może się odbyć, niech Ordynariusze miejscowi ustanowią specjalne nabożeństwo, w czasie którego odmawia się Litanię do Wszystkich Świętych i inne modlitwy, jakie zwykle odprawia się w czasie procesji. Jeżeli według zwyczaju miejscowego Litanię do Wszystkich Świętych z modlitwami odmawia się w czasie procesji lub specjalnego nabożeństwa razem z wiernymi w języku krajowym, obowiązani do odmawiania Oficjum Bożego, którzy brali udział w tych nabożeństwach, nie są obowiązani powtarzać te modlitwy po łacinie. W Litanię mniejszą w kościołach, w których odbywa się procesja, lub na zarządzenie Ordynariusza miejscowego specjalne nabożeństwo błagalne, odprawia się jako wotywę 2. klasy Mszę z Dni Krzyżowych (de Rogationibus). Mszę z Dni Krzyżowych uważa się za część całej czynności liturgicznej; odprawia się ją zasadniczo po zakończeniu procesji lub innego nabożeństwa błagalnego. Wypada zaś, aby Mszę z Dni Krzyżowych odprawiano także po specjalnym nabożeństwie, które zastępuje procesję, choćby odbywało się w godzinach wieczornych. (KR 87–90, 346–347). We Mszy, która następuje po procesji (lub nabożeństwie), psalm Iudica me, Deus z antyfoną oraz spowiedź.

 

INTROITUS:

W pośrodku Kościoła Pan otworzył jego usta, napełnił go duchem mądrości i rozumu i przyodział go szatą chwały. Alleluja, alleluja.

Syr 15,5

In médio Ecclésiæ apéruit os eius: et implévit eum Dóminus spíritu sapiéntiæ et intelléctus: stolam glóriæ índuit eum. Allelúia, allelúia.

 

Ps. Dobrze jest wysławiać Pana i śpiewać imieniu Twemu, o Najwyższy. V. Chwała Ojcu.. V. Chwała Ojcu.

Ps 91,2

Bonum est confitéri Dómino: et psállere nómini tuo, Altíssime. V. Glória Patri.

ORATIO:

Wysłuchaj, prosimy Cię, Panie, naszych modlitw, które zanosimy w uroczystość świętego Atanazego, Twego Wyznawcy i Biskupa, a dla zasług tego, który potrafił godnie Ci służyć, odpuść nam wszystkie grzechy. Przez Pana.

 

Exáudi, quaesumus, Dómine, preces nostras, quas in beáti Athanásii Confessóris tui atque Pontíficis solemnitáte deférimus: et, qui tibi digne méruit famulári, eius intercedéntibus méritis, ab ómnibus nos absólve peccátis. Per Dominum.

 

LECTIO: 2 Kor 4,5-14

Bracia: Nie samych siebie głosimy, ale Jezusa Chrystusa Pana naszego, a siebie uważamy za sługi wasze przez Jezusa. Bóg bowiem, który rozkazał, aby z ciemności zabłysła światłość, sam oświecił serca nasze, abyśmy zajaśnieli blaskiem poznania jasności Bożej w obliczu Chrystusa Jezusa. A skarb ten mamy w naczyniach glinianych, aby wzniosłość była dziełem potęgi Bożej, a nie naszej. We wszystkim ucisk cierpimy, lecz na duchu nie upadamy, jesteśmy w biedzie, lecz nie rozpaczamy, znosimy prześladowanie, lecz nie jesteśmy opuszczeni, rzucają nas o ziemię, lecz nie giniemy. Zawsze umartwienie Jezusa w ciele naszym nosimy, aby życie Jezusowe przejawiło się w ciałach naszych. Bo my, którzy żyjemy, wciąż wydawani jesteśmy na śmierć dla Jezusa, aby i życie Jezusa przejawiło się w naszym śmiertelnym ciele. Tak więc w nas śmierć dzieło swe sprawuje, a w was żywot. A że mamy tegoż ducha wiary, jako napisane jest: Uwierzyłem i dlategom przemówił, wierzymy i my i dlatego mówimy, będąc przeświadczeni, że Ten, który wzbudził Jezusa z martwych, wzbudzi i nas z Jezusem i razem z wami przed sobą stawi.

 

Fratres: Non nosmetípsos prædicámus, sed Iesum Christum, Dóminum nostrum: nos autem servos vestros per Iesum: quóniam Deus, qui dixit de ténebris lucem splendéscere, ipse illúxit in córdibus nostris ad illuminatiónem sciéntiæ claritátis Dei, in fácie Christi Iesu. Habémus autem thesáurum istum in vasis fictílibus: ut sublímitas sit virtútis Dei, et non ex nobis. In ómnibus tribulatiónem pátimur, sed non angustiámur: aporiámur, sed non destitúimur: persecutiónem pátimur, sed non derelínquimur: deiícimur, sed non perímus: semper mortificatiónem Iesu in córpore nostro circumferéntes, ut et vita Iesu manifestétur in corpóribus nostris. Semper enim nos, qui vívimus, in mortem trádimur propter Iesum: ut et vita Iesu manifestétur in carne nostra mortáli. Ergo mors in nobis operátur, vita autem in vobis. Habéntes autem eúndem spíritum fidei, sicut scriptum est: Crédidi, propter quod locútus sum: et nos crédimus, propter quod et lóquimur: sciéntes, quóniam qui suscitávit Iesum, et nos cum Iesu suscitábit et constítuet vobíscum.

