Niniejsza strona internetowa wykorzystuje pliki cookie. Kontynuując jej przeglądanie wyrażasz zgodę na ich zapisywanie w pamięci urządzenia. Poprzez zmianę ustawień w przeglądarce internetowej możesz wyrazić zgodę na zapisywanie plików cookie lub je zablokować. Więcej informacji na temat stosowania cookies znajdziesz w polityce cookie. (Kliknięcie linku nie powoduje zmian w ustawieniach cookies). Więcej informacji można znaleźć w Polityce w sprawie Cookies. Więcej informacji można znaleźć w polityce w sprawie cookies, Akceptuję - nie pokazuj więcej tego powiadomienia!

Bractwo Kapłańskie Świętego Piotra

Duszpasterstwo wiernych Liturgii Łacińskiej

Polska

Fssp_sancti

12 maja - św. Nereusza, Achillesa, Domicylli i Pankracego, męczenników (3 kl., szaty czerwone)

2016-05-11

Święci Nereusz i Achilles, oficerowie rzymscy, zostali ścięci za Domicjana.

Św. Domicylla prawdopodobnie była wnuczką sławnej Flawii Domicylli, której imieniem nazwano część katakumb. Za swoją wiarę została wygnana na wyspę Poncję i tam zmarła z początkiem I wieku.

Św. Pankracy, 14-letni chłopiec, został uwięziony wkrótce po przyjęciu Chrztu i ścięty w Rzymie 12 maja 304 roku. W bazylice wzniesionej ku jego czci przez papieża Symmacha gromadzili się nowo ochrzczeni w Białą Niedzielę.

 

INTROITUS:

Oto oczy Pana nad tymi, co się Go boją: nad tymi, co się łaski spodziewają od Niego, alleluja, po to, by wyrwać ich dusze od śmierci; bo On sam jest pomocą
naszą, naszą tarczą, alleluja, alleluja.

 

Ps 32,18-20

Ecce, óculi Dómini super timéntes eum, sperántes in misericórdia eius, allelúia: ut erípiat a morte ánimas eórum: quóniam adiútor et protéctor noster est, allelúia, allelúia.

 

Ps. Sprawiedliwi, weselcie się w Panu: prawym przystoi Go chwalić. V. Chwała Ojcu.

Ps 32,1

Exsultáte, iusti, in Dómino: rectos decet collaudátio. V. Glória Patri.

ORATIO:

Prosimy Cię, Panie, niech radosne święto Twoich Męczenników Nereusza, Achillesa, Domicylli i Pankracego zawsze pobudza
naszą gorliwość i uczyni nas godnymi Twojej służby. Przez Pana.

 

Semper nos, Dómine, Mártyrum tuórum Nérei, Achillei, Domitíllæ atque Pancrátii fóveat, quaesumus, beáta sollémnitas: et tuo dignos reddat obséquio. Per Dominum.

 

LECTIO: Mdr 5,1-5

Sprawiedliwi staną z wielką stanowczością naprzeciw tych, którzy ich uciskali i niweczyli ich trudy. Na ten widok zatrwożą się lękiem przeraźliwym i zadziwią z powodu prędkiego a niespodziewanego wybawienia, mówiąc do siebie z żalem i jęcząc w ucisku ducha: «Oto ci, których niegdyś wystawialiśmy na pośmiewisko i jakby na wzgardę. My nierozumni za szaleństwo poczytaliśmy ich życie, a koniec ich za czci pozbawiony; a oto, jak zostali oni policzeni między synów Bożych, a udział ich ze Świętymi».

Stabunt iusti in magna constántia advérsus eos, qui se angustiavérunt et qui abstulérunt labóres eórum. Vidéntes turbabúntur timore horríbili, et mirabúntur in subitatióne insperátæ salútis, dicéntes intra se, poeniténtiam agéntes, et præ angústia spíritus geméntes: Hi sunt, quos habúimus aliquándo in derísum et in similitúdinem impropérii. Nos insensáti vitam illórum æstimabámus insániam, et finem illórum sine honóre: ecce, quómodo computáti sunt inter fílios Dei, et inter Sanctos sors illórum est.

ALLELUIA:

Alleluja, alleluja. V. Oto prawdziwe braterstwo, co zwyciężyło występki świata: poszło śladem Chrystusa, otrzymując zaszczytne Królestwo Niebieskie. Alleluja. V. Ciebie, Panie, wychwala świetlany zastęp Męczenników. Alleluja.

 

Allelúia, allelúia. V. Hæc est vera fratérnitas, quæ vicit mundi crímina: Christum secúta est, ínclita tenens regna coeléstia. Allelúia. V. Te Martyrum candidátus laudat exércitus, Dómine. Allelúia.

