Niniejsza strona internetowa wykorzystuje pliki cookie. Kontynuując jej przeglądanie wyrażasz zgodę na ich zapisywanie w pamięci urządzenia. Poprzez zmianę ustawień w przeglądarce internetowej możesz wyrazić zgodę na zapisywanie plików cookie lub je zablokować. Więcej informacji na temat stosowania cookies znajdziesz w polityce cookie. (Kliknięcie linku nie powoduje zmian w ustawieniach cookies). Więcej informacji można znaleźć w Polityce w sprawie Cookies. Więcej informacji można znaleźć w polityce w sprawie cookies, Akceptuję - nie pokazuj więcej tego powiadomienia!

Bractwo Kapłańskie Świętego Piotra

Duszpasterstwo wiernych Liturgii Łacińskiej

Polska

Fssp_sancti

1 kwietnia - Piątek w Oktawie Wielkanocy (1 kl., szaty białe)

2016-03-31

Stacja odbywa się w bazylice świętych Męczenników i ich Królowej. Kościół ten to dawna świątynia pogańska, wzniesiona ku czci wszystkich bogów, zwana Panteonem. W VII wieku przeniesiono do niej z katakumb liczne relikwie męczenników. Miejsce kultu bogów pogańskich zamieniono na miejsce czci Męczenników, którzy ponieśli śmierć 7a odmowę oddania czci fałszywym bóstwom. Podobnie jak Chrystus Męczennicy za cenę śmierci odnieśli zwycięstwo. Dlatogo po Apostołach im należy się specjalne wspomnienie w Okresie Wielkanocnym.

Msza święta wysławia sakrament Chrztu świętego. Dziękujemy Bogu za to, że wyprowadził nas z niewoli świata, podobnie jak Izraelitów wyprowadził z niewoli egipskiej (antyfona na wejście), a Noego uratował z potopu (lekcja). Ewangelia przypomina ustanowienie sakramentu Chrztu i przekazanie Kościołowi władzy nauczania. W kolekcie prosimy o pomoc do prowadzenia życia zgodnego z powołaniem chrześcijańskim.

(kliknij, by przeczytać propria)

31 marca - Czwartek w Oktawie Wielkanocy (1 kl., szaty białe)

2016-03-30

Chrzest święty jednoczy w społeczności Kościoła ludzi różnych narodów (kolekta, lekcja, alleluja), sprawiedliwych i nawróconych grzeszników (ewangelia). Modlimy się dzisiaj, aby Kościół trwał w jednej wierze i miłości.

(kliknij, by przeczytać propria)

29 marca - Środa w Oktawie Wielkanocy (1 kl., szaty białe)

2016-03-29

Życie katolickie jest przygotowaniem do życia wiecznego. Wejście do Kościoła przez Chrzest jest zaproszeniem do udziału w Królestwie Niebieskim (antyfona na wejście). Przez korzystanie z sakramentów świętych cały Kościół odnawia się i przygotowuje do życia wiecznego. Cudowny połow opisany w ewangelii Ojcowie Kościoła uważają za obraz działalności Kościoła, który łowi dusze ludzkie i doprowadza do Chrystusa.

(kliknij, by przeczytać propria)

29 marca - Wtorek w Oktawie Wielkanocy (1 kl., szaty białe)

2016-03-29

Wczoraj słyszeliśmy św. Piotra, dzisiaj Św. Paweł świadczy o Zmartwychwstaniu Chrystusa (lekcja). Jako ewangelię czytamy opis ukazania się Pana Jezusa Apostołom zgromadzonym w Wieczerniku. Śmierć i Zmartwychwstanie Zbawiciela były spełnieniem proroctw Starego Testamentu. Chrzest jednoczy nas z tą śmiercią i Zmartwychwstaniem (antyfona na wejście i na ofiarowanie) i nakłada na nas obowiązek dążenia do dóbr wiecznych (antyfona na komunię).

(kliknij, by przeczytać propria)

23 marca - Wielka Środa (1 kl., szaty fioletowe)

2016-03-22

Wielka Środa ma bezpośredni już kontakt z wydarzeniami Wielkiego Czwartku i Piątku. Sanhedryn na tajnej naradzie postanawia za wszelką cenę zgładzić Jezusa. Judasz ofiaruje Wielkiej Radzie Żydowskiej swoją pomoc za srebrniki, przyrzekając śledzić Chrystusa, a gdy będzie sam - zawiadomi o tym Sanhedryn (Mt 26, 1-16; Mk 14, 1-11; Łk 22, 1-6), aby Go można było pojmać.

W Wielką Środę po południu chrześcijanie zbierali się w bazylice Matki Bożej, aby Jej opiece polecić przygotowanych do Chrztu katechumenów i uprosić sobie owocne przeżywanie następnych dni. Mszę świętą przenika myśl o Męce Pańskiej, która przyniosła nam Odkupienie. Myśl tę można by streścić w słowach antyfony na wejście: «Chrystus stał się posłuszny aż do śmierci i dlatego jest Panem w chwale Boga Ojca». W lekcjach słyszymy głos Izajasza, który z zadziwiającą dokładnością przepowiedział szczegóły Męki Pańskiej. Spełnienie się proroctwa stwierdza opis św. Łukasza. Czterokrotnie rozbrzmiewają słowa Psalmu 101, który Kościół wkłada w usta cierpiącego Zbawiciela.

(kliknij, by przeczytać propria)

22 marca - Wielki Wtorek (1 kl., szaty fioletowe)

2016-03-21

W Wielki Wtorek Pan Jezus prowadził najgwałtowniejsze polemiki ze starszyzną żydowską, które zakończył wielokrotnym "biada", rzuconym na swoich zatwardziałych wrogów (Mt 21, 20 - 23, 39; Mk 11, 27-32. 41; Łk 20, 9 - 21, 1). W wielkiej też mowie eschatologicznej zapowiada całkowite zniszczenie Jerozolimy oraz koniec świata, jaki zamknie dzieje ludzkości (Mt 24, 1-41; Mk 13, 1-33; Łk 21, 5-34). Zapowie także powtórne swoje przyjście na ziemię w chwale (Mt 25, 31-46).  W przypowieści o roztropnym słudze, o mądrych i głupich pannach i o talentach będzie nawoływał do czujności (Mt 24, 42-55. 30; Mk 13, 33-37; Łk 21, 34-36).

Dom, który przebudowano na kościół Św. Pryski, gościł Apostołów Piotra i Pawła, a prawdopodobnie także św. Marka, ucznia św. Piotra. W tym też domu św. Marek miał słyszeć z ust św. Piotra historię męki Zbawiciela, którą zapisał w swojej Ewangelii. Msza święta rozpoczyna się antyfoną wyjętą z Listu św. Pawła. Apostoł uczy, że w krzyżu Chrystusa jest źródło życia i zmartwychwstania. Jako lekcję czytamy proroctwo o spisku na życie Chrystusa i Jego dobrowolnym poddaniu się męce. Męka Pańska według św. Marka opowiada, jak się to proroctwo spełniło. Graduał oraz antyfony na ofiarowanie i na komunię wyrażają uczucia cierpiącego Zbawiciela

(kliknij, by przeczytać propria)

21 marca - Wielki Poniedziałek (1 kl., szaty fioletowe)

2016-03-20

W Wielki Poniedziałek w drodze do Jerozolimy Chrystus uczynił uschłym figowe drzewo za to, że nie znalazł na nim owocu, a tylko same liście (Mt 21, 18-19; Mk 11, 12-14). Kiedy wszedł na plac świątyni i zobaczył tam kupców z towarami i bydłem, wypędził ich stamtąd (Mt 21, 12-13; Mk 11, 15-19; Łk 19, 45-48).

(kliknij, by przeczytać propria)

19 marca - św. Józefa, Oblubieńca NMP (1 kl., szaty białe)

2016-03-18

Liturgiczne święto św. Józefa po raz pierwszy spotykamy w IV wieku. w klasztorze św. Saby pod Jerozolimą. W zachodnim chrześcijaństwie zaczęło przyjmować się powoli po VIII wieku. Dopiero papież Sykstus IV w 1479 wprowadził je do brewiarza i Mszału Rzymskiego. W XVII wieku Grzegorz XV rozszerzył je na cały Kościół.

Na początku XIX w. przełożeni generalni 43 zakonów oficjalnie złożyli prośbę w Stolicy Apostolskiej o utworzenie nowego święta Opieki świętego Józefa nad Kościołem Chrystusa. W 1847 ustanowił je Pius IX, było obchodzone w trzecią niedzielę po Wielkanocy, Pius X podniósł je 1913 do rangi uroczystości I klasy. Natomiast w 1955, Pius XII zniósł je, by wprowadzić nowe tej samej klasy tj. Świętego Józefa Rzemieślnika na 1 maja. W 1969 reforma liturgiczna zmieniła rangę tego święta do wspomnienia dowolnego.

