Niniejsza strona internetowa wykorzystuje pliki cookie. Kontynuując jej przeglądanie wyrażasz zgodę na ich zapisywanie w pamięci urządzenia. Poprzez zmianę ustawień w przeglądarce internetowej możesz wyrazić zgodę na zapisywanie plików cookie lub je zablokować. Więcej informacji na temat stosowania cookies znajdziesz w polityce cookie. (Kliknięcie linku nie powoduje zmian w ustawieniach cookies). Więcej informacji można znaleźć w Polityce w sprawie Cookies. Więcej informacji można znaleźć w polityce w sprawie cookies, Akceptuję - nie pokazuj więcej tego powiadomienia!

Bractwo Kapłańskie Świętego Piotra

Duszpasterstwo wiernych Liturgii Łacińskiej

Polska

Fssp_sancti

21 maja - Sobota Suchych Dni po Zesłaniu Ducha Świętego (1 kl., szaty czerwone)

2016-05-18

W Mszach konwentualnych oraz w Mszach, w których udziela się święceń, zawsze należy odczytać wszyst - kich 5 lekcji z ich modlitwami i wersetami; w innych Mszach, tak ze śpiewem jak czytanych, można odmówić tylko pierwszą modlitwę, która odpowiada Oficjum, oraz pierwszą lekcję z jej wersetami, następnie mówi się w zwykły sposób Dominus vobiscum, Et cum spiritu tuo, Oremus i drugą modlitwę, po której następują zachodzące wspomnienia. Opuściwszy następne lekcje z ich wersetami i modlitwami, natychmiast czyta się ostatnią lekcję, czyli epistołę (KR 468).

 

INTROITUS:

Miłość Boża rozlana jest w sercach naszych, alleluja, przez Ducha Świętego, mieszkającego w nas, alleluja, alleluja.

Rz 5,5

Cáritas Dei diffúsa est in córdibus nostris, allelúia: per inhabitántem Spíritum eius in nobis, allelúia, alleluia

 

Ps. Błogosław, duszo moja, Pana, a wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego. V. Chwała Ojcu.

Ps 102,1

Benedic, anima mea, Dómino: et ómnia, quæ intra me sunt, nómini sancto eius. V. Glória Patri.

ORATIO I:

Prosimy Cię, Panie, wlej łaskawie Ducha Świętego w dusze nasze; Jego bowiem mądrość nas stworzyła, a Opatrzność nami rządzi. Przez Pana.

 

Méntibus nostris, quǽsumus, Dómine, Spíritum Sanctum benígnus infúnde: cuius et sapiéntia cónditi sumus, et providéntia gubernámur. Per Dominum.

LECTIO I: Jl 2,28-32

Na proroctwo Joela powołał się św. Piotr w dniu Zesłania Ducha Świętego.

To mówi Pan Bóg; Wyleję Ducha mego na wszelkie ciało i prorokować będą synowie wasi i córki wasze; starcom waszym sny się śnić będą, a młodzieńcy wasi widzenia oglądać będą. Lecz i na sługi moje, i na służebnice w owe dni wyleję Ducha mego. I dam cuda na niebie i na ziemi, krew i ogień, i kłęby dymu. Słońce obróci się w ciemność, a księżyc w krew, zanim przyjdzie dzień Pański wielki i straszny. I będzie: Każdy, kto będzie wzywał imienia Pańskiego, zbawiony będzie; bo na górze Syjon i w Jeruzalem będzie wybawienie, jak rzekł Pan, i w pozostałych, których Pan wezwie.

Hæc dicit Dóminus Deus: Effúndam Spíritum meum super omnem carnem: et prophetábunt fílii vestri et fíliæ vestræ: senes vestri sómnia somniábunt, et iúvenes vestri visiónes vidébunt. Sed et super servos meos et ancíllas in diébus illis effúndam Spíritum meum. Et dabo prodígia in coelo et in terra, sánguinem et ignem et vapórem fumi. Sol convertétur in ténebras et luna in sánguinem: ántequam véniat dies Dómini magnus ei horríbilis. Et erit: omnis, qui invocáverit nomen Dómini, salvus erit.