 

EVANGELIUM: J 4,46-53

Onego czasu: Był dworzanin pewien, którego syn chorował w Kafarnaum. Ten, gdy usłyszał, że Jezus przybył z Judei do Galilei, poszedł do Niego i prosił Go, aby przyszedł i uleczył syna jego, bo już dogorywał. I rzekł do niego Jezus: «Jeśli nie widzicie znaków i cudów, nie wierzycie». Rzecze do Niego dworzanin: «Panie, przyjdź pierwej, zanim umrze syn mój». Rzecze do niego Jezus: «Idź, syn twój żyje». I uwierzył ów człowiek słowu, które mu powiedział Jezus, i poszedł. A gdy był w drodze, wyszli na jego spotkanie słudzy i oznajmili mówiąc: «Syn twój żyje». Zapytał ich tedy o godzinę, w której mu się polepszyło. I rzekli mu: «Wczoraj o godzinie siódmej opuściła go gorączka». Poznał tedy ojciec, że była to godzina, w której powiedział do niego Jezus: Syn twój żyje. I uwierzył sam i cały dom jego.

In illo témpore: Erat quidam régulus, cuius fílius infirmabátur Caphárnaum. Hic cum audísset, quia Iesus adveníret a Iudaea in Galilaeam, ábiit ad eum et rogábat eum, ut descénderet et sanáret fílium eius: incipiébat enim mori. Dixit ergo Iesus ad eum: Nisi signa et prodígia vidéritis, non créditis. Dicit ad eum régulus: Dómine, descende priúsquam moriátur fílius meus. Dicit ei Iesus: Vade, fílius tuus vivit. Crédidit homo sermóni, quem dixit ei Iesus, et ibat. Iam autem eo descendénte, servi occurrérunt ei et nuntiavérunt, dicéntes, quia fílius eius víveret. Interrogábat ergo horam ab eis, in qua mélius habuerit. Et dixérunt ei: Quia heri hora séptima reliquit eum febris. Cognóvit ergo pater, quia illa hora erat, in qua dixit ei Iesus: Fílius tuus vivit: et crédidit ipse et domus eius tota.

OFFERTORIUM:

Niebiosa wielbią cuda Twoje, Panie, a wierność Twoją zgromadzenie świętych, alleluja, alleluja.

Ps 88,6

Confitebúntur coeli mirabília tua, Dómine: et veritátem tuam in ecclésia sanctórum, allelúia, allelúia.

SECRETA:

Prosimy Cię, Panie, niech będzie miłe dla Ciebie wyznanie wiary złożone przez
świętych Męczenników Twoich Nereusza, Achillesa, Domicyllę i Pankracego; niech ono zaleci Tobie nasze dary i zawsze nam wyjedna Twoje przebaczenie. Przez Pana.

 

Sanctórum Martyrum tuórum, quaesumus. Dómine, Nérei, Achíllei, Domitíllæ atque Pancrátii sit tibi grata conféssio: quæ et múnera nostra comméndet, et tuam nobis indulgéntiam semper implóret. Per Dominum.

PRAEFATIO DE ASCENSIONE DOMINI:

Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże: przez Chrystusa, Pana naszego. On to swoim zmartwychwstaniu jawnie się ukazał wszystkim swoim uczniom i w ich oczach wzniósł się do nieba, aby dać nam udział w swoim Bóstwie. Przeto z Aniołami i Archaniołami, z Tronami i Państwami oraz ze wszystkimi hufcami wojska niebieskiego śpiewamy hymn ku Twej chwale, wołając bez końca:

 

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: per Christum, Dóminum nostrum. Qui post resurrectiónem suam ómnibus discípulis suis maniféstus appáruit et, ipsis cernéntibus, est elevátus in coelum, ut nos divinitátis suæ tribúeret esse partícipes. Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et Dominatiónibus cumque omni milítia coeléstis exércitus hymnum glóriæ tuæ cánimus, sine fine dicéntes:

COMMUNIO:

Sprawiedliwi, weselcie się w Panu, alleluja: prawym przystoi Go chwalić, alleluja

Ps 32,1

Gaudéte, iusti, in Dómino, allelúia: rectos decet collaudátio, allelúia.

POSTCOMMUNIO:

Prosimy Cię, Panie, by przyjęty przez nas Najświętszy Sakrament przez modlitwy świętych Męczenników Twoich Nereusza, Achillesa, Domicylli i Pankracego wyjednał nam pomnożenie Twojego zmiłowania. Przez Pana.

 

Quaesumus, Dómine: ut beatórum Mártyrum tuórum Nérei, Achíllei, Domitíllæ atque Pancrátii deprecatiónibus, sacraménta sancta, quæ súmpsimus, ad tuæ nobis profíciant placatiónis augméntum. Per Dominum.