GRADUALE:

Alleluja, alleluja. V. Tyś kapłanem na wieki na wzór Melchizedeka. Alleluja. V. Błogosławiony człowiek, który zniesie pokusę, bo utwierdziwszy się otrzyma wieniec żywota. Alleluja.

Ps 109,4; Ps 1,12

Allelúia, allelúia.  Tu es sacérdos in ætérnum, secúndum órdinem Melchísedech. Allelúia. Beátus vir, qui suffert tentatiónem: quóniam, cum probátus fúerit, accípiet corónam vitæ. Allelúia.

 

EVANGELIUM: Mt 10,23-28

Onego czasu: Rzekł Jezus uczniom swoim: «Gdy was prześladować będą w tym mieście, uchodźcie do innego. Zaprawdę powiadam wam, że nie skończycie miast izraelskich, aż przyjdzie Syn Człowieczy. Nie jest uczeń nad mistrza ani też sługa nad pana swego. Wystarczy uczniowi, żeby był jak mistrz jego, a sługa jak jego pan. Jeśli pana domu nazwali Belzebubem, jakoż daleko więcej domowników jego. Przeto nie bójcie się ich. Nic bowiem nie masz zakrytego, co by wyjawione być nie miało, ani też tajemnego, czego by wiedzieć nie miano. Co wam mówię w ciemności, opowiadajcie na świetle, i co usłyszycie na ucho, głoście na dachach. A nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, duszy zaś zabić nie mogą. Raczej bójcie się tego, który może i duszę, i ciało zatracić w piekle».

In illo témpore: Dixit Iesus discípulis suis: Cum persequéntur vos in civitáte ista, fúgite in áliam. Amen dico vobis, non consummábitis civitátes Israël, donec véniat Fílius hóminis. Non est discípulus super magistrum, nec servus super dóminum suum. Súfficit discípulo, ut sit sicut magister eius: et servo, sicut dóminus eius. Si patremfamílias Beélzebub vocavérunt: quanto magis domésticos eius? Ne ergo timuéritis eos. Nihil enim est opértum, quod non revelábitur: et occúltum, quod non sciétur. Quod dico vobis in ténebris, dícite in lúmine: et, quod in aure audítis, prædicáte super tecta. Et nolíte timére eos, qui occídunt corpus, ánimam autem non possunt occídere: sed pótius timéte eum, qui potest et ánimam et corpus pérdere in gehénnam.

OFFERTORIUM:

Znalazłem Dawida, mojego sługę, namaściłem go świętym olejem moim, by ręka moja zawsze z nim była i ramię moje go umacniało, alleluja.

Ps 88,21-22

Invéni David servum meum, óleo sancto meo unxi eum: manus enim mea auxiliábitur ei, et bráchium meum confortábit eum, allelúia.

SECRETA:

Prosimy Cię, Panie, niech doroczna uroczystość świętego Atanazego, Twego Wyznawcy i Biskupa, uczyni nas godnymi Twojej miłości, a ta ofiara przebłagalna niech się przyczyni do jego niebieskiej chwały i wyjedna nam Twoje dary. Przez Pana.

 

Sancti Athanásii Confessóris tui atque Pontíficis, quaesumus, Dómine, ánnua sollémnitas pietáti tuæ nos reddat accéptos: ut, per hæc piæ placatiónis offícia, et illum beáta retribútio comitétur, et nobis grátiæ tuæ dona concíliet. Per Dominum.

PRAEFATIO PASCHALIS:

Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy Ciebie, Panie, zawsze, a zwłaszcza w tym dniu uroczyściej sławili, gdy jako nasza Pascha został ofiarowany Chrystus. On bowiem jest prawdziwym Barankiem, który zgładził grzechy świata; On umierając zniweczył naszą śmierć i zmartwychwstając przywrócił nam życie. Przeto z Aniołami i Archaniołami, z Tronami i Państwami oraz ze wszystkimi hufcami wojska niebieskiego śpiewamy hymn ku Twej chwale, wołając bez końca:

 

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre: Te quidem, Dómine, omni témpore, sed in hac potíssimum die gloriósius prædicáre, cum Pascha nostrum immolátus est Christus. Ipse enim verus est Agnus, qui ábstulit peccáta mundi. Qui mortem nostram moriéndo destrúxit et vitam resurgéndo reparávit. Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et Dominatiónibus cumque omni milítia coeléstis exércitus hymnum glóriæ tuæ cánimus, sine fine dicéntes:

COMMUNIO:

Co wam mówię w ciemności, opowiadajcie na świetle, mówi Pan; i co usłyszycie na ucho, głoście na dachach, alleluja.

Mt 10,27

Quod dico vobis in ténebris, dícite in lúmine, dicit Dóminus: et quod in aure audítis, prædicáte super tecta, allelúia.

POSTCOMMUNIO:

Boże, Ty nagradzasz dusze wierne; spraw, abyśmy dostąpili przebaczenia przez prośby świętego Atanazego, Twego Wyznawcy i Biskupa, którego chwalebną uroczystość obchodzimy. Przez Pana.

 

Deus, fidélium remunerátor animárum: præsta; ut beáti Athanásii Confessóris tui atque Pontíficis, cuius venerándam celebrámus festivitátem, précibus indulgéntiam consequámur. Per Dominum.