Niniejsza strona internetowa wykorzystuje pliki cookie. Kontynuując jej przeglądanie wyrażasz zgodę na ich zapisywanie w pamięci urządzenia. Poprzez zmianę ustawień w przeglądarce internetowej możesz wyrazić zgodę na zapisywanie plików cookie lub je zablokować. Więcej informacji na temat stosowania cookies znajdziesz w polityce cookie. (Kliknięcie linku nie powoduje zmian w ustawieniach cookies). Więcej informacji można znaleźć w Polityce w sprawie Cookies. Więcej informacji można znaleźć w polityce w sprawie cookies, Akceptuję - nie pokazuj więcej tego powiadomienia!

Bractwo Kapłańskie Świętego Piotra

Duszpasterstwo wiernych Liturgii Łacińskiej

Polska

Fssp_sancti

18 stycznia - feria

2016-01-17

Tego dnia również wspomnienie św. Pryski, dziewicy i męczennicy. Święta Pryska  ( ur. w Rzymie, zm. w 2. połowie III wieku tamże) Rzymianka, dziewica, męczennica i święta Kościoła katolickiego. W tradycji katolickiej uważana jest za świętą, pomimo trudności z jednoznacznym ustaleniem jej tożsamości. Informacji dostarcza Passiones Tatianae et Priscae (jej i św. Tatiany), z którego wyodrębnione zostało życie św. Martyny. Według Martyrologium Rzymskiego św. Pryska została poddana torturom i ścięta w połowie III wieku podczas prześladowań chrześcijan przez cesarza Klaudiusza II. Jej wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 18 stycznia. Według niepotwierdzonej historycznie tradycji, Pryska została ochrzczona w wieku 13 lat przez samego św. Piotra Apostoła, w czasie jego działalności misjonarskiej w Rzymie. Późniejsza legenda z VIII wieku zaczęła utożsamiać ją z Pryską (Pryscyllą), żoną chrześcijanina Akwili żyjących w I wieku, wspomnianą w liście św. Pawła do Rzymian. Zgodnie z tymi tradycjami Pryscylla była uważana za pierwszą męczennicę pochodzącą z Zachodu.

Tego dnia można odprawić:
- Mszę z II niedzieli po Objawieniu Pańskim
- Mszę Me exspectaverunt
- Mszę wotywną o Najświętszej Trójcy

 (kliknij, by przeczytać propria)

16 stycznia - św. Marcelego I, papieża i męczennika (3 kl., szaty czerwone)

2016-01-16

Marceli był synem Benedykta. Jako archiprezbiter odgrywał kluczową rolę w Kościele po śmierci papieża Marcelina, kiedy to przez trzy i pół roku na skutek prześladowań chrześcijan nie wybierano nowego biskupa Rzymu. Pontyfikat Marcelego I trwał krótko - od maja 306 roku do 16 stycznia 307 roku. Korzystając z chwilowej przerwy w dręczeniu Kościoła, związanej ze zmianą rządów w cesarstwie rzymskim, zreorganizował rozbitą w wyniku prześladowań administrację kościelną. Dużo przykrości doznał ze strony tzw. lapsi - chrześcijan, którzy w czasie prześladowań wyrzekli się wiary, a potem powracając do Kościoła nie chcieli poddać się wymaganym warunkom pokuty.

Większość wspólnoty Kościoła rzymskiego wypowiedziała posłuszeństwo Marcelemu I z powodu rozbieżności w kwestii prawa do cofania lub przedłużania pokuty. Doszło do przelewu krwi i cesarz Maksencjusz (ok. 279-312) oskarżył papieża Marcelego I o wywołanie publicznych niepokojów. Obito go rózgami, a następnie zesłano na wygnanie. Zmuszono go, by został pasterzem bydła. Po wielu udrękach zakończył swoje życie w nędzy.

Marceli jest patronem Raciborza oraz stajennych. Według panującej opowieści, w dzień Świętego - 16 stycznia 1241 roku - Tatarzy oblegli miasto Racibórz. Wówczas pojawił się na obłokach św. Marceli. Oddziały przelękły się tego niezwykłego widoku i odstąpiły od miasta. Wdzięczni mieszkańcy ufundowali figurę świętego papieża w kaplicy i na miejskim placu. Aż do roku 1871 dzień 16 stycznia obchodziło miasto jako swoją patronalną uroczystość z procesją po ulicach miasta. Obecnie, od 2010 r., w czasie obchodzonych w czerwcu Dni Raciborza, na Placu Dominikańskim odbywa się Jarmark św. Marcelego.

W ikonografii św. Marceli przedstawiany jest w stroju papieskim. Jego atrybutami są: dyscyplina, konie przy żłobie, osioł.

(kliknij, by przeczytać propria)

15 stycznia - św. Pawła, pierwszego pustelnika (3 kl., szaty białe)

2016-01-15

Paweł urodził się w Tebach - starożytnej stolicy faraonów - w 228 r. Za jego czasów Teby były już tylko małą wioską. Pierwsze lata spędził szczęśliwie w domu rodzinnym. Odebrał bardzo staranne wychowanie, biegle władał greką i egipskim. Wcześnie stracił rodziców i odziedziczył po nich pokaźny majątek. Gdy miał ok. 20 lat, w 250 r. rozpoczęły się prześladowania Decjusza. Dowiedziawszy się, że jego szwagier-poganin, chcący przejąć jego bogactwa, planuje wydać go w ręce prześladowców, Paweł porzucił wszystko, co posiadał, odszedł na pustkowie i zamieszkał w jaskini. Prześladowanie trwało krótko, bo zaledwie dwa lata, ale Paweł tak dalece zasmakował w ciszy pustyni, że postanowił tam pozostać na zawsze. Jako pustelnik spędził samotnie 90 lat!

Przez cały ten czas zanosił do Boga swe gorące modlitwy, żywiąc się tylko daktylami i połówką chleba, którą codziennie przynosił mu kruk. Kiedy był bliski śmierci, odwiedził go św. Antoni, pustelnik. Tego dnia kruk miał przynieść Pawłowi cały bochenek. Nagość swego ciała od znoju i chłodu chronił Paweł jedynie palmowymi liśćmi. Legenda ta znalazła swoje odbicie w herbie zakonu paulinów, którzy obrali sobie św. Pawła Pustelnika za swojego głównego patrona: kruk na palmie z bochenkiem chleba.

Zmarł mając 113 lat w 341 r. Miał oddać Bogu ducha, spoczywając na rękach św. Antoniego. Kiedy ten był w kłopocie, jak wykopać grób dla przyjaciela, według podania miały zjawić się dwa lwy i ten grób wykopać. Dwa lwy znalazły się dlatego również w herbie paulinów. Zakon paulinów czci św. Pawła jako swego patrona; czcią darzą go także piekarze i tkający dywany.

W ikonografii św. Paweł Pustelnik przedstawiany jest w tkanej sukni z liści palmowych. Jego atrybuty: kruk, kruk z chlebem w dziobie, lew kopiący grób, przełamany chleb.

Także wspomnienie św. Maura, opata. Maur, uczeń św. Benedykta (ur. 512 w Rzymie, zm. 15 stycznia 584 w Galii) – pierwszy uczeń św. Benedykta z Nursji, mnich i opat, święty Kościoła katolickiego. Maur pochodził z arystokratycznej rodziny, był synem rzymskiego senatora Ekwicjusza. W wieku dwunastu lat został powierzony na wychowanie Benedyktowi z Nursji i stał się jego najwybitniejszym uczniem. Około 529, wraz ze św. Benedyktem, zamieszkał w klasztorze na Monte Cassino. Został tam wybrany przeorem, a później opatem zakonu. Według późniejszego Vita Mauri, spisanego w 863 przez Odona z Glanfeuil, Maur wysłany został przez św. Benedykta do Galii. Tam, w połowie VI wieku założył, dzięki wsparciu króla Teodeberta, pierwsze opactwo benedyktyńskie na ziemiach francuskich w Glanfeuil (nad Loarą). Spędził tam trzydzieści osiem lat pełniąc obowiązki opata. Śmierci doczekał w samotni położonej niedaleko klasztoru Glanfeuil. Grzegorz Wielki w swoich Dialogach opisał historię, w której św. Maur na polecenie św. Benedykta wybrał się na poszukiwanie jednego z uczniów, Placyda. Znalazł go w topieli i bez świadomości zagrożenia, idąc po wodzie dotarł do niego by udzielić pomocy. Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 15 stycznia wraz ze św. Placydem. Święty Maur jest patronem tragarzy, krawców, szewców i kowali miedzi. Jest orędownikiem przy chrypce, przeziębieniu, bólach głowy, podagrze, reumatyzmie i zołzach.

(kliknij, by przeczytać propria)

14 stycznia - św. Hilarego z Poitiers, biskupa, wyznawcy i Doktora Kościoła (3 kl., szaty białe)

2016-01-13

Nazywano go „Atanazym Zachodu" oraz „obrońcą Galii", bo przyczynił się do zwalczenia chrystologicznej herezji ariańskiej i zdołał przed nią uchronić Francję. Chociaż miał być człowiekiem wielkiej łagodności, to w zmaganiach z wrogami chrześcijaństwa - takimi, jak np. cesarz Konstancjusz - potrafił być wyjątkowo twardy.

Przyszedł na świat ok, 310 r. w Poitiers, jako potomek starego francuskiego rodu szlacheckiego. Wychowano go w duchu pogańskim i zadbano o staranne wykształcenie. Z czasem, dzięki poszukiwaniom i lekturze dzieł filozoficznych oraz Pisma Świętego, doszedł do poznania wiary. Przyjął chrzest, a wkrótce sam zaczął innych utwierdzać w wierze. I chociaż był żonaty - miał nawet córkę Abrę - wspólnota chrześcijan wybrała go w 350 r. biskupem miejscowego Kościoła. Należy pamiętać, że wówczas celibat duchownych nie był jeszcze powszechnie obowiązującym obyczajem.

Dał się poznać jako żarliwy przeciwnik herezji Ariusza, który kwestionował Bóstwo Jezusa Chrystusa, głosząc, iż był On jedynie przybranym Synem Bożym. Jako biskup - a było to po synodach w Arles (353 r.) i Mediolanie (355 r.), które poparły arianizm - podobnie jak Atanazy Wielki na Wschodzie, zaczął bronić Bóstwa Chrystusa, za co synod ariański w Beziers (356 r.) pozbawił go biskupstwa i skazał na wygnanie do Frygii, skąd powrócił do Galii po czterech latach. Nieco wcześniej, podczas synodu w Seleucji, odważnie bronił dekretów nicejskich, w których potępiono arianizm, a potem, w 361 r. zwołał synod w Paryżu, podczas którego przyjęto nicejski symbol wiary.

Był autorem dzieł egzegetycznych i polemicznych, z których najcenniejszym jest traktat „De Trinitate". Zmarł ok. 367 r., a po wiekach Pius XI ogłosił go Doktorem Kościoła. Jest jednym z pierwszych wyznawców, którym Kościół oddaje cześć, a patronuje ludziom pokąsanym przez węże.

Także wspomnienie świętego Feliksa, kapłana i męczennika. Św. Feliks żył w Noli (południowe Włochy). W III wieku okrutnie prześladowany za wiarę otrzymał tytuł męczennika. Jego grób zasłynął cudami i stał się celem pielgrzymek. Św. Paulin jemu przypisuje swoje nawrócenie.

(kliknij, by przeczytać propria)

12 stycznia - feria

2016-01-12

Tego dnia można odprawić:
- Mszę z I niedzieli po Objawieniu Pańskim
- Mszę wotywną o aniołach

(kliknij, by przeczytać propria)

13 stycznia - Wspomnienie Chrztu Pańskiego (2 kl., szaty białe)

2016-01-12

Chrystus chciał przyjąć chrzest pokuty w wodach Jordanu, ponieważ wziął na siebie grzechy upadłej ludzkości. To uniżenie się Syna Bożego zostało nagrodzone wspaniałą teofanią. Nad głową Zbawiciela ukazał się Duch Święty w postaci gołębicy, a głos Ojca niebieskiego objawił Jego Boże synostwo. Przez zetknięcie ze swoim świętym człowieczeństwem Pan Jezus udzielił wodzie mocy oczyszczania dusz w sakramencie Chrztu św. Jako członki Mistycznego Ciała Chrystusa jesteśmy wciągnięci w tajemniczy akt dokonany w wodach Jordanu i obchodzimy zaślubiny naszej natury z Bóstwem. «Dzisiaj Kościół łączy się z Boskim Oblubieńcem, ponieważ w Jordanie Chrystus obmył jego grzechy». Dzisiejsze święto dopełnia uroczystość Objawienia Pańskiego i zamyka okres świąteczny Bożego Narodzenia. Mm o Objawieniu Pańskim, wyjątkiem modlitw i ewangelii.

(kliknij, by przeczytać propria)

11 stycznia - feria

2016-01-11

 

Tego dnia także wspomnienie św. Hygina, papieża i męczennika. Hygin, (ur. w Atenach, zm. ok. 142 w Rzymie) – święty Kościoła katolickiego, papież w latach ok. 138 – ok. 142 Hygin był filozofem, pochodził z Aten. Jego pontyfikat trwał najprawdopodobniej cztery lata, jak wynika z Liber Pontificalis oraz świadectwa Euzebiusza z Cezarei]. Wedle katalogu liberyjskiego miał panować 12 lat. Św. Ireneusz napisał, że w latach panowania Hygina przybyli do Rzymu dwaj słynni gnostycy: Walenty z Aleksandrii i Cerdon z Syrii. Natomiast św. Justyn, apologeta i męczennik, twierdził że Hygin podjął się przerzucenia pomostu pomiędzy filozofią helleńską, a chrześcijaństwem. Tradycja głosi, że św. Hygin zmarł w więzieniu. Jego wspomnienie liturgiczne jako męczennika wypada 11 stycznia.

Tego dnia można odprawić:
- Mszę z I niedzieli po Objawieniu Pańskim
- Mszę wotywną o Najświętszej Trójcy

(kliknij, by przeczytać propria)

8 stycznia - feria

2016-01-07

Tego dnia można odprawić:
- Mszę o Objawieniu Pańskim
- Mszę o Krzyżu Świętym
- Mszę o Męce Pańskiej

(kliknij, by przeczytać propria)

7 stycznia - feria

2016-01-06

Tego dnia można odprawić
- Mszę o Objawieniu Pańskim
- Mszę o Duchu Świętym
- Mszę o uproszenie łask Ducha Świętego
- Mszę o Najświętszym Sakramencie
- Mszę o Chrystusie Najwyższym i Wiecznym Kapłanie

(kliknij, by przeczytać propria)