ALLELUIA I:

Alleluja Ps. Duch jest tym, który ożywia, ciało nic nie pomoże.

Ps6,64

Allelúia  Spíritus est, qui vivíficat: caro autem non prodest quidquam.

ORATIO II:

Prosimy Cię, Panie, niech Duch Święty zapali nas tym ogniem, który Pan nasz Jezus Chrystus zesłał na ziemię, pragnąc, by mocno rozgorzał: Który z Tobą.

 

Illo nos igne, quǽsumus, Dómine, Spíritus Sanctus inflámmet: quem Dóminus noster Iesus Christus misit in terram, et vóluit veheménter accéndi: Qui tecum.

LECTIO II: Kpł 23,9-11.15-17.21

 

W Starym Testamencie w Pięćdziesiątnicę składano na ofiarę pierwsze snopy i owoce. W Kościele wspominamy pierwsze nawrócenia w dzień Zesłania Ducha Świętego.

W one dni: Przemówił Pan do Mojżesza, głosząc: «Przemów do synów Izraelowych i powiedz im: Gdy wejdziecie do ziemi, którą ja daję wam, i będziecie odbywali żniwo wasze, przyniesiecie do kapłana snop – pierwociny żniwa waszego. On podniesie snop przed Panem dla waszej pomyślności, nazajutrz po szabacie, i poświęci go. Poczynając od dnia następnego po szabacie, którego przyniesiecie snop do podnoszenia, będziecie liczyć siedem pełnych tygodni. Będziecie liczyć pięćdziesiąt dni aż do następnego dnia po siódmym szabacie i złożycie nową ofiarę niekrwawą Panu. Przyniesiecie ze swoich mieszkań dwa chleby do podnoszenia z dwóch dziesiątych efy mąki wyborowej, wypieczone z kwasem: są to pierwociny dla Pana. Tego dnia ogłosicie święto, będzie to dla was zwołanie święte: nie będziecie wykonywali żadnej pracy służebnej. Jest to prawo wieczne dla potomnych waszych we wszystkich miejscach zamieszkania waszego, mówi Pan wszechmogący».

In diébus illis: Locútus est Dóminus ad Móysen, dicens: Lóquere fíliis Israel, et dices ad eos: Cum ingréssi fuéritis terram, quam ego dabo vobis, et messuéritis ségetem, ferétis manípulos spicárum, primítias messis vestræ ad sacerdótem: qui elevábit fascículum coram Dómino, ut acceptábile sit pro vobis, áltero die sábbati, et sanctificábit illum. Numerábitis ergo ab áltero die sábbati, in quo obtulístis manípulum primitiárum, septem hebdómadas plenas, usque ad álteram diem expletiónis hebdómadæ séptiniæ, id est, quinquagínta dies: et sic offerétis sacrifícium novum Dómino ex ómnibus habitáculis vestris, panes primitiárum duos de duábus decimis símilæ fermentátæ, quos coquétis in primítias Dómini. Et vocábitis hunc diem celebérrimum atque sanctíssimum: omne opus servíle non faciétis in eo. Legítimum sempitérnum erit in cunctis habitáculis et generatiónibus vestris: dicit Dóminus omnípotens.

ALLELUIA II:

Alleluja. Duch Jego ozdobił niebiosa.

Hi 26,13

Allelúia. Spíritus eius ornávit coelos.

ORATIO III:

Boże, który nakazałeś dla zdrowia dusz umartwiać ciało nasze postem, spraw łaskawie, abyśmy zawsze duszą i ciałem byli Tobie oddani. Przez Pana.

 

Deus, qui, ad animárum medélam, ieiúnii devotióne castigári córpora præcepísti: concéde nobis propítius; et mente et córpore tibi semper esse devótos. Per Dominum.

LECTIO III: Pwt 26,1-11

Żydzi składali Panu Bogu pierwociny w dowód wdzięczności za wyzwolenie z niewoli egipskiej i wprowadzenie do ziemi urodzajnej. Kościół dziękuje za wyzwolenie z niewoli szatana i za Sakramenty święte.

