Niniejsza strona internetowa wykorzystuje pliki cookie. Kontynuując jej przeglądanie wyrażasz zgodę na ich zapisywanie w pamięci urządzenia. Poprzez zmianę ustawień w przeglądarce internetowej możesz wyrazić zgodę na zapisywanie plików cookie lub je zablokować. Więcej informacji na temat stosowania cookies znajdziesz w polityce cookie. (Kliknięcie linku nie powoduje zmian w ustawieniach cookies). Więcej informacji można znaleźć w Polityce w sprawie Cookies. Więcej informacji można znaleźć w polityce w sprawie cookies, Akceptuję - nie pokazuj więcej tego powiadomienia!

Bractwo Kapłańskie Świętego Piotra

Duszpasterstwo wiernych Liturgii Łacińskiej

Polska

Fssp_sancti

13 maja - św. Roberta Bellarmina, biskupa, wyznawcy i Doktora Kościoła (3 kl., szaty białe)

2016-05-12

Św. Robert urodził się w Montepulciano w Toskanii w roku 1542. Mając 18 lat wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. Pracował jako kaznodzieja i profesor teologii w Lowanium i w Rzymie, gdzie był spowiednikiem św. Alojzego Gonzagi. W Rzymie również powstało jego trzytomowe dzieło zbijające błędy protestantów oraz dwa katechizmy. Mniejszy został przetłumaczony na 60 języków. Św. Robert był doradcą trzech papieży. W roku 1599 został kardynałem i arcybiskupem Kapui. Pod koniec życia zrzekł się swoich godności i zamieszkał w domu nowicjatu, w którym umarł w roku 1621.

Św. Robert nie miał względu na osoby, jeśli chodziło o chwałę Chrystusa, Matki Najświętszej i Kościoła. Ostro krytykował tych kapłanów, którzy pobłądzili teologicznie albo moralnie. Jednocześnie potrafił zawsze zachować braterską miłość. Doskonale pokazuje to treść listu, jaki wysłał do kardynała Antoniano. Ekscelencjo! Podczas Mszy mój kaznodzieja tak wychwalał kapłanów, że w jego mniemaniu stali się oni więksi i godniejsi niż Najświętsza Panna, niż Chrystus, a także sam Bóg! (...) Doprawdy obawiałem się, że po takim wystąpieniu będę musiał odsunąć go od prawienia kazań, lecz gdy po wszystkim wytknąłem mu, jakie opowiadał niedorzeczności, pouczył mnie o swej pokorze i posłuszeństwie i zapewnił, że jest gotów zrobić wszystko, co każę. Nakazałem mu więc, by następnego dnia wszedł na ambonę i oznajmił, że to, co powiedział w kazaniu, było retoryczną przesadą. Zrobił dokładnie to, o co prosiłem, a ja skorzystałem z okazji, by porządnie, choć po bratersku go zganić, przypominając mu zasadę świętego Franciszka o prostocie kazań (...)

 

INTROITUS:

W pośrodku Kościoła Pan otworzył jego usta, napełnił go duchem mądrości i rozumu i przyodział go szatą chwały. Alleluja, alleluja.

 


Ps. Dobrze jest wysławiać Pana i śpiewać imieniu Twemu, o Najwyższy. V. Chwała Ojcu.

Syr 15,5

In médio Ecclésiæ apéruit os eius: et implévit eum Dóminus spíritu sapiéntiæ et intelléctus: stolam glóriæ índuit eum. Allelúia, allelúia.

Ps 91,2

Bonum est confitéri Dómino: et psállere nómini tuo, Altíssime. V. Glória Patri.

ORATIO:

Boże, Tyś dla usunięcia podstępnych błędów i dla obrony praw Stolicy Apostolskiej ozdobił świętego Roberta, Twego Biskupa i Doktora, przedziwną uczonością i cnotą; spraw, niechaj dzięki jego zasługom i wstawiennictwu wzrastamy w umiłowaniu prawdy, a serca błądzących niech wrócą do jedności z Twoim Kościołem. Przez Pana.

 

Deus, qui ad errórem insídias repelléndas et apostólicæ Sedis iura propugnánda, beátum Robértum Pontíficem tuum atque Doctórem mira eruditióne et virtúte decorásti: eius méritis et intercessióne concéde; ut nos in veritátis amóre crescámus et errántium corda ad Ecclésiæ tuæ rédeant unitátem. Per Dominum.

 

LECTIO: Mdr 7,7-14

Pragnąłem, a dano mi zrozumienie; i błagałem, a spłynął na mnie duch mądrości. I wyżej ją stawiłem nad królestwa i stolicę, i bogactwo sobie za nic poczytałem w porównaniu z nią. Ani nie przyrównałem jej do drogocennego kamienia: bo wszelkie złoto w porównaniu z nią jest lichym piaskiem, a srebro wobec niej poczytane będzie za błoto. Ponad zdrowie i piękno umiłowałem ją i postanowiłem mieć ją za światło: bo blask jej jest nie do ugaszenia. A wraz z nią wszelkie dobra na mnie spłynęły, i nieoceniona cześć przez jej ręce, i uradowałem się tym wszystkim: bo szła przede mną owa mądrość, a nie wiedziałem, że to ona jest matką tych wszystkich rzeczy. Nauczyłem się jej bez obłudy i bez zazdrości jej udzielam, a piękna jej nie ukrywam. Bo nieskończonym jest skarbem dla ludzi; a którzy nim się posłużyli, stali się uczestnikami Bożej przyjaźni, zaleceni darami nauki.

