Niniejsza strona internetowa wykorzystuje pliki cookie. Kontynuując jej przeglądanie wyrażasz zgodę na ich zapisywanie w pamięci urządzenia. Poprzez zmianę ustawień w przeglądarce internetowej możesz wyrazić zgodę na zapisywanie plików cookie lub je zablokować. Więcej informacji na temat stosowania cookies znajdziesz w polityce cookie. (Kliknięcie linku nie powoduje zmian w ustawieniach cookies). Więcej informacji można znaleźć w Polityce w sprawie Cookies. Więcej informacji można znaleźć w polityce w sprawie cookies, Akceptuję - nie pokazuj więcej tego powiadomienia!

Bractwo Kapłańskie Świętego Piotra

Duszpasterstwo wiernych Liturgii Łacińskiej

Polska

Fssp_sancti

18 maja - Środa Suchych Dni po Zesłaniu Ducha Świętego (1 kl., szaty czerwone)

2016-05-16

Duch Święty prowadzi Kościół ku wieczności (ani. na wejście) dając mu zrozumienie prawd Bożych (kolekta), obdarzając charyzmatami (lekcje) i pokojem (antyfona na komunię).

 

INTROITUS:

O Boże, gdyś wyruszał wobec ludu swego, wskazując im drogę i wśród nich mieszkając, alleluja, ziemia zadrżała, niebo deszcz zesłało, alleluja, alleluja.

Ps 67,8-9

Deus, dum egrederéris coram pópulo tuo, iter fáciens eis, hábitans in illis, allelúia: terra mota est, coeli distillavérunt, allelúia, allelúia.

 

Ps. Bóg wstaje, a rozpraszają się Jego wrogowie i pierzchają przed Jego obliczem
ci, którzy Go nienawidzą. V. Chwała Ojcu.

Ps 67,2

Exsúrgat Deus, et dissipéntur inimíci eius: et fúgiant, qui odérunt eum, a fácie eius. V. Glória Patri.

ORATIO I:

Panie, niech Pocieszyciel, który od Ciebie pochodzi, oświeci nasze umysły i doprowadzi je do wszelkiej prawdy, jak to obiecał Twój Syn: Który z Tobą.

 

Mentes nostras, quǽsumus, Dómine, Paráclitus, qui a te procédit, illúminet: et indúcat in omnem, sicut tuus promísit Fílius, veritátem: Qui tecum.

 

LECTIO I: Dz 2,14-21

W one dni: Powstawszy Piotr Wraz z jedenastoma podniósł głos swój i przemówił do nich: «Mężowie z Judei i wszyscy mieszkańcy Jerozolimy. Niechże wam będzie to wiadome i niech słowa moje dotrą do uszu waszych. Albowiem nie są oni, jak mniemacie, pijani, bo jest trzecia godzina dnia, ale tu się spełniło, co było zapowiedziane przez proroka Joela: I stanie się w ostateczne dni [mówi Pan]. Ześlę Ducha mojego na każdego człowieka, a synowie wasi, jak i córki wasze będą prorokować, młodzieńcy wasi widzenia mieć będą, a starcy wasi będą śnili we śnie. A także na sługi swoje i na służebnice swoje ześlę Ducha mojego w one dni i będą prorokowali. I uczynię cuda na niebie w górze i dziwy w dole, na ziemi krew i ogień, i kłęby dymu. Słońce zamieni się w ciemności, a księżyc – w krew, zanim nadejdzie dzień Pański wielki i jawny. I stanie się, że każdy zbawienia dostąpi, ktokolwiek imienia Pańskiego wzywać będzie».

In diébus illis: Stans Petrus cum úndecim, levávit vocem suam, et locútus est eis: Viri Iudaei, et qui habitátis Ierúsalem univérsi, hoc vobis notum sit, et áuribus percípite verba mea. Non enim, sicut vos æstimátis, hi ébrii sunt, cum sit hora diéi tértia: sed hoc est, quod dictum est per Prophétam Ioël: Et erit in novíssimis diébus - dicit Dóminus - effúndam de Spíritu meo super omnem carnem, et prophetábunt fílii vestri et fíliæ vestræ, et iúvenes vestri visiónes vidébunt, et senióres vestri sómnia somniábunt. Et quidem super servos meos et super ancíllas meas in diébus illis effúndam de Spíritu meo, et prophetábunt: et dabo prodígia in coelo sursum et signa in terra deórsum, sánguinem et ignem et vapórem fumi. Sol convertátur in ténebras et luna in sánguinem, antequam véniat dies Dómini magnus et maniféstus. Et erit: omnis, quicúmque invocáverit nomen Dómini, salvus erit.