W one dni: Mówił Mojżesz do synów Izraelowych: «Słuchaj Izraelu, co ja przykazuję tobie dzisiaj: gdy wejdziesz do ziemi, którą ci Pan, Bóg twój, da w posiadanie, i posiądziesz ją, i mieszkać w niej będziesz, weźmiesz ze wszystkich plonów twoich pierwociny i włożysz je do kosza, i pójdziesz do miejsca, które Pan, Bóg twój, obierze, aby tam wzywano imienia Jego. I przystąpiwszy do kapłana, który natenczas będzie, rzeczesz do niego: Wyznaję dziś przed Panem, Bogiem twoim, że to On nas wysłuchał i wejrzał na poniżenie nasze i na trud, i na ucisk. I wywiódł nas z Egiptu ręką mocną i ramieniem wyciągniętym, wśród postrachu wielkiego, wśród znaków i cudów, i wprowadził na to miejsce, i dał nam ziemię mlekiem i miodem płynącą. A przeto teraz ofiaruję pierwsze urodzaje zboża ziemi, którą mi dał Pan. I zostawisz je przed oczyma Pana, Boga twego, pokłoniwszy się Panu, Bogu twemu. I będziesz ucztował ze wszystkich dóbr, które Pan, Bóg twój, da tobie».

In diébus illis: Dixit Moyses fíliis Israël: Audi, Israël, quæ ego præcípio tibi hódie. Cum intráveris terram, quam Dóminus, Deus tuus, tibi datúrus est possidéndam, et obtinúeris eam atque habitáveris in ea: tolles de cunctis frúgibus tuis primítias, et pones in cartállo, pergésque ad locum, quem Dóminus, Deus tuus, elégerit, ut ibi invocétur nomen eius: accedésque ad sacerdótem, qui fúerit in diébus illis, et dices ad eum: Profíteor hódie coram Dómino, Deo tuo, qui exaudívit nos, et respexit humilitátem nostram et labórem atque angústiam: et edúxit nos de Ægýpto in manu forti et bráchio exténto, in ingénti pavóre, in signis atque porténtis: et introdúxit ad locum istum, et trádidit nobis terram lacte et melle manántem. Et idcírco nunc óffero primítias frugum terræ, quam Dóminus dedit mihi. Et dimíttes eas in conspéctu Dómini, Dei tui, et adoráto Dómino, Deo tuo. Et epuláberis in ómnibus bonis, quæ Dóminus, Deus tuus, déderit tibi.

ALLELUIA III:

Alleluja. nadeszły dni Pięćdziesiątnicy, siedzieli wszyscy razem

Dz 2,1

Allelúia. Cum compleréntur dies Pentecóstes, erant omnes páriter sedéntes.

ORATIO IV:

Boże, który nakazałeś dla zdrowia dusz umartwiać ciało nasze postem, spraw łaskawie, abyśmy zawsze duszą i ciałem byli Tobie oddani. Przez Pana.

 

Deus, qui, ad animárum medélam, ieiúnii devotióne castigári córpora præcepísti: concéde nobis propítius; et mente et córpore tibi semper esse devótos. Per Dominum.

LECTIO IV: Kpł 26,3-12

Wierność Panu Bogu zapewnia Jego szczególną opiekę.

W one dni: Rzekł Pan do Mojżesza: «Mów do synów Izraelowych i powiedz im: Jeśli będziecie postępowali według moich praw i będziecie przestrzegali moich nakazów, i wypełnicie je, ześlę wam deszcz w swoim czasie, ziemia wyda swój plon, a drzewa pól swoje owoce. Młocka wasza dosięgnie żniw, a żniwo dosięgnie zasiewu; będziecie jedli wasz chleb do sytości i będziecie mieszkali bezpiecznie w ziemi waszej. Zaprowadzę Pokój w kraju; będziecie spali i nikt nie będzie niepokoił. Usunę z kraju zwierzęta dzikie i miecz nie przejdzie przez ziemię waszą. Będziecie ścigali wrogów waszych i padną przed wami od miecza. Pięciu z was będzie ścigało stu, a stu z was będzie ścigało dziesięć tysięcy i padną wasi wrogowie przed wami od miecza. Zwrócę się ku wam i rozszerzę was, i rozmnożę was, i utrzymam z wami przymierze. Będziecie spożywali [zbiory] stare, bardzo stare, i odrzucicie stare dla nowych. Założę mieszkanie moje pośród was, a dusza moja nie odrzuci was. Będę chodził między wami i będę Bogiem waszym, a wy będziecie ludem moim, mówi Pan wszechmogący».

In diébus illis: Dixit Dóminus ad Móysen: Lóquere fíliis Israël, et dices ad eos: Si in præcéptis meis ambulavéritis, et mandáta mea custodiéritis et fecéritis ea, dabo vobis plúvias tempóribus suis, et terra gignet germen suum, et pomis árbores replebúntur. Apprehéndet méssium tritúra vindémiam, et vindémia occupábit seméntem: et comedétis panem vestrum in saturitáte, et absque pavóre habitábitis in terra vestra. Dabo pacem in fínibus vestris: dormiétis, et non erit, qui extérreat. Auferam malas béstias, et gládius non transíbit términos vestros. Persequémini inimícos vestros, et córruent coram vobis. Persequéntur quinque de vestris centum aliénos et centum de vobis decem mília: cadent inimíci vestri gládio in conspéctu vestro. Respíciam vos et créscere fáciam: multiplicábo mini, et firmábo pactum meum vobíscum. Comedétis vetustíssima véterum, et vétera novis superveniéntibus proiiciétis. Ponam tabernáculum meum in médio vestri, et non abiíciet vos ánima mea. Ambulábo inter vos, et ero Deus vester, vosque éritis pópulus meus: dicit Dóminus omnípotens.

ALLELUIA IV:

Alleluja

Tu się przyklęka

Przyjdź, Duchu Święty, napełnij serca Twych wiernych i zapal w nich ogień Twojej miłości.

 

Allelúia.

Hic genuflectitur

Veni, Sancte Spíritus, reple tuórum corda fidélium: et tui amóris in eis ignem accénde.

ORATIO V:

Wszechmogący Boże, prosimy Cię, daj nam tak wstrzymywać się od pokarmów mięsnych, abysmy również powstrzymywali się od namiętności, które nas kuszą. Przez Pana.

 

Præsta, quaesumus, omnípotens Deus: sic nos ab épulis carnálibus abstinére; ut a vítiis irruéntibus páriter ieiunémus. Per Dominum.

LECTIO V: Dn 3,47-51

W one dni: Anioł Pański zstąpił z Azariaszem i towarzyszami jego w piec i wyrzucił płomień ognia z pieca, uczynił wśród pieca jakby wiatr rosisty, przewiewający. Płomień zaś rozchodził się nad piecem na czterdzieści dziewięć łokci, i wypadł, i popalił tych Chaldejczyków, których znalazł koło pieca – sługi króla, którzy piec rozpalali. A ich zgoła nie dotknął się ogień, ani nie zasmucił, ani żadnej przykrości nie uczynił. Wtedy ci trzej jakby jednymi usty chwalili i wysławiali, i błogosławili Boga w piecu mówiąc:

 

In diébus illis: Angelus Dómini descéndit cum Azaría et sóciis eius in fornácem: et excússit flammam ignis de fornáce, et fecit médium fornácis quasi ventum roris flantem. Flamma autem effundebátur super fornácem cúbitis quadragínta novem: et erúpit, et incéndit, quos répperit iuxta fornácem de Chaldaeis, minístros regis, qui eam incendébant. Et non tétigit eos omníno ignis, neque contristávit, nec quidquam moléstiæ íntulit. Tunc hi tres quasi ex uno ore laudábant, et glorificábant, et benedicébant Deum in fornáce, dicéntes:

ALLELUIA V:

Alleluja Błogosławiony jesteś Panie, Boże ojców naszych, i chwalebny na wieki.

Dn 3,52

Allelúia. Benedíctus es, Dómine, Deus patrum nostrórum, et laudábilis in saecula.

ORATIO VI:

Boże, któryś złagodził płomienie ognia dla trzech młodzieńców, spraw łaskawie, aby nas, sług Twoich, nie strawił płomień namiętności. Przez Pana.

 

Deus, qui tribus púeris mitigásti flammas ígnium: concéde propítius; ut nos fámulos tuos non exúrat flamma vitiórum. Per Dominum.

LECTIO VI: Rz 5,1-5

Wiara w Chrystusa i obecność Ducha Świętego zamieniają nasze doświadczenia w źródło chwały.

Bracia: Usprawiedliwieni z wiary, pokój wobec Boga zachowajmy przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, dzięki któremu mamy również przystęp przez wiarę do tej łaski, w której stoimy i chlubimy się nadzieją chwały synów Bożych. Ale nie tylko, bo chlubimy się i z ucisków, wiedząc, że ucisk sprawuje cierpliwość, a cierpliwość doświadczenie, doświadczenie zaś nadzieje. A nadzieja nie zawodzi, gdyż miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który nam jest dany.

Fratres: Iustificáti ex fide, pacem habeámus ad Deum per Dóminum nostrum Iesum Christum: per quem et habémus accéssum per fidem in grátiam istam, in qua stamus, et gloriámur in spe glóriæ filiórum Dei. Non solum autem, sed et gloriámur in tribulatiónibus: scientes, quod tribulátio patiéntiam operátur, patiéntia autem probatiónem, probátio vero spem, spes autem non confúndit: quia cáritas Dei diffúsa est in córdibus nostris per Spíritum Sanctum, qui datus est nobis.

TRACTUS:

Ps. Chwalcie Pana, wszystkie narody, wysławiajcie Go, wszystkie ludy. V. Bo miłosierdzie Jego nad nami utwierdzone, a wierność Pańska trwa na wieki.

Ps116,1-2

Laudáte Dóminum, omnes gentes: et collaudáte eum, omnes pópuli. V. Quóniam confirmáta est super nos misericórdia eius: et véritas Dómini manet in ætérnum.

SEQUENTIA:

Przybądź Duchu Święty
Ześlij na nas z nieba
Promień Twego światła.

Przyjdź, ojcze ubogich,
Przybądź, dawco darów,
Przybądź, serc światłości.

Przyjdź, Pocieszycielu,
Słodki gościu duszy,
Słodkie pokrzepienie.

Tyś spoczynkiem w pracy,
Tyś ochłodą w skwarze,
Tyś pociechą w płaczu.

O światłości błoga,
Napełń wnętrze serca
Wszystkich Twoich wiernych.

Bez Twej Boskiej Woli
Nie ma nic w człowieku,
Nie ma nic bez winy.

Obmyj to, co brudne,
Zroś to, co jest oschłe,
Ulecz, co zranione.

Zegnij, co oporne,
Ogrzej, co jest zimne,
Sprostuj to, co błędne.

Udziel Twoim wiernym,
Tobie ufającym,
Siedem świętych darów.

Daj zasługę cnoty,
Daj zbawienny koniec,
Daj wieczystą radość.
Amen. Alleluja.

 

Veni, Sancte Spíritus,
et emítte caelitus
lucis tuæ rádium.

Veni, pater páuperum;
veni, dator múnerum;
veni, lumen córdium.

Consolátor óptime,
dulcis hospes ánimæ,
dulce refrigérium.

In labóre réquies,
in æstu tempéries,
in fletu solácium.

O lux beatíssima,
reple cordis íntima
tuórum fidélium.

Sine tuo númine
nihil est in hómine,
nihil est innóxium.

Lava quod est sórdidum,
riga quod est áridum,
sana quod est sáucium.

Flecte quod est rígidum,
fove quod est frígidum,
rege quod est dévium.

Da tuis fidélibus,
in te confidéntibus,
sacrum septenárium.

Da virtútis méritum,
da salútis éxitum,
da perénne gáudium.
Amen. Allelúia.

 

EVANGELIUM: Łk 4,38-44

Za przykładem Zbawiciela Kościół spieszy z pomocą w każdej niedoli, jednak głównym jego zadaniem jest głoszenie Królestwo Bożego.