Optávi, et datus est mihi sensus: et invocávi, et venit in me spíritus sapiéntiæ: et præpósui illam regnis et sédibus, et divítias nihil esse duxi in comparatióne illíus: nec comparávi illi lápidem pretiósum: quóniam omne aurum in comparatióne illíus arena est exígua, et tamquam lutum æstimábitur argéntum in conspéctu illíus. Super salútem et spéciem diléxi illam, et propósui pro luce habére illam: quóniam inexstinguíbile est lumen illíus. Venérunt autem mihi ómnia bona páriter cum illa, et innumerábilis honéstas per manus illíus, et lætátus sum in ómnibus: quóniam antecedébat me ista sapiéntia, et ignorábam, quóniam horum ómnium mater est. Quam sine fictióne dídici et sine invídia commúnico, et honestátem illíus non abscóndo. Infinítus enim thesáurus est homínibus: quo qui usi sunt, partícipes facti sunt amicítiæ Dei, propter disciplínæ dona commendáti.

ALLELUIA:

Alleluja, alleluja. V. Uczeni będą świecić jak światłość sklepienia. Alleluja. V. Którzy ku sprawiedliwości wprawiają wielu, jak gwiazdy na wieki wieczne. Alleluja.

Dn 43,2

Allelúia, allelúia. V. Qui docti fúerint fulgébunt quasi splendor firmaménti. Allelúia. V. Qui ad iustítiam erúdiunt multos quasi stellæ in perpétuas æternitátes. Allelúia.

 

EVANGELIUM: Mt 5,13-19

Onego czasu: Rzekł Jezus uczniom swoim: Wy jesteście solą dla ziemi. Lecz jeśli sól utraci swój smak, czymże ją posolić? Na nic się już nie przyda, chyba na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi. Wy jesteście światłem świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze.  Nie zapala się też światła i nie stawia pod korcem, ale na świeczniku, aby świeciło wszystkim, którzy są w domu.  Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie.  Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić.  Zaprawdę. bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni. Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, ten będzie najmniejszy w królestwie niebieskim. A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim. 

 

In illo témpore: Dixit Iesus discípulis suis: Vos estis sal terræ. Quod si sal evanúerit, in quo saliétur? Ad níhilum valet ultra, nisi ut mittátur foras, et conculcétur ab homínibus. Vos estis lux mundi. Non potest cívitas abscóndi supra montem pósita. Neque accéndunt lucérnam, et ponunt eam sub módio, sed super candelábrum, ut lúceat ómnibus qui in domo sunt. Sic lúceat lux vestra coram homínibus, ut vídeant ópera vestra bona, et gloríficent Patrem vestrum, qui in coelis est. Nolíte putáre, quóniam veni sólvere legem aut prophétas: non veni sólvere, sed adimplére. Amen, quippe dico vobis, donec tránseat coelum et terra, iota unum aut unus apex non præteríbit a lege, donec ómnia fiant. Qui ergo solvent unum de mandátis istis mínimis, et docúerit sic hómines, mínimus vocábitur in regno coelórum: qui autem fécerit et docúerit, hic magnus vocábitur in regno coelórum.

OFFERTORIUM:

Mnie zaś dobrze jest być blisko Boga, w Panu Bogu pokładać nadzieję i głosić wszystkie dzieła Twoje w bramach córy Syjońskiej, alleluja.

Ps 72,28

Mihi autem adhærére Deo bonum est, pónere in Dómino Deo spem meam: ut annúntiem pmnes prædicatiónes tuas in portis fíliæ Sion, allelúia

SECRETA:

Składamy Ci, Panie, dary ofiarne jako miłą wonność; spraw, abyśmy pouczeni nauką i przykładem świętego Roberta z radosnym sercem biegli drogą Twoich przykazań. Przez Pana.

 

Hóstias tibi, Dómine, in odórem suavitátis offérimus: et præsta; ut, beáti Robérti mónitis et exémplis edócti, per sémitam mandatórum tuórum dilatáto corde currámus. Per Dominum.

PRAEFATIO DE ASCENSIONE DOMINI:

Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże: przez Chrystusa, Pana naszego. On to swoim zmartwychwstaniu jawnie się ukazał wszystkim swoim uczniom i w ich oczach wzniósł się do nieba, aby dać nam udział w swoim Bóstwie. Przeto z Aniołami i Archaniołami, z Tronami i Państwami oraz ze wszystkimi hufcami wojska niebieskiego śpiewamy hymn ku Twej chwale, wołając bez końca:

 

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: per Christum, Dóminum nostrum. Qui post resurrectiónem suam ómnibus discípulis suis maniféstus appáruit et, ipsis cernéntibus, est elevátus in coelum, ut nos divinitátis suæ tribúeret esse partícipes. Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et Dominatiónibus cumque omni milítia coeléstis exércitus hymnum glóriæ tuæ cánimus, sine fine dicéntes:

COMMUNIO:

Wy jesteście światłością świata. Tak niechaj świeci światłość wasza przed ludźmi, aby widzieli dobre czyny wasze i chwalili Ojca waszego, który jest w niebiesiech, alleluja.

Mt 5,14.16

Vos estis lux mundi: sic lúceat lux vestra coram homínibus, ut vídeant ópera vestra bona, et gloríficent Patrem vestrum qui in coelis est, allelúia.

POSTCOMMUNIO:

Panie Boże nasz, niech przyjęty przez nas Sakrament podtrzymuje w nas żar miłości, którym rozpalony święty Robert poświęcał
się nieustannie dla Twojego Kościoła. Przez Pana.

 

Sacraménta, quæ súmpsimus, Dómine Deus noster, in nobis fóveant caritátis ardórem: quo beátus Robértus veheménter accénsus, pro Ecclésia tua se iúgiter impendébat. Per Dominum.