8 grudnia 1870, papież Pius IX ogłosił św. Józefa patronem Kościoła Powszechnego. W 1903 Leon XIII wydał pierwszą w dziejach Kościoła encyklikę o św. Józefie Quamquam plurie o nabożeństwie do św. Józefa. Papież Pius X zatwierdził Litanię do świętego Józefa do publicznego odmawiania, a w 1919 Benedykt XV dodał osobną prefację do Mszy o św. Józefie. Jan XXIII wprowadził imię św. Józefa do Kanonu Rzymskiego. Jan Paweł II 15 sierpnia 1989 ogłosił adhortację apostolską Redemptoris Custos o św. Józefie. Franciszek wprowadził imię św. Józefa do drugiej, trzeciej i czwartej modlitwy eucharystycznej zaraz po imieniu Najświętszej Maryi Panny.

(kliknij, by przeczytać propria)

18 marca - Piątek po I niedzieli Męki Pańskiej (3 kl., szaty fioletowe)

2016-06-07

Już tylko tydzień dzieli naj od Wielkiego Piątku, dnia śmierci Pana Jezusa. Dzisiejsza ewangelia zawiera opis posiedzenia Sanhedrynu, na którym zapadło postanowienie zgładzenia Chrystusa. Uczucia Zbawiciela wobec zbliżającej się męki wyraża Kościół za pomocą psalmów. W ustach Chrystusa nabierają one szczególnej wymowy.

Tego dnia można również wspomnienie Siedmiu Boleści Najśw. Maryi Panny (można odprawić Mszę z 15 września, propria podane poniżej). W czasie ofiarowania Pana Jezusa w świątyni starzec Symeon przepowiedział Maryi, że miecz boleści przeniknie Jej duszę. Przepowiednia ta spełniła się przede wszystkim w czasie Męki Zbawiciela. Maryja towarzyszyła Mu w bolesnej drodze krzyżowej, patrzyła na Jego konanie i śmierć, a w końcu przyjęła w swoje ramiona Jego martwe Ciało. Żadne serce ludzkie nie wczuło się tak w cierpienia Chrystusa, jak Serce Maryi. Chociaż nie przelała Ona swojej krwi, stała się Królową Męczenników. Kościół wysławia nie tylko boleści Maryi, lecz również Jej męstwo. Maryja ofiarowała Bogu cierpienia swojego Syna i własne jako zadośćuczynienie za grzechy świata. W ten sposób stała się Matką ludzkości. Święto Siedmiu Boleści Najświętszej Maryi Panny wprowadził w XVII wieku zakon Serwitów. W roku 1814 Pius VII rozszerzył je na cały Kościół.

Tego dnia również wspomnienie świętego Cyryla Jerozolimskiego, Biskupa, Wyznawcy i Doktora Kościoła. Przed wyniesieniem na biskupstwo św. Cyryl zajmował się przygotowywaniem katechumenów do Chrztu. Zachowało się 24 jego katechez które są świadectwem wiary Kościoła w IV wieku. Jako biskup Jerozolimy bronił bóstwa Chrystusa przeciw błędom ariańskim. Sześć lat przezył na wygnaniu.. Brał udział w Soborze w Konstantynopolu (r. 381), na którym potępiono arianizm. Umarł w roku 386.

(kliknij, by przeczytać propria)

17 marca - Czwartek po I niedzieli Męki Pańskiej (3 kl., szaty fioletowe)

2016-03-16

Cała dzisiejsza Msza święta jest wołaniem o miłosierdzie Boże. Posługując się tekstami Starego Testamentu Kościół, świadomy grzechów swoich wyznawców, nie wzywa sprawiedliwości Boga, lecz powołuje się na swe wybranie i na tożsamość swojej sprawy ze sprawą Bożą. Przełączenie udzielone pokutującej Magdalenie utwierdza nasza nadzieję.

Tego dnia również wspomnienie świętego Patryka, biskupa i wyznawcy oraz wspomnienie świętego Jana Sakrandra, męczennika. Św. Patryk, urodzony w Brytanii, jako mały chłopiec został porwany przez irlandzkich korsarzy. Po sześciu latach zbiegł z niewoli i wrócił do ojczyzny. Wstąpił do klasztoru i został kapłanem. Jako biskup-misjonarz wyruszył do Irlandii, aby pozyskać ją dla Chrystusa. W ciągu 30 lat działalności pokrył wyspę siecią kościołów i klasztorów. Umarł w r. 461. Jest patronem Irlandii.

Jan Sarkander był synem Grzegorza Macieja Sarkandra i Heleny z Góreckich. Urodził się 20 grudnia 1576 r. w Skoczowie w Księstwie Cieszyńskim. Był to okres nasilonych walk politycznych, społecznych i religijnych. Po śmierci ojca 12-letni Jan Sarkander przeniósł się wraz z matką i rodzeństwem do Przybora na Morawach. Tam uczęszczał do szkoły parafialnej, a po jej ukończeniu w 1593 r. — do kolegium jezuickiego w Ołomuńcu. Przy tej szkole założył Drużynę Mariańską, której został przewodniczącym. Już wtedy odznaczał się nabożeństwem do Matki Boskiej i zapragnął nawiedzić klasztor oo. paulinów na Jasnej Górze. 8 czerwca 1597 r. zapisał się na wydział filozoficzny uniwersytetu ołomunieckiego, prowadzony przez jezuitów. Studia przerwał po dwóch latach, gdy w mieście z powodu «morowego powietrza», czyli zarazy zamknięto wszystkie szkoły. Kontynuował je w Pradze i tam w 1602 r. uzyskał stopień bakałarza, a po roku magisterium. Wtedy także postanowił zostać kapłanem. W 1604 r. rozpoczął w Grazu studia teologiczne. Po pięciu latach otrzymał święcenia diakonatu z rąk kard. Franciszka Dietrichśteina, a trzy dni później, 22 marca 1609 r. w Brnie przyjął święcenia kapłańskie. W ciągu jedenastu lat pracował w sześciu parafiach, z których ostatnią był Holeszów. Jako holeszowski proboszcz był jednocześnie kapelanem zamkowym barona Władysława Popielą z Lobkovic. Kiedy szlachta czeska, w większości protestancka, zbuntowała się przeciw Austrii, hetman Moraw baron Lobkovic i kard. Dietrichśtein, a także kanonicy ołomunieccy i liczni duchowni katoliccy zostali aresztowani, zaś jezuici wypędzeni. Jan Sarkander początkowo ukrywał się, a potem postanowił zrealizować swe dawne marzenie i nawiedzić sanktuarium Matki Boskiej Częstochowskiej. Po miesięcznym pobycie w klasztorze (1619 r.) udał się do Rybnika, do posiadłości barona Lobkovica, a jesienią do Krakowa. Wkrótce potem otrzymał list od barona, który prosił go o powrót na Morawy. W Holeszowie zastał garstkę parafian. W lutym 1620 r. na Morawy wtargnęło wojsko polskie — lisowczycy, którzy pustoszyli majątki szlachty protestanckiej. Na wieść o tym, że zbliżają się do miasta, Sarkander zgromadził w swoim kościele prawie wszystkich mieszkańców, wśród których byli zarówno katolicy, jak i protestanci. Razem z nimi udał się w procesji eucharystycznej naprzeciw nadciągającym żołnierzom, wierząc, że uszanują Najświętszy Sakrament i nikogo nie skrzywdzą, l rzeczywiście, lisowczycy oszczędzili Holeszów i poszli dalej. To wydarzenie stało się powodem oskarżenia ks. Jana Sarkandra przez protestantów o sprowadzenie polskiego wojska na Morawy. Wkrótce potem został pojmany i osadzony w więzieniu przy sądzie miejskim w Ołomuńcu. Zaczęły się przesłuchania, w czasie których samozwańczy sędziowie żądali, by przyznał się do winy i wyjawił tajemnicę spowiedzi św. hetmana Moraw barona Lobkovica. Jan Sarkander odpowiedział, że z najazdem lisowczyków nie miał nic wspólnego, a tajemnicy spowiedzi św. nigdy nie zdradzi. Pytania te były powtarzane podczas kolejnych przesłuchań, a milczenie oskarżonego próbowano złamać stosując coraz bardziej okrutne tortury. Modląc się do końca, także za swoich oprawców, Sarkander godnie znosił straszliwe cierpienia. Szczególnie wiele wysiłku i pobożności wkładał w modlitwę brewiarzową. Kartki brewiarza przewracali mu odwiedzający go, a gdy nikogo nie było, czynił to sam za pomocą języka. Po czterech tygodniach od ostatniego przesłuchania, 17 marca 1620 r. zmarł na skutek doznanych obrażeń. Jego beatyfikacji dokonał w 1859 r. Pius IX. Ciało Jana Sarkandra spoczęło wówczas w katedrze w Ołomuńcu.

(kliknij, by przeczytać propria)