Onego czasu: Jezus wszedłszy z synagogi, wstąpił do domu Szymona. A świekra Szymona miała wielką gorączkę i prosili Go za nią. I stanąwszy nad nią, rozkazał gorączce, a ta ją opuściła. I natychmiast powstawszy, usługiwała im. A gdy zaszło słońce, wszyscy, którzy mieli chorych na rozliczne niemoce, prowadzili ich do Niego. A On na każdego kład ręce i uzdrawiał ich. Ustępowali też z wielu szatani wołając i mówiąc: «Ty jesteś Synem Bożym». Ale On gromiąc ich nie dozwala im mówić, albowiem wiedzieli, że jest Chrystusem. A z nastaniem dnia wyszedł i udał się na miejsce samotne. Rzesza jednak szukała Go i przyszła aż do Niego. I zatrzymywali Go, aby nie odchodził od nich. Ale On rzekł im: «Potrzeba, abym i innym miastom głosił Królestwo Boże; bo na to jestem posłany». I nauczał w synagogach Galilei.

In illo témpore: Surgens Iesus de synagóga, introívit in domum Simónis. Socrus autem Simónis tenebátur magnis fébribus: et rogavérunt illum pro ea. Et stans super illam, imperávit febri: et dimísit illam. Et contínuo surgens, ministrábat illis. Cum autem sol occidísset, omnes qui habébant infírmos váriis languóribus, ducébant illos ad eum. At ille síngulis manus impónens, curábat eos. Exíbant autem dæmónia a multis clamántia et dicéntia: Quia tu es Fílius Dei: et íncrepans non sinébat ea loqui, quia sciébant ipsum esse Christum. Facta autem die egréssus ibat in desértum locum, et turbæ requirébant eum, et venérunt usque ad ipsum: et detinébant illum, ne discéderet ab eis. Quibus ille ait: Quia et áliis civitátibus opórtet me evangelizáre regnum Dei: quia ideo missus sum. Et erat praedicans in synagógis Galilaeæ.

OFFERTORIUM:

Panie, Boże, Zbawicielu mój, podczas dnia wołam i w nocy żalę się przed Tobą, niech moja modlitwa dojdzie do Ciebie, Panie, alleluja.

Ps 87,2-3

Dómine, Deus salútis meæ, in die clamávi et nocte coram te: intret orátio mea in conspéctu tuo, Dómine, allelúia.

SECRETA:

Aby nasze posty podobały się Tobie, Panie, daj nam złożyć Ci w ofierze serca oczyszczone mocą tej tajemnicy. Przez Pana.

 

Ut accépta tibi sint, Dómine, nostra ieiúnia: præsta nobis, quaesumus; huius múnere sacraménti purificátum tibi pectus offérre. Per Dominum.

PRAEFATIO DE SPIRITU SANCTO:

Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże: przez Chrystusa, Pana naszego. On to wstąpiwszy ponad wszystkie niebiosa i siedząc na prawicy Twojej zesłał (w dniu dzisiejszym) obiecanego Ducha Świętego na przybrane dzieci. Dlatego cały okrąg ziemi tonie w nadmiarze radości. Lecz i Moce niebieskie, i anielskie Potęgi śpiewają hymn ku Twojej chwale, wołając bez końca:

 

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: per Christum, Dóminum nostrum. Qui, ascéndens super omnes coelos sedénsque ad déxteram tuam, promíssum Spíritum Sanctum in fílios adoptiónis effúdit. Quaprópter profúsis gáudiis totus in orbe terrárum mundus exsúltat. Sed et supérnæ Virtútes atque angélicæ Potestátes hymnum glóriæ tuæ cóncinunt, sine fine dicéntes:

COMMUNIO:

Duch tchnie, kędy chce: i głos Jego słyszysz, alleluja, alleluja, ale nie wiesz, skąd przychodzi ani dokąd idzie, alleluja, alleluja, alleluja.

J 3,8

Spíritus, ubi vult, spirat: et vocem eius audis, allelúia, allelúia: sed nescis, unde véniat aut quo vadat, allelúia, allelúia, allelúia.

POSTCOMMUNIO:

Panie, niech Twoje święte tajemnice obudzą w nas Boży zapał, abyśmy czerpali radość zarówno z ich sprawowania, jak z owoców. Przez Pana.

 

Praebeant nobis, Dómine, divínum tua sancta fervórem: quo eórum páriter et actu delectémur et fructu. Per Dominum.