ALLELUIA I:

Alleluja. Przez słowo Pana powstały niebiosa i wszystkie ich zastępy przez tchnienie ust Jego.

Ps 32,6

Alleluia. Verbo Dómini coeli firmáti sunt, et Spíritu oris eius omnis virtus eórum.

ORATIO II:

Wszechmogący i miłosierny Boże, spraw, prosimy, aby Duch Święty przez swe zamieszkanie raczył uczynić z nas świątynię swojej chwały. Przez Pana.

 

Præsta, quaesumus, omnípotens et miséricors Deus: ut Spíritus Sanctus advéniens, templum nos glóriæ suæ dignánter inhabitándo perfíciat. Per Dominum.

LECTIO II:

W one dni: Przez ręce Apostołów działy się wśród ludu liczne znaki i cuda. I byli
wszyscy razem w krużganku Salomonowym. Z innych zaś nikt nie śmiał do nich się przyłączyć, ale lud ich uwielbiał. Coraz bardziej wzrastała liczba wierzących w Pana mężów i niewiast, tak że na ulice wynoszono chorych i kładziono na łożach i noszach, aby za nadejściem Piotra przynajmniej cień jego padł na którego z nich, aby zostali uwolnieni od niemocy swoich. A zbiegało się do Jeruzalem wielu z sąsiednich miast, przynosząc chorych i dręczonych przez duchy nieczyste, i wszyscy byli uzdrowieni.

Dz 5,12-16

In diébus illis: Per manus autem Apostolórum fiébant signa et prodígia multa in plebe. Et erant unanímiter omnes in pórticu Salomónis. Ceterórum autem nemo audébat se coniúngere illis: sed magnificábat eos pópulus. Magis autem augebátur credéntium in Dómino multitúdo virórum ac mulíerum, ita ut in pláteas eiícerent infírmos, et pónerent in léctulis ac grabátis, ut, veniénte Petro, saltem umbra illíus obumbráret quemquam illórum, et liberaréntur ab infirmitátibus suis. Concurrébat autem et multitúdo vicinárum civitátum Ierúsalem, afferéntes ægros et vexátos a spirítibus immúndis: qui curabántur omnes.

 

 

ALLELUIA II:

Alleluja, alleluja.

Tu się przyklęka

Przyjdź, Duchu Święty, napełnij serca
Twych wiernych i zapal w nich ogień Twojej miłości.

 

Allelúia, allelúia.

Hic genuflectitur

Veni, Sancte Spíritus, reple tuórum
corda fidélium: et tui amóris in eis ignem accénde.

 

 

SEQUENTIA:

Przybądź Duchu Święty
Ześlij na nas z nieba
Promień Twego światła.

Przyjdź, ojcze ubogich,
Przybądź, dawco darów,
Przybądź, serc światłości.

Przyjdź, Pocieszycielu,
Słodki gościu duszy,
Słodkie pokrzepienie.

Tyś spoczynkiem w pracy,
Tyś ochłodą w skwarze,
Tyś pociechą w płaczu.

O światłości błoga,
Napełń wnętrze serca
Wszystkich Twoich wiernych.

Bez Twej Boskiej Woli
Nie ma nic w człowieku,
Nie ma nic bez winy.

Obmyj to, co brudne,
Zroś to, co jest oschłe,
Ulecz, co zranione.

Zegnij, co oporne,
Ogrzej, co jest zimne,
Sprostuj to, co błędne.

Udziel Twoim wiernym,
Tobie ufającym,
Siedem świętych darów.

Daj zasługę cnoty,
Daj zbawienny koniec,
Daj wieczystą radość.
Amen. Alleluja.

 

Veni, Sancte Spíritus,
et emítte caelitus
lucis tuæ rádium.

Veni, pater páuperum;
veni, dator múnerum;
veni, lumen córdium.

Consolátor óptime,
dulcis hospes ánimæ,
dulce refrigérium.

In labóre réquies,
in æstu tempéries,
in fletu solácium.

O lux beatíssima,
reple cordis íntima
tuórum fidélium.

Sine tuo númine
nihil est in hómine,
nihil est innóxium.

Lava quod est sórdidum,
riga quod est áridum,
sana quod est sáucium.

Flecte quod est rígidum,
fove quod est frígidum,
rege quod est dévium.

Da tuis fidélibus,
in te confidéntibus,
sacrum septenárium.

Da virtútis méritum,
da salútis éxitum,
da perénne gáudium.
Amen. Allelúia.

 

EVANGELIUM: J 6,44-52

Onego czasu: Mówił Jezus rzeszom żydowskim: «Nikt nie może przyjść do mnie, jeśli go nie pociągnie Ojciec, który mię posłał; a ja go wskrzeszę w dzień ostateczny. Jest napisane u Proroków: I będą wszyscy uczniami Bożymi. Każdy, kto usłyszał od Ojca i nauczył się, przychodzi do mnie. Nie jakoby Ojca kto widział, bo tylko ten, który jest od Boga, ten widział Ojca. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto wierzy we mnie, ma żywot wieczny. Jam jest chleb żywota. Ojcowie wasi pożywali mannę na pustyni i pomarli. A ten jest chleb, który z nieba zstępuje, aby każdy, który go spożywać będzie, nie umarł. Jam jest chleb żywy, który z nieba zstąpił; jeśliby kto pożywał tego chleba, żyć będzie na wieki, a chlebem, który ja mu dam, jest ciało moje za życie świata».

In illo témpore: Dixit Iesus turbis Iudæórum: Nemo potest veníre ad me, nisi Pater, qui misit me, tráxerit eum: et ego resuscitábo eum in novíssimo die. Est scriptum in Prophétis: Et erunt omnes docíbiles Dei. Omnis, qui audívit a Patre et dídicit, venit ad me. Non quia Patrem vidit quisquam, nisi is, qui est a Deo, hic vidit Patrem. Amen, amen, dico vobis: qui credit in me, habet vitam ætérnam. Ego sum panis vitæ. Patres vestri manducavérunt manna in desérto, et mórtui sunt. Hic est panis de coelo descéndens: ut, si quis ex ipso manducáverit, non moriátur. Ego sum panis vivus, qui de coelo descéndi. Si quis manducáverit ex hoc sane, vivet in ætérnum: et palis, quem ego dabo, caro mea est pro mundi vita.

OFFERTORIUM:

Będę rozważał naukę Twoją, bo bardzo ją pokochałem. Ręce me wyciągnę do przykazań Twoich, które umiłowałem, alleluja.

Ps 118,47-48

Meditábor in mandátis tuis, quæ diléxi valde: et levábo manus meas ad mandáta tua, quæ diléxi, allelúia.

SECRETA:

Prosimy Cię, Panie, przyjmij złożony dar ofiarny i spraw łaskawie, abyśmy zbożnymi czynami uczcili to, co sprawujemy w tych misteriach. Przez Pana.

 

Accipe, quaesumus, Dómine, munus oblátum: et dignánter operáre; ut, quod mystériis ágimus, piis efféctibus celebrámus. Per Dominum

PRAEFATIO DE SPIRITU SANCTO:

Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże: przez Chrystusa, Pana naszego. On to wstąpiwszy ponad wszystkie niebiosa i siedząc na prawicy Twojej zesłał (w dniu dzisiejszym) obiecanego Ducha Świętego na przybrane dzieci. Dlatego cały okrąg ziemi tonie w nadmiarze radości. Lecz i Moce niebieskie, i anielskie Potęgi śpiewają hymn ku Twojej chwale, wołając bez końca:

 

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: per Christum, Dóminum nostrum. Qui, ascéndens super omnes coelos sedénsque ad déxteram tuam, promíssum Spíritum Sanctum in fílios adoptiónis effúdit. Quaprópter profúsis gáudiis totus in orbe terrárum mundus exsúltat. Sed et supérnæ Virtútes atque angélicæ Potestátes hymnum glóriæ tuæ cóncinunt, sine fine dicéntes:

COMMUNIO:

Pokój zostawiam wam, alleluja: pokój mój daję wam, alleluja, alleluja.

J 14,27

Pacem relínquo vobis, allelúia: pacem meam do vobis, allelúia, allelúia.

POSTCOMMUNIO:

Przyjmując niebieski Sakrament, błagamy łaskawość Twoją, Panie, abyśmy w wieczności cieszyli się tym, co sprawujemy
w doczesności. Przez Pana.

 

Suméntes, Dómine, coeléstia sacraménta, quaesumus cleméntiam tuam: ut quod temporáliter gérimus ætérnis gáudiis consequámur. Per